Οι πολίτες βαρέθηκαν τον χυλό που μας έφτασε ώς εδώ. Θέλουν καθαρές κουβέντες απ’ όλους τους πρωταγωνιστές της πολιτικής.
Oι φοιτητοπατέρες συγκρότησαν με την ανοχή όλων μας (αλλά πρωτίστως της πολιτείας και των ακαδημαϊκών αρχών) ένα παρακράτος εντός των ΑΕΙ.
Δεν πρέπει οι συνάδελφοι του προεδρείου της ΕΣΗΕΑ να καταδικάσουν τις καταλήψεις στους χώρους δουλειάς των δημοσιογράφων;
Η χώρα δεν μπορεί να συνεχίσει με ελλείμματα κι αυτό δεν είναι θέμα πολιτικής διαπραγμάτευσης ή απολιτικής απόφασης. Θα τα μηδενίσει θέλει, δεν θέλει, ακόμη κι αν 99,9% του λαού ψηφίσει υπέρ της διατήρησής των.
Στην Ελλάδα αγαπάμε τόσο πολύ τη κοινωνική πολιτική που την ασκούμε αδιακρίτως πλούτου ή αναγκών.
Το βασικότερο πρόβλημα των οριζόντιων μέτρων είναι ότι αναπαράγουν το ίδιο σύστημα σε χαμηλότερο επίπεδο.
Εκείνοι που ισχυρίζονται ότι είναι εφικτός ένας άλλος κόσμος, στον οποίο και ο σκύλος είναι εσαεί χορτάτος και η πίτα για πάντα ολάκερη, ή είναι ποιητές ή απλώς μας δουλεύουν.
Μια ιστορία για κλάματα έξω από τα γραφεία της ΔΑΚΕ στη Ρηγίλλης.
Σύμφωνα με μια υποβόσκουσα ρωμαίικη θεωρία, η βασιλική οδός προς τον πλούτο δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο. Αντε και λίγη τύχη…
Ο μόνος οργανισμός που εφαρμόζει πλήρως το Μνημόνιο είναι το ΚΚΕ στις επιχειρήσεις του.
Το πρόβλημα του με τον κ. Σαμαρά δεν είναι ότι πιθανώς θα προσπαθήσει και δεν θα τα καταφέρει να σώσει τη χώρα. Υπόσχεται από τώρα ότι θα την οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στον αυτοχειριασμό.
Αν υπάρχει μια ελπίδα να εξορθολογιστεί ομαλά η ελληνική οικονομία, αυτή είναι να ακολουθήσει το πρόγραμμα που έχει συμφωνήσει.
Από την μία υπάρχει «ροπή προς την αμυντική ακινησία, προς διασφάλιση των κεκτημένων… Από την άλλη, βουβή συσσώρευση ενός άμορφου αιτήματος μεταρρυθμίσεων».
Εκ του κοινωνικού και εθνικού ρόλου, που η ίδια η ΓΕΝΟΠ θέλει να δώσει στη ΔΕΗ, η κυβέρνηση οφείλει να χρησιμοποιήσει την επιχείρηση για την είσπραξη του τέλους.
Το πρόβλημα με όλες τις ρυθμίσεις ανελευθερίας είναι ότι πάντα επενδύονται με ωραίες κουβέντες περί κοινωνίας, αλλά πάντα κρύβουν συμφέροντα που εξυπηρετούν λίγους εις βάρος των πολλών.
Γιατί η κυβέρνηση δύο χρόνια κοσκινίζει αυτόν τον απίστευτο αριθμό δημοσίων οργανισμών και φορέων, αντί να κάνει το λογικό σε μια χώρα που βρίσκεται σε καθεστώς χρεοκοπίας, δηλαδή να τους κλείσει;
Αν ο κ. Λοβέρδος δεν αφήσει τα ημίμετρα και δεν ανοίξει πραγματικά τις άδειες των φαρμακείων, τίποτε δεν μπορεί να κάνει.
Τώρα, την ύστατη στιγμή η κυβέρνηση οφείλει να σοβαρευτεί. Να κόψει με το μαχαίρι οργανισμούς, θέσεις εργασίας και τα κολπάκια.
Η κυβέρνηση, αντί να μπαίνει στη φασαρία της είσπραξης του έκτακτου τέλους, να ξεκινήσει περικόπτοντας φέτος και του χρόνου την επιχορήγηση στο ασφαλιστικό Ταμείο της ΔΕΗ.
Η Ελλάδα, όσο είναι στη ζώνη του ευρώ, δεν μπορεί να γίνει Αργεντινή. Αν όμως φύγει…
