Τρεις (λεπτομερείς) υπουργικές αποφάσεις ρυθμίζουν τα των σχολικών εκδρομών.
Πόσο ασφαλή είναι τα δεδομένα μας και ποιος φυλάει τους φύλακές τους;
Ο Ερντογάν τα έδωσε όλα για να κερδίσει τις δημοτικές εκλογές και τις έχασε, λόγω της οικονομίας…
Ετσι προχωράμε από «μεγάλο σχέδιο» σε «μεγαλύτερο σχέδιο» για την αρχιτεκτονική της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και από μικρές ρουσφετολογικές διευθετήσεις σε ακόμη μικρότερες.
Σε κάθε τομέα η κατάσταση χειροτερεύει και όλοι ασχολούμαστε με το αν θα δώσει η κυβέρνηση δώρο Πάσχα.
Είναι πολύ χυδαία η χρήση των διπλών μέτρων και σταθμών που χρησιμοποιεί αυτή η Αριστερά σε ό,τι αφορά τους δικούς της και τους αντιπάλους της.
Οι βουλευτές που είναι υποψήφιοι ευρωβουλευτές έχουν πληρωμένα γραφεία, προσωπικό, αυτοκίνητα, τηλέφωνα κ.λπ. προνόμια που δεν έχουν οι υπόλοιποι.
Στην πιο ανόητη ερώτηση «πού το πάει ο ΣΥΡΙΖΑ;», «παντού και πουθενά» είναι η απάντηση.
Πως φτιάχτηκε, χωρίς πολλά ταρατατζούμ και «απευθύνσεις πλατιών καλεσμάτων», ευρύτατο δημοκρατικό μέτωπο ενάντια στον φασισμό.
Είναι ατελέσφορο να πυροβολούμε τον αγγελιαφόρο αντί να δούμε κατάματα το πρόβλημα.
Οι ανεμογεννήτριες στην Μακρόνησο.
Εδώ έχουμε καταργήσει όλους τους νόμους, ακόμη και τις ωφέλειες του καταμερισμού της εργασίας.
Οι χοντροκοπιές έχουν γίνει επιδημία σε κάθε επίπεδο της κυβέρνησης.
Μιλούν καθόλου οι γεφυροποιοί με τα κυβερνητικά στελέχη για τα μέτρα που θεσπίζονται ή αποτελούν απλώς ντεκόρ στο πρότζεκτ «διάλογος χωρίς ηγεμονισμούς με την Κεντροαριστερά»;
«για μια απλή διαδικασία, την περισυλλογή αδέσποτων σκύλων, που σε όλες τις χώρες του κόσμου γίνεται αυτομάτως, ασχολούνται η πρυτανεία ενός ΤΕΙ, ένας δήμος», η Ελληνική Αστυνομία, η εισαγγελία (και το καλύτερο!) για να μη δοθεί τελικώς λύση.
Πώς μπορεί να γίνει συζήτηση για το φαινόμενο ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς τον φόβο από το πάθος όσων έχουν κάνει στόχο της ζωής τους την αντιπολίτευση στον ΣΥΡΙΖΑ;
Το τετραπλό φονικό στην «Κ. Μαρούσης» το 1991 έσβησε από την συλλογική μνήμη επιτρέποντας να γίνει το τριπλό φονικό στην Marfin.
Το πανεπιστημιακό άσυλο στις εσχατιές του παραλογισμού: Γραφειοκρατία και μηνύσεις για την περισυλλογή αδέσποτων σκύλων σε ακαδημαϊκό χώρο.
Στην χώρα του υπαρκτού μεταμοντερνισμού η έννοια του αρχείου αποκτά άλλες διαστάσεις.
Μνημονεύουν κάθε θάνατο σε κάποιο χωριό της Αλαμπάμα κατά τη δεκαετία του ’60, αλλά δεν θυμούνται το τριπλό φονικό της Μαρφίν.
