Η Δημοκρατία δεν είναι σύστημα χωρίς αρχές. Δεν θεμελιώνεται αποκλειστικά στο αίτημα διαρκούς κι επί παντός διαλόγου. Ο διάλογος δεν είναι αρχή της Δημοκρατίας, είναι μέθοδος της.
Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει, αλλά ασθενεί βαρύτατα. Η ασθένεια της έχει να κάνει με τα δύο μέτρα και σταθμά που ακολουθούμε σε όλα τα θέματα. Θέλουμε τα πάντα, χωρίς το κόστος τους.
Η Ελλάδα χρειάζεται μια καινούργια αρχή και οι επόμενες εκλογές είναι μια καλή πρώτη ευκαιρία.
Το πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας δεν είναι ο ρατσισμός (όπως αφρόνως χρησιμοποιείται ο όρος) αλλά η αμηχανία μπροστά στις νέες και εν πολλοίς δυτικόφερτες προκλήσεις.
Ας μην σηκώσει ο Οδυσσέας την σημαία, άσχετα αν είναι ομόγλωσσος, ομόθρησκος και μετέχει της ελληνικής παιδείας. Πρέπει, όμως, να του επιτρέψουμε να παρελάσει γενικώς;
Πόσοι άραγε από τους βουλευτές της Ν.Δ. ακούν τι λέει ο αρχηγός τους; Πόσοι το ασπάζονται και κυρίως: πόσοι μεταλαμπαδεύουν το μήνυμα του στους ψηφοφόρους;
Ζούμε το τέλος της ελληνικής ουτοπίας που θα μπορούσε να ονομαστεί «αεριτζίδικος σοσιαλ-καπιταλισμός». Η ουτοπία αυτή ήθελε τον πλούτο να παράγεται με ένα «καλό κόλπο».
Η πολιτική του «δωρεάν» δημιούργησε και ρατσισμό στη Θέρμη. Τα ίδιο πρόβλημα έχει όλη η Ελλάδα: Η αναντιστοιχία εκείνων που πληρώνουν κι εκείνων που καρπώνονται τις υπηρεσίες.
Η διαφθορά είναι αδήριτη συνέπεια του κράτους. Όποιου κράτους.
Το αίτημα όλων είναι να πάει ο αρχιεπίσκοπος στην Πόλη. Να συναντηθεί με τον Πατριάρχη και να συζητήσουν από κοντά όλα τα προβλήματα. Αν υπάρχουν προβλήματα…
Το παράνομο είναι ακριβό. Ο υπερπροστατευτισμός του κράτους στη γη δημιούργησε υπεραξίες δισεκατομμυρίων. Οι υπεραξίες πάντα φτιάχνουν διεφθαρμένους…
«Τις σκηνές φρίκης, όπου 19 μαύρες πλαστικές σακούλες σωρεύονταν στο πεζοδρόμιο, τις είδε στην τηλεόραση. Αλλά δεν φαντάστηκε πως αυτές οι σακούλες έκρυβαν τον αδελφό του»
Στα ζητήματα Δημοκρατίας, όπως η προστασία προσωπικών δεδομένων, ή η θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίας των ευρωβουλευτών δεν χωρούν εκπτώσεις. Ούτε καν στις Βρυξέλλες.
Το «Κέντρο Σάιμον Βίζενταλ» ζητά να λογοκριθεί μια έκθεση «τέχνης». Αυτό δεν αντιτίθεται μόνο στις παραδόσεις του Διαφωτισμού, αλλά και του ίδιου του Εβραϊσμού.
Η κωμωδία του Λαγονησίου εκθέτει ανεπανόρθωτα την Ελληνική Δικαιοσύνη της οποίας οι τελεσίδικες αποφάσεις δεν γίνονται σεβαστές. Ερωτήματα για το ΓΕΝ και την ΚΕΔ.
Η μόνη σοβαρή απάντηση στα ερωτήματα περί «αθωότητας ή ενοχής» των κατηγορουμένων σε μια δίκη είναι ότι η «πίστη» δεν μετράει, αλλά τα στοιχεία…
Αφού λαός είμαστε όλοι μας και δεν μας περιορίζει κανένας θεσμός, άρα «δημοκρατία, έχουμε ότι θέλει ο καθένας κάνει».
Το πρόβλημα της Κεντροδεξιάς στην Ελλάδα είναι ότι θα κληθεί να χειριστεί μια μεγάλη κρίση του συστήματος, σε πολλές περιπτώσεις ενάντια και στην εκλογική της βάση.
Εννιά Βιετναμέζοι χάθηκαν σε δύο εργατικά ατυχήματα. Είναι θύματα του καπιταλισμού;
Το πρόβλημα της πολιτικής δεν είναι πρόβλημα λόγου. Αυτό είναι το σύμπτωμα. Η ασθένεια προέρχεται από την έλλειψη περιεχομένου.
