Το σκάνδαλο της επαγγελματικής κατάρτισης είναι διαχρονικό, διακομματικό και απλώς τώρα –όπως τόσα άλλα– έγινε και ψηφιακό.
Το #σκοιλ_ελικικου δεν είναι καινούργιο. Απλώς τώρα ψηφιοποιήθηκε…
Χρήματα που μοιράζονται από ελικόπτερο σκορπίζονται με περίεργους τρόπους και στο τέλος ουδείς μένει ευχαριστημένος.
Είναι στη φύση της απρόσωπης συλλογικής χρηματοδότησης να πέφτει θύμα των αναρίθμητων προσωπικών προσπαθειών για ατομικό πλουτισμό.
Η σχέση κράτους – κοινωνικής ασφάλισης είναι περίπου όπως οι σχέσεις συγγενών που συμπήζουν μια ομόρρυθμη εταιρεία.
Τώρα που –νομίζουμε ότι– «η χώρα μας αφυπνίζεται από τη δεκαετή οικονομική κρίση», μικρές ή μεγαλύτερες δυνάμεις, κατεστημένες συνήθειές μας που μάς οδήγησαν στην κρίση, καραδοκούν.
Πριν 20 χρόνια οι αξίες ακινήτων και τα ενοίκια έπεφταν ραγδαίως και –παρά το γεγονός ότι ζούσαμε σε σοσιαλιστικούς καιρούς– δεν βρέθηκε ούτε ένας υπουργός να παρέμβει στην αγορά για να θεσπίσει το ελάχιστο εγγυημένο ενοίκιο.
Θα πληρώνουμε για πολλά χρόνια τους «Δεν πληρώνω», ακόμη και με όρους ταλαιπωρίας των επιβατών.
Το κρατικό μονοπώλιο έγινε ιδιωτικό ολιγοπώλιο. Αυτή η εξέλιξη έπρεπε να κρατάει σε διαρκή εγρήγορση την Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων.
«Ξοδεύουμε 2,6 δισ. επιδοτώντας ζημιογόνες κρατικές επιχειρήσεις χωρίς να γίνει καμία συζήτηση, καμία ανάλυση κόστους-οφέλους».
Θα συμφωνήσουμε ότι οι τράπεζες έχουν πολλά προβλήματα, αλλά οι συνταξιούχοι έχουν περισσότερα. Και θα ήταν παντελώς άδικο να πληρώσουν οι δεύτεροι τα οικονομικά ανοίγματα που έχουν οι πρώτες.
Οι φοροαπαλλαγές σε μια οικονομία που έχει γονατίσει από τους φόρους της κρίσης και των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, είναι καλοδεχούμενες. Οι μόνιμες, όμως, και ουχί οι εφάπαξ, όταν και αν υπάρχει πλεόνασμα.
Η νίκη της υπεύθυνης Αριστεράς στην Πορτογαλία, η οποία όχι μόνο δεν ανέβηκε στα κάγκελα για το μνημόνιο, αλλά σε συνεργασία με μια εξίσου υπεύθυνη Δεξιά το έφερε εις πέρας.
Αν και εφόσον υπάρξει υπερπλεόνασμα, σώφρον είναι να προωθηθεί στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, ένα κονδύλι που επίσης δεινοπάθησε στα χρόνια των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
«Η Ευρώπη φέρθηκε πάρα πολύ άσχημα σε έναν λαό για να υποστηρίξει το χρήμα, το ευρώ», είπε ο κ. Κώστας Γαβράς, αλλά…
Στην Ελλάδα το κράτος είναι Θεός. Πρέπει, όμως, να είναι σαν τον Θεό της Παλαιάς Διαθήκης ο οποίος είχε «μόνο κανόνες και κανένα έλεος»;
Το 2016 τα ετήσια έσοδα του (ιδιωτικού μονοπωλίου) ΟΑΣΘ ήταν 56 εκατ. ευρώ. Το 2018 τα έσοδα (του κρατικού πλέον μονοπωλίου) μειώθηκαν στα 35 εκατομμύρια.
Οι βραχυχρόνιες μισθώσεις ακινήτων έδωσαν ανάσα ζωής στη χειμαζόμενη ελληνική οικονομία και κάποιο εισόδημα στους ιδιοκτήτες τους. Ταυτόχρονα, χιλιάδες σπίτια ανακαινίστηκαν, ομορφαίνοντας τα κέντρα των πόλεων.
Επειδή δεν αποκρατικοποιήσαμε ότι ανήκει στην αγορά (η παραγωγή σήμερα γίνεται απ’ όλους, ακόμη και με τα φωτοβολταϊκά των σπιτιών μας), είμαστε αναγκασμένοι να ιδιωτικοποιήσουμε αυτό που έπρεπε να ανήκει στο κράτος, το δίκτυο.
Η διάρθρωση της ελληνικής γραφειοκρατίας «είναι ένας γρίφος τυλιγμένος σε ένα μυστήριο, μέσα σε ένα αίνιγμα, αλλά πιθανώς υπάρχει ένα κλειδί. Το κλειδί αυτό είναι τα πολιτικά οφέλη».
