Στην Ελλάδα, όπου το 35,8% των μαθητών έχει πρόβλημα να κάνει αριθμητικές πράξεις και το 27,3% έχει πρόβλημα κατανόησης κειμένων, χρειάζεται μια κυβέρνηση που θα έχει ως μόνο στόχο «να μάθουν τα παιδιά μας γράμματα».
Given that 27.3 percent of students in Greece have trouble understanding simple texts, there is no point debating the “national” or “social” character of history lessons.
Η ανάγκη δημιουργίας σταθερών κυβερνήσεων δεν είναι το άπαν της πολιτικής. Υπάρχει και η διαφθορά του πολιτικού συστήματος.
«Τι θα τα κάνουμε τα παιδάκια – μερικές χιλιάδες που δεν πιάνουν τη βάση (μήπως στον Καιάδα;)»
Η Δύση είναι συνηθισμένη στις ιστορίες περί του επικείμενου «τέλους του κόσμου».
Στις καρικατούρες του κάποιοι βλέπουν την εισαγωγή του Alt-Right κινήματος (Εναλλακτική Δεξιά, που στην ουσία είναι η αμερικανική Ακροδεξιά) στην Ελλάδα.
Είναι απλώς «φιλοτεχνημένη η εικόνα του “άβατου”» στα Εξάρχεια;
Οι φωτογραφίες με τα μωρά έδιναν κι έπαιρναν, οι συγκινητικές λεζάντες το παράκαναν.
Η κυβέρνηση πρέπει να κάνει άλμα μεγαλύτερο από τη φθορά και αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί παρά μόνο με αποκέντρωση αρμοδιοτήτων και καθαρές κουβέντες.
Η μητρόπολη θα ανοικοδομήσει τον ναό με λεφτά άλλων στο χωράφι ιδιοκτησίας τρίτου, ο οποίος μάλιστα δεν το θέλει!
Οι εμπρηστές των δασών δεν είναι απλώς «μια κάποια λύσις». Είναι η κατ’ εξοχήν βολική για όλους καταφυγή.
Το σύμπλεγμα οικολόγων-επιστημόνων-ΜΜΕ έχει ένα πρόβλημα για κάθε λύση.
Σε ό,τι αφορά την ΕΡΤ, «όλος ο κόσμος θα κοιτάει». Κάθε παραστράτημα θα μετράει πολλαπλώς εξαιτίας του συμβολικού βάρους που είχαν, στην προηγούμενη αντιπολιτευτική ρητορεία, τα κρατικά κανάλια.
Γιατί το –ας πούμε– «προκλητικό ντύσιμο» μιας γυναίκας ορθώς δεν θεωρείται πρόκληση για βιασμό (και φυσικά δεν είναι «βιασμός»), ενώ ο προκλητικός λόγος πολλάκις εξομοιώνεται με τη βία;
Το πόσους και ποιους φοιτητές θα πάρει ένα ΑΕΙ είναι δουλειά του ΑΕΙ και ουχί του υπουργού ή της γραφειοκρατίας του ΥΠΕΠΘ.
Democracy is time-consuming, regardless whether Greece – or any other country for that matter – “cannot wait.”
Είναι επικίνδυνος ο μπιζιμποντισμός του «η Ελλάδα δεν μπορεί να περιμένει» τις καλές κοινοβουλευτικές πρακτικές και τον σεβασμό των άρρητων κανόνων της Δημοκρατίας.
Χώρος για αντιπολίτευση υπάρχει. Αρκεί να υπάρχει κι όρεξη για δουλειά ώστε να επικριθούν οι πρωτοβουλίες της κυβέρνησης με όρους μέλλοντος και ουχί με τις ευκολίες του παρελθόντος.
Το νομοσχέδιο-Γεραπετρίτη που πέρασε στην Βουλή μπορεί να οργανώνει καλύτερα την κυβέρνηση, αλλά δεν φτιάχνει επιτελικό κράτος.
Πενήντα χρόνια τώρα ασχολούμαστε με το μέγεθος της εξεταστέας ύλης για τις εισαγωγικές στα ΑΕΙ.
