Η μετατόπιση αρμοδιοτήτων φορολόγησης από το κεντρικό κράτος στην Τοπική Αυτοδιοίκηση μοιάζει δύσκολη. Αλλά δεν είναι.
Υπάρχουν πολλοί ΟΤΑ στην Ελλάδα που με περιορισμένους πόρους παράγουν εντυπωσιακά αποτελέσματα, τα οποία περνούν απαρατήρητα από τα ραντάρ των -επίσης κρατικοκεντρικών- ΜΜΕ.
Ενώ στον υπόλοιπο κόσμο υπουργοί γίνονται πρόεδροι πανεπιστημίων, στα δικά μας αξιοσέβαστοι καθηγητές των Συμβουλίων Ιδρυμάτων πρέπει να συνεδριάζουν κυνηγημένοι από ξενοδοχείο σε ξενοδοχείο.
Στην μεγαλόνησο δεν ακούς κλαψουρίσματα γι’ αυτά που χάθηκαν, μόνο σκέψεις και ιδέες για αυτά που πρέπει να κερδηθούν.
Το μοντέλο του συγκεντρωτικού κράτους που μας χρεοκόπησε δεν μπορεί να μάς βγάλει από την κρίση.
Πολλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούν να προσφέρουν κάποια θεωρία για τα προβλήματα της χώρας τον 21ο αιώνα και γι’ αυτό καταφεύγουν σε τσιτάτα και χαρακτηρισμούς εκτός τόπου και χρόνου.
Τι δουλειά έχει ένας υπουργός να διορίζει τον καλλιτεχνικό διευθυντή ενός θεάτρου, ακόμη κι αν μιλάμε για το Εθνικό;
Πως συνηθίζουμε το τέρας της αντικοινοβουλευτικής συμπεριφοράς.
Η σύγκρουση για τις Κυριακές με τους συνδικαλιστές των εμπόρων αναδεικνύει το μεγάλο πρόβλημα της χώρας που είναι η κρατικοκεντρική δομή της.
Σε όλο τον δυτικό κόσμο η Τοπική Αυτοδιοίκηση λύνει προβλήματα και κατανέμει καλύτερα τους κοινούς πόρους μιας κοινωνίας.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 η αμερικανική κυβέρνηση ζήτησε από το ινστιτούτο ερευνών RAND να σχεδιάσει ένα σύστημα επικοινωνίας ικανό να αντέξει σε μια πυρηνική επίθεση.
Η τομή που χρειάζεται το κράτος είναι προς την αντίθετη κατεύθυνση από αυτή που νομίζουμε και επιχειρείται.
Κανένας οργανισμός δεν μπορεί να μακροημερεύσει όταν ένα άτομο ασχολείται με τα πάντα.
Αν είχαμε εθνικό σχέδιο για την αναδιάρθρωση του κράτους, η κινητικότητα θα ήταν αντίστροφη.
Το πρόβλημα με την ατιμωρησία δεν είναι ότι μένουν κάποιοι ατιμώρητοι για τα κρίματά τους. Δεν είναι καν ότι δεν σωφρονίζονται· ότι σωφρονισμός δεν μπορεί να υπάρξει με ένα δικαστικό και σωφρονιστικό σύστημα σαν το ελληνικό.
In reaction-happy Greece, preventing a meeting of a democratically elected body because the left doesn’t like it is an everyday occurrence.
Εδώ που τα λέμε, έχουν ένα δίκιο τα αριστερά blogs για τον τρόπο που μετέδωσαν την είδηση περί επέμβασης της αστυνομίας στην Πρυτανεία του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Όσο προσπαθούμε να συντηρήσουμε το παλιό μοντέλο τόσο αυτό θα προσαρμόζεται στα παραγωγικά κυβικά του.
Υπάρχει ο τρόπος της αποκέντρωσης για να έχει κάθε πανεπιστημιακό τμήμα, έστω κατά προσέγγιση, τους εισακτέους που θέλει. Να αποφασίζουν τα ΑΕΙ σε ποια μαθήματα θα εξετάζονται όσοι θέλουν να εισαχθούν σ’ αυτά.
Το ελληνικό κράτος δεν απέτυχε μόνο επειδή είναι μεγάλο. Απέτυχε κυρίως διότι είναι συγκεντρωτικό.
