Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας το ονομάζουμε νόμο και αποφασίσαμε επίσης ότι ο νόμος πρέπει να γίνεται σεβαστός.

Δεν υπάρχει άνθρωπος -και δη πολιτικός- που να μην συμφωνεί σε περισσότερες δαπάνες και λίγοι θα διαφωνήσουν για τους έμμεσους φόρους σε τσιγάρα και ποτά.

Οταν το Σύνταγμα δεν είναι σεβαστό γιατί να είναι η Βουλή; Οταν «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» πώς θα ζητήσεις να δικαστεί κάποιος για παράβαση ενός αστικού νόμου;

Οταν σε κάθε πορεία δίκην τελετουργικού οι μολότοφ πέφτουν σαν βροχή ήταν στατιστικά βέβαιο ότι κάποια στιγμή θα γινόταν το κακό.

Χωρίς το ΔΝΤ, η προσαρμογή θα είναι πιο βίαιαη. Το έλλειμμα πρέπει να πέσει αμέσως στο 0%.

Δεν γνωρίζω αν η δυσθυμία των ημερών οφείλεται τόσο στα σκληρά μέτρα ή στην ξαφνική αποκάλυψη πως ο θεός της σύγχρονης Ελλάδας είναι νεκρός.

Το άλλο πάρτι που είχε στηθεί είχε να κάνει με την φούσκα του δανεισμού που οι αγορές είχαν στήσει. Δάνειζαν σαν να μην υπήρχε πραγματική οικονομία, δάνειζαν μέχρι και για να στηθούν ακόμη και χιονοδρομικά κέντρα στην άμμο.

Πολλοί πιστεύουν ότι το πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι διαπραγματεύσιμο ή έστω πρόβλημα διαπραγματεύσεων.

Ενα φρούτο που ενδημεί εσχάτως στα διεθνή κι εγχώρια Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης είναι «εκείνος-που-πρόβλεψε-τη-χρηματοπιστωτική-κρίση».

Εχουμε ένα μαγαζί γωνία. Ευάερο, ευήλιο και σε κεντρικό δρόμο. Ετσι τουλάχιστον θέλουμε να φανταζόμαστε την Ελλάδα.

Πρέπει να έχουμε τησοφία να καταλάβουμε τη διαφορά μεταξύ εκείνων που μπορούμε να κάνουμε και εκείνων που μας υπερβαίνουν. Αυτή η σοφία λείπει…

Η Ελλάδα με τη συσσώρευση χρεών και ελλειμμάτων έθεσε εαυτόν στο κέντρο της δίνης του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Το προβλημα δεν είναι ότι καταναλώνουμε πολλά, αλλά ότι παράγουμε λιγότερα.

Mια πρώτη ματιά στο οικονομικό θαύμα της Κίνας.

Αν είναι κακό να προσφύγουμε στον μηχανισμό στήριξης με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, υπάρχει κάτι χειρότερο: να μην προσφύγουμε.

Εφτασε η στιγμή να πούμε όλοι «ώς εδώ!» Αυτό που το ΚΚΕ ονομάζει «αντικομμουνισμό» δεν είναι μόνο εθνική ανάγκη. Είναι κοινωνικό καθήκον. Είναι αντίσταση στον φασισμό με κόκκινη λεοντή.

Ο ξυλοδαρμός ενός καθηγητή της Λαχώρης από ισλαμιστές αναδεικνύει παραλληλίες με τα ελληνικά πανεπιστήμια.

Σ’ αυτήν τη δύσκολη συγκυρία κάθε έκφανση της μεταπολίτευσης ψυχορραγεί. Από την οικονομία και το κράτος μέχρι τον Τύπο.

Αυτό που πρέπει να καταλάβουμε είναι ότι ακόμη και αν αποφεύγαμε το παγόβουνο, η θάλασσα εκεί έξω είναι μανιασμένη και το καράβι μας μπάζει νερά.

We are confronting a default of beliefs about the society and the economy, a default of an economic model based on the state.