Δεν ξέρουμε αν η Ν.Δ. ψάχνει για αντι-Τσίπρα ή για τον δικό της Τσίπρα, που θα λέει τα πάντα και τα αντίθετά τους μέχρι να οδηγήσει τη χώρα στα βράχια.
Ολα τα μνημόνια είναι υπό συνεχή διαπραγμάτευση και προσαρμογή, αλλά το πρόβλημα στην Ελλάδα ήταν ότι αυτό αποτελούσε μοναδικό στόχο του πολιτικού συστήματος.
«Οίκαδε», λοιπόν και στα ΑΕΙ. Τα παλιά κυκλώματα που λειτουργούσαν με πάσης φύσεως ανταλλάγματα -«under the table» που θα ’λεγε σε άπταιστο αγγλική και ο πρωθυπουργός- θα ξαναπιάσουν δουλειά.
… δεν αντέχουν τον ζυγό των ανεμογεννητριών.
Κάθε υπουργός λέει το κοντό του και το μακρύ του και το χειρότερο είναι ότι τα νομοθετεί.
Oλες οι θεολογίες –θρησκευτικές και πολιτικές– περιφρονούν την προηγούμενη εμπειρία.
Οι φαρμακευτικές εταιρείες βρίσκονται και πάλι στο μάτι του κυκλώνα για τις τιμολογιακές πολιτικές που ακολουθούν σε ζητήματα ζωής και θανάτου.
Η Ελλάδα είναι 81η χώρα σε ανταγωνιστικότητα (μετά το Τατζικιστάν, την Ουκρανία κ.ά.), ενώ ο παράδεισος του μακαρίτη Τσάβες είναι στην 132η.
Nothing good will ever come from this government in the area of investments. Its members belong to a different era, when the state would do business at everyone else’s expense.
Υπάρχει άραγε μεταξύ των υποψηφίων εκείνος ο «αντι-Τσίπρας» που θα φέρει τη Ν.Δ. και τη χώρα ανάποδα, δηλαδή στον δρόμο της αποκέντρωσης και της προκοπής;
Από τότε που η χώρα αφρόνως εγκλωβίστηκε στην ονοματολογία της πΓΔΜ ο κόσμος άλλαξε συθέμελα…
Η επιστροφή της ΝΔ στο Ζάππειο θα είναι καταστροφική. Για την ίδια και για την χώρα.
Το χουντικό Σύνταγμα του 1968 και ουχί το δημοκρατικό του 1974 αναφέρει τα περί ελληνοχριστιανικής παιδείας.
Το βασικό πρόβλημα του κ. Τσίπρα ήταν ότι βρέθηκε σε άγνωστα νερά, αναγκασμένος να συζητήσει πρώτη φορά στα σοβαρά -χωρίς συνθήματα και περίτεχνες κορώνες- για τις οικονομικές προοπτικές της χώρας.
Η Ελλάδα ως πρώιμη μικρογραφία της εμπειρίας του σύγχρονου μετα-αποικιακού κόσμου των αναπτυσσόμενων κρατών.
Ο πάλαι ποτέ αγαπημένος πρωθυπουργός της ριζοσπαστικής Αριστεράς με τους φράχτες…
Η Περιστέρα Μπαζιάνα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης και τα διπλά μέτρα και σταθμά της Αριστεράς.
Τι είναι χειρότερο; Να ήξεραν στο Μαξίμου για τον κ. Δημήτρη Καμμένο ή να έπεσαν από τα σύννεφα;
Η διακυβέρνηση δεν είναι συνταγή για γεμιστά. Χρειάζεται σχέδιο, συνοχή, ικανά και μορφωμένα στελέχη.
Είναι περίεργο να μιλά για βαρίδια ο κ. Τσίπρας, ο οποίος με προσωπική του επιλογή έκανε την κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου πρόεδρο της Βουλής, τον κ. Γιάνη Βαρουφάκη υπουργό Οικονομικών και πριν από οκτώ μήνες έδωσε μάχη να ενταχθεί η κ. Ραχήλ Μακρή στα ψηφοδέλτια της Κοζάνης.
