Tα προβλήματα παραμένουν, οι «λύσεις» τους επαναλαμβάνονται χωρίς αποτέλεσμα κι όλοι έχουμε να γράφουμε και να ξαναγράφουμε για διορισμούς και ρουσφέτια στο αχανές κεντρικό ελληνικό κράτος.

Θεωρούν κάποιοι –ειδικώς αυτοί που ανησυχούν τόσο πολύ για την Ελλάδα– ότι πρέπει να υπάρχουν τμήματα της ελληνικής επικράτειας με αμιγώς αλλοεθνή πληθυσμό;

Aυτή η χώρα παράγει περισσότερη ιστορία απ’ όση θα της επέτρεπε να γίνει βιώσιμη.

Η διάχυτη και αβάσιμη ανησυχία για το προσφυγικό/μεταναστευτικό δεν καταπολεμάται μόνο με εκκλήσεις στον ανθρωπισμό των Ελλήνων, οι οποίοι επί αιώνες έπαιρναν τους δρόμους της ξενιτιάς, αλλά με λογική και παιδεία.

Το μακροχρονίως θετικό, από τις τελευταίες επιχειρήσεις της αστυνομίας στα άβατα των Εξαρχείων και των ΑΕΙ, ήταν το γεγονός ότι αποκαλύφθηκαν προθέσεις και τακτικές εκείνων που καπελώνουν το φοιτητικό κίνημα.

Πρέπει να φοβόμαστε τις μπογιές, τα μπουγελώματα, τις μολότοφ;

Είναι απίστευτη η επικοινωνιακή σπέκουλα που κάνουν οι αριστεριστές και αναπαράγουν οι χρήσιμοι ηλίθιοι του ΣΥΡΙΖΑ. 

Δεν ήταν ο κόσμος που κατάφερε να μην αμαυρωθεί η επέτειος· πολύς υπήρχε και τις προηγούμενες φορές. Ηταν το γεγονός ότι αυτή τη φορά οι αστυνομικές δυνάμεις λειτούργησαν με σχέδιο.

Σε αντίθεση με τον ξύλινο πολιτικό λόγο που λέει ότι «τα συνθήματα του Πολυτεχνείου παραμένουν επίκαιρα», υπάρχει η ανάγκη να «επικαιροποιηθούν».

H εξουσία εκείνων που πιστεύουν ότι «νόμος είναι όποιο δίκιο κατεβάσει η κούτρα τους» δεν εκτείνεται μόνο επί της Πατησίων. Υπάρχει μια ολόκληρη περιοχή στην οποία διάφοροι φεουδάρχες ασκούν τη δικαιοδοσία τους.

Στην πολιτική –και δη στην καθοδηγούμενη από τα σόσιαλ μίντια–, αν δεν υπογραμμίσεις το «και», δημιουργείς την ευκαιρία να σε χτυπήσουν σαν χταπόδι.

Γιατί η Ελληνική Αστυνομία θόλωσε τις φωτογραφίες των μπουκαλιών που έδωσε στη δημοσιότητα, ώστε να μη διακρίνεται η ετικέτα τους;

Το πιο σημαντικό από αυτήν την περιπέτεια με το Οικονομικό Πανεπιστήμιο είναι η υπενθύμιση της διαρκούς ήττας της λογικής σε χώρους που υποτίθεται ότι είναι ναοί του ορθού λόγου.

Τα δύο μέτρα και σταθμά είναι το ανήθικο πλεονέκτημα της Αριστεράς.

Η απόπειρα να επανέλθει στον Ποινικό Κώδικα «η κακόβουλη βλασφημία και η καθύβριση των θρησκευμάτων».

Τα Γιαννιτσά δεν είναι μόνον αυτό που είδαμε στα κανάλια. Υπάρχουν και οι εθελοντές στηρίζουν με προσφορά ρούχων φιλοξενούμενους πρόσφυγες σε ξενοδοχεία εντός του νομού. 

Τα παιδιά αυτά είναι προϊόντα της ημετέρας παιδείας. Με τους δασκάλους της γενιάς του «δημοκρατικού πέντε» κάθισαν και τέτοια γράμματα έμαθαν.

Το «La Strategia» –αν εξαιρέσουμε τα σκηνικά και τα κοστούμια– δεν είναι κάτι συγκλονιστικό, τουλάχιστον σε σχέση με τον ντόρο που γίνεται.

The immigration/refugee crisis is an international challenge that is bigger than individual governments and countries, even the big and powerful ones.

Δύο νέοι βουλευτές –πρωτοεκλεγμένοι είναι και ο κ. Γιαννούλης και ο κ. Κυρανάκης– κάνουν φιγούρες δικαιωματισμού σε ένα ιδιαίτερα κρίσιμο θέμα, για το οποίο πλεονάζει δικαίως ή αδίκως η ανησυχία των ανθρώπων.