Ο νόμος του Μέρφι, οι κυβερνήσεις σε αποδρομή και μια χώρα στα κόκκινα.
Με δεδομένο ότι για πρώτη φορά στην πρόσφατη ιστορία η Ελλάδα δεν είναι η ευρωπαϊκή ανορθογραφία στην πολιτική για τα Βαλκάνια, η κ. Μέρκελ θέλησε να στηρίξει τη συμφωνία των Πρεσπών. Όμως…
The problem in Greece is not that history repeats itself, but that it always repeats itself as a tragedy rather than a farce.
Στην Ελλάδα το πρωθυπουργικό σύστημα είναι απολύτως θωρακισμένο. Ακόμη και τώρα, στη μεγάλη συζήτηση που γίνεται για το μέλλον των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, μπορούμε να δούμε ότι η συνταγματική μηχανική είναι υπέρ της κυβέρνησης.
Το προνόμιο των υπουργών να διορίζουν τους προέδρους των Ανωτάτων Δικαστηρίων δημιουργεί την υποχρέωση να μην κρίνουν τις αποφάσεις των δικαστών.
Δυστυχώς, αυτή η διαδικασία συνταγματικής αναθεώρησης στραβά ξεκίνησε, στραβά συνεχίστηκε και στραβά θα τελειώσει.
Ο υπ. Υγείας έβγαλε φόρα παρτίδα ονόματα και φωτογραφίες, προανέκρινε, ανέκρινε, δίκασε και εξέδωσε απόφαση. Εκείνος ο νόμος για την «προστασία του κατηγορουμένου» από τη δημοσιότητα ισχύει για όλους;
Σπανίως πολιτικός αφήνει την πρωθυπουργία χωρίς να δώσει την ύστατη μάχη για να αντιστρέψει το αποτέλεσμα. Αυτή τη φορά όμως η κυβέρνηση το παράκανε.
Στην Ελλάδα η ιστορία επαναλαμβάνεται πάντα σαν τραγωδία και ουδέποτε σαν φάρσα.
Πέρα από τους μουσαμάδες και τα εικονικά εκδοτήρια, υπάρχει ένα σημαντικότερο ζήτημα: Πόσο κόστισε αυτή η φιέστα-επιθεώρηση για τα μάτια του κ. Τσίπρα;
Στο minfin.gr επικρατεί ένα απίστευτο μπάχαλο. Η βιτρίνα του ελληνικού κράτους στην οικονομία είναι ένας σωρός (σχετικώς λίγων) οικονομικών καταστάσεων ατάκτως ερριμένων.
Για την εξάλειψη της τρομοκρατίας, «πρέπει να εξαλείψεις προληπτικά τις αιτίες που τη γεννούν», αλλά αυτές δεν είναι άλλες από τις διδαχές ότι η «επαναστατική βία» είναι αποδεκτή», ότι «όταν έχουμε άδικο καθεστώς, η αντίσταση πρέπει να παίρνει βίαιη μορφή», που ’λεγε και ο σύντροφός της Γιώργος Κατρούγκαλος.
Διαγράφεται ένας κίνδυνος αν οι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές γίνουν πριν από τις εθνικές. Να συζητηθούν κατ’ ελάχιστον τα τοπικά και η αναμέτρηση να γίνει με άξονα όσα διαδραματίζονται στην κεντρική πολιτική σκηνή.
Μέγας καυγάς για την προσφυγιά του Ιησού, χωρίς να υπάρχουν τεκμηριωμένα στοιχεία για την γέννηση, ενώ τα ευαγγέλια είναι αντιφατικά.
Ομόθυμη πρέπει να είναι η καταδίκη των εγκληματικών ενεργειών είτε αφορούν βόμβα δέκα κιλών, είτε εμπρηστικές επιθέσεις με μολότοφ, είτε χειροδικίες κατά πολιτικών, καθηγητών, δημοσιογράφων κ.λπ.
Το καθήκον της δικαστικής εξουσίας είναι να ελέγχει την εκτελεστική στο σκέλος της παραβίασης ατομικών δικαιωμάτων. Οχι να την ελέγχει αν κάνει πρόχειρα ή καλά τη δουλειά της.
Ο Δεκέμβριος σημαδεύεται πάντα από βροχές τροπολογιών, που κατεβάζουν αμελείς ή πονηροί υπουργοί και βουλευτές.
Σε ό,τι αφορά τη διαχείριση του κράτους, αρπάχτηκαν από τη μόνη διαθέσιμη και πολύχρονη πρακτική, τον πελατειασμό. Δεν είχαν τον χρόνο, τους ανθρώπους, την επεξεργασία για κάτι άλλο.
Η σχέση της κυβέρνησης με τις αγορές θυμίζει τον καυγά του μπακαλόγατου Ζήκου με τον Κιτσάρα.
Ο κ. Αντώνης Σαμαράς, μιλώντας στο συνέδριο της Ν.Δ., τα ανακάτεψε όλα. Κατηγόρησε την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και για λαϊκισμό και για αντιδημοφιλείς αποφάσεις.
