Το βασικό πρόβλημα της κυβέρνησης τα περασμένα 5,5 χρόνια δεν ήταν όσα δεν μπόρεσε ή δεν θέλησε να κάνει. Ηταν αυτά που υποσχέθηκε.

Κανονικά, οι αποκαλύψεις από την εξάρθρωση της εγκληματικής οργάνωσης «εξπρές σέρβις-δολοφονίες» δεν έπρεπε να μας εκπλήξουν.

Υπάρχουν δύο τρόποι για την καταπολέμηση της διαφθοράς. Ο συντηρητικός και ο σοβαρός.

Δεν ξέρουμε τι είναι χειρότερο: να υπάρχει κυβερνητική μεθόδευση συγκάλυψης ή να είναι οι μηχανισμοί ασφάλειας της χώρας σε τέτοια χάλια;

Σα δεν ντρέπονται και οι Βρετανοί να σκανδαλολογούν ασυστόλως σχετικά με τις δαπάνες για σκυλοτροφές, που έκαναν οι βουλευτές τους και πλήρωναν οι φορολογούμενοι;

Πως περάσαμε από την υπερευαισθησία στα σκάνδαλα στην κατατονία;

Γιατί την ώρα που ο πρωθυπουργός ζητεί από όλους τους Ελληνες θυσίες, ο υπουργός του Χρήστος Μαρκογιαννάκης θέλει να προσλάβει 1.300 επιπλέον αγροφύλακες;

Η κυβέρνηση δυστυχώς αποφάσισε να αντιμετωπίσει και το θέμα της διαφθοράς στο επίπεδο μόνο της επικοινωνίας.

Η κυβερνηση παρέλαβε ένα χωράφι που ευνοούσε την ανάπτυξη των ζιζανίων της διαφθοράς και του έριξε λίπασμα. Αντί να ξεριζώσει τα ζιζάνια, ενισχύοντας τους θεσμούς ελέγχου και εξισορρόπησης των εξουσιών, άρχισε το ξερίζωμα των ελεγκτικών μηχανισμών

H αύξηση των κρουσμάτων διαφθοράς την περίοδο διακυβέρνησης της ΝΔ έχει να κάνει με ρηχή αντίληψη του φαινομένου της διαφθοράς.

Kαι στην περίπτωση της Siemens λειτούργησε το «αόρατο χέρι». Επιδιώκοντας το ιδιωτικό τους συμφέρον οι αναταγωνίστριες επιχειρήσεις προώθησαν το κοινό καλό.

Αντί να περιμένουμε τη μαγική συνταγή που θα μας φτιάξει μια κοινωνία αγγέλων, μπορούμε προς το παρόν να περιορίσουμε τους διαβόλους που ενδημούν στον δημόσιο τομέα;

Η κυβέρνηση έπεσε θύμα της ρητορείας της. Πολλοί έβλεπαν τον πήχυ της προηγούμενης διαφθοράς (που αρκούσε να μην τον ξεπεράσουν) πάρα πολύ ψηλά.

Η Νέα Δημοκρατία εξελέγη το 1990 και το 2004 κυματίζοντας τη σημαία της διαφάνειας και με βασικό δόγμα ότι η «γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια». Ξεκίνησε και τις δύο φορές τη διακυβέρνησή της με δίκες στελεχών της προηγούμενης διοίκησης.

Είναι παράλογο και αντιπαραγωγικό να διαχειρίζονται τα λεφτά των εργαζομένων κάποιοι διορισμένοι από την εκάστοτε κυβέρνηση.

Αν η κυβέρνηση συνεχίσει να ενδυναμώνει το κεντρικό κράτος αντί να το αποκεντρώνει προς όλες τις κατευθύνσεις θα βρεθεί μπροστά σε πολλές εκπλήξεις τύπου Επιτροπής Ανταγωνισμού.

Το βασικό πρόβλημα δεν είναι ο κομματισμός στο δημοσίου, αλλά το απέραντο δημόσιο που προσφέρει ευρύχωρο πεδίο για να αναπτυχθεί ο κομματισμός.

Η αποκλειστικά κανονιστική προσέγγιση της διαφθοράς μειώνει την οριακή αποτελεσματικότητα των νόμων.

Η διαφθορά δεν έχει χρώμα. Είναι σύμφυτη του κρατικού τομέα. Είτε είναι πράσινο, είτε γαλάζιο

Η διαφθορά δεν εξαλείφεται. Απλώς ελαχιστοποιείται, περικόπτοντας τις ευκαιρίες ανάπτυξής της, δηλαδή μειώνοντας το κράτος.