Λέγονται πολλά για το Μνημόνιο. Τα περισσότερα είναι λάθος και κάποια είναι ψέματα.
Οι νησίδες αριστείας στα ΑΕΙ είναι διαρκώς πλημμυρισμένες από τα νερά της αναξιοκρατίας, του νεποτισμού και της διαρκούς συναλλαγής με τους συνδικαλιστές των κομματικών νεολαιών.
In a democratic social process black and white is predetermined. For those who possess the absolute truth democracy is a process not only hard to understand but also needless.
Η δημοκρατία, επειδή ακριβώς δεν έχει προκαθορίσει το άσπρο – μαύρο στην κοινωνική εξέλιξη, είναι μια δυσνόητη και ίσως περιττή διαδικασία για εκείνους που κατέχουν την απόλυτη αλήθεια.
Φραγκλίνος Ντελάνο Ρούσβελτ: «Δεσμεύομαι σε ένα “Νιου Ντιλ» με τον αμερικανικό λαό. Αυτό είναι κάτι περισσότερο από μια προεκλογική εκστρατεία. Είναι επιστράτευση»
Ζούμε μια άλλη κρίση, η οποία όμως είναι αστεία μπροστά σ’ εκείνες που έζησαν οι προηγούμενες γενιές.
Ένας βουλευτής του Λά.Ο.Σ. κάνει την επανάστασή …καπνίζοντας.
Πρέπει να βλέπουμε το Μνημόνιο: ως ένα συνοπτικό κατάλογο στόχων κι ένα λεπτομερή οδηγό μέτρων για να επιτευχθούν οι στόχοι.
Ας υποθέσουμε ότι το μήνυμα για εγκατάλειψη της πολιτικής του μνημονίου καταγράφεται στις εκλογές. Μετά τι γίνεται;
Στην Ελλάδα αναπτύχθηκε το ιδεολόγημα της «ολίγον εγκύου». Η βία χωρίστηκε σε «συμβολική» και σε «φυσική».
Η ιστορία και η αναγκαιότητα του ΔΝΤ σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία.
Η αλήθεια για τα φάρμακα, όπως την λέει ο ο πρόεδρος του Πανελλήνιου Φαρμακευτικού Συλλόγου.
Τι προσφέρει ο 9,84 του Δήμου Αθηναίων;
Γιατί η στάση εργασίας των εργαζόμενων στην ΕΘΕΛ γίνεται πάντα τις ώρες που οι άλλοι εργαζόμενοι χρειάζονται το λεωφορεία;
Τα ελλείμματα που τώρα προστίθενται στο διογκωμένο δημοσιονομικό έλλειμμα πρέπει άμεσα να περικοπούν.
Ζήσε την αλήθεια σου στην Ελλάδα: υψηλές τιμές, μαγαζιά ντουμάνι και σ’ όποιον αρέσει.
Στην κατάσταση που έχουμε περιέλθει σήμερα η βασική δουλειά των υπουργών είναι να περικόπτουν δαπάνες και όχι να σκέφτονται τρόπους αύξησής τους.
Για τον Σλαβόι Ζίζεκ όλοι είναι δυνάμει ένοχοι για την «αμιγώς “αντικειμενική”, συστημική κι ανώνυμη» καπιταλιστική βία.
Το αν θα βγουν τα μελλοντικά νούμερα ή όχι είναι συνάρτηση πολλών εγχώριων και διεθνών παραγόντων.
Μετά τη χρεοκοπία του κράτους, δεν είναι μόνο ο τουρισμός που πλήττεται από τα χάπενινγκ των συνδικαλιστών.
