Θα συμφωνήσουμε ότι οι τράπεζες έχουν πολλά προβλήματα, αλλά οι συνταξιούχοι έχουν περισσότερα. Και θα ήταν παντελώς άδικο να πληρώσουν οι δεύτεροι τα οικονομικά ανοίγματα που έχουν οι πρώτες.
Οι φοροαπαλλαγές σε μια οικονομία που έχει γονατίσει από τους φόρους της κρίσης και των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, είναι καλοδεχούμενες. Οι μόνιμες, όμως, και ουχί οι εφάπαξ, όταν και αν υπάρχει πλεόνασμα.
Η νίκη της υπεύθυνης Αριστεράς στην Πορτογαλία, η οποία όχι μόνο δεν ανέβηκε στα κάγκελα για το μνημόνιο, αλλά σε συνεργασία με μια εξίσου υπεύθυνη Δεξιά το έφερε εις πέρας.
Αν και εφόσον υπάρξει υπερπλεόνασμα, σώφρον είναι να προωθηθεί στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, ένα κονδύλι που επίσης δεινοπάθησε στα χρόνια των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
«Η Ευρώπη φέρθηκε πάρα πολύ άσχημα σε έναν λαό για να υποστηρίξει το χρήμα, το ευρώ», είπε ο κ. Κώστας Γαβράς, αλλά…
Στην Ελλάδα το κράτος είναι Θεός. Πρέπει, όμως, να είναι σαν τον Θεό της Παλαιάς Διαθήκης ο οποίος είχε «μόνο κανόνες και κανένα έλεος»;
Το 2016 τα ετήσια έσοδα του (ιδιωτικού μονοπωλίου) ΟΑΣΘ ήταν 56 εκατ. ευρώ. Το 2018 τα έσοδα (του κρατικού πλέον μονοπωλίου) μειώθηκαν στα 35 εκατομμύρια.
Οι βραχυχρόνιες μισθώσεις ακινήτων έδωσαν ανάσα ζωής στη χειμαζόμενη ελληνική οικονομία και κάποιο εισόδημα στους ιδιοκτήτες τους. Ταυτόχρονα, χιλιάδες σπίτια ανακαινίστηκαν, ομορφαίνοντας τα κέντρα των πόλεων.
Επειδή δεν αποκρατικοποιήσαμε ότι ανήκει στην αγορά (η παραγωγή σήμερα γίνεται απ’ όλους, ακόμη και με τα φωτοβολταϊκά των σπιτιών μας), είμαστε αναγκασμένοι να ιδιωτικοποιήσουμε αυτό που έπρεπε να ανήκει στο κράτος, το δίκτυο.
Η διάρθρωση της ελληνικής γραφειοκρατίας «είναι ένας γρίφος τυλιγμένος σε ένα μυστήριο, μέσα σε ένα αίνιγμα, αλλά πιθανώς υπάρχει ένα κλειδί. Το κλειδί αυτό είναι τα πολιτικά οφέλη».
Σε μια οικονομία που διψάει για χρήματα, η κυβέρνηση έχει κλειδώσει σε ένα συρτάρι 37 δισ. ευρώ, τα οποία μένουν ανενεργά.
Η εργασία (ειδικώς στον ιδιωτικό τομέα) τιμωρείται βάναυσα από τις φορολογικές αρχές.
Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να χρεοκοπήσει ένα κράτος κι εμείς γνωρίσαμε μόνο τον ένα, δηλαδή τη διόγκωση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων.
… ακόμη και στο ωράριο και τις αργίες των Φαρμακείων!
Δεν είμαστε στο 2009 αλλά, με αυτήν την κυβέρνηση, θα μπορούσαμε εύκολα να γλιστρήσουμε εκεί. Αρκεί να ξεχάσουμε για λίγο –πολύ λίγο!– όλα αυτά που μας οδήγησαν στη λησμονημένη επέτειο του 2010.
Μια «πρωτοβουλία της υπουργού Τουρισμού «η οποία ανέλαβε δράση σε παγκόσμιο επίπεδο ώστε ο οργανισμός με διεθνή υπόσταση και κύρος να προωθήσει τη συνεργασία των κρατών και των λαών».
Ουδείς σκέφτεται να απαγορεύσει την βιομηχανία λογισμικού που δίνει υψηλά μπόνους και εκτίναξε τις τιμές των ακινήτων.
Οι ανεμογεννήτριες στην Μακρόνησο.
Εδώ έχουμε καταργήσει όλους τους νόμους, ακόμη και τις ωφέλειες του καταμερισμού της εργασίας.
AirBnB: Ακόμη δεν το είδαμε, «απειλή» το είπαμε.
