Φτάσαμε στον έσχατο παραλογισμό: προκειμένου να μην έρθει ένας καθηγητής σε ένα ελληνικό πανεπιστήμιο, η πολιτεία θα πάψει να αναγνωρίζει το 27ο καλύτερο πανεπιστήμιο των ΗΠΑ!
O νόμος περί ασύλου χρησιμοποιείται για να εμποδιστεί βιαίως όχι μόνο η διακίνηση των ιδεών, αλλά ακόμη και η διενέργεια μαθημάτων.
Το άσυλο είναι ένα έθιμο το οποίο δεν εξυπηρετεί τον λόγο για τον οποίο υπάρχει· αντιθέτως απαγορεύει τη διακίνηση των ιδεών στα πανεπιστήμια.
Ηρθε η ώρα να δούμε πιο ψύχραιμα ολόκληρο το ζήτημα πανεπιστημίων. Να καταλάβουμε ότι η ανώτατη εκπαίδευση είναι κάτι σημαντικό, αλλά δεν αποτελεί το άπαν, ούτε είναι η ιερή αγελάδα της κοινωνίας.
Η δημοκρατία φέρνει καλά αποτελέσματα, αλλά μακροχρόνια. Τα συστήματα με κεντρικές ιεραρχίες φέρνουν άμεσα αποτελέσματα, αλλά αυτά είναι συνήθως κακά αποτελέσματα.
Ολοι ψάχνουν την λυδία λίθο, εκείνη τη μαγική φόρμουλα που θα λύσει κάθε πρόβλημα της Παιδείας και το χειρότερο είναι ότι όλοι οι αρμόδιοι υπουργοί νομίζουν ότι τη βρίσκουν.
Πρόβλημα ελεύθερης διακίνησης των ιδεών δεν υπάρχει ούτε εκτός των πανεπιστημίων. Το μόνο πρόβλημα που έχουμε είναι η ελεύθερη μετακίνηση των κουκουλοφόρων εντός και εκτός πανεπιστημίων.
Πώς απάντησε η Πολιτεία στο φουσκωμένο κύμα οργής; Στον πραγματικό κόσμο το είδαμε στις τηλεοράσεις. Στον κυβερνοχώρο απάντησε με το fonitonmathiton@ypepth.gr
Ολοι αυτοί οι πανεπιστημιακοί που ανήκουν στους συλλόγους διδασκόντων οι οποίοι απαρτίζουν την ΠOΣΔEΠ δεν ντρέπονται σήμερα για τη σιωπή του κλάδου τους;
Η λύση δεν είναι να ψηφιστεί γρήγορα η ρύθμιση που θα κάνει τα πτυχία των Πολυτεχνείων «μάστερ», αλλά να μη χρειάζονται τα Πολυτεχνεία πολιτική απόφαση για να πράξουν το αυτονόητο.
Η χώρα που το 2004 ένιωθε ότι μπορεί να κάνει τα πάντα, τώρα νιώθει ότι τίποτε δεν μπορεί να γίνει.
Οι παραλογισμοί με την αναγνώριστη πτυχίων…
Η παραπαιδεία δεν είναι πρόβλημα. Είναι παράγωγο των προβλημάτων που έχει η παιδεία.
Η μάχη για τη δημόσια παιδεία τώρα ξεκινάει και τώρα θα φανεί ποιοι και πόσο κόπτονται για το δημόσιο πανεπιστήμιο.
Τα παιδιά που καίνε τις κάλπες είναι παιδιά μας. Εμείς τους δώσαμε τον δαυλό. Ετσι τα μάθαμε κι έτσι πορεύονται.
Ολόκληρη η εκπαιδευτική ιδεολογία του ’68 θεμελιώνεται στην ιδέα του ξεπεράσματος, της “αυτοκαταστροφής” των κατεστημένων γνώσεων.
Οι πανελλήνιες εξετάσεις έχουν πάψει εδώ και πολλά χρόνια να εξετάζουν οτιδήποτε. Εχουν γίνει ένα σύστημα που απλώς βάζει ποσοστώσεις για να κόβεται η υπερβάλλουσα ζήτηση για θέσεις στα ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας.
Το άσυλο δεν προστατεύει πια την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών μέσα στα πανεπιστήμια. Περισσότερο προστατεύει τα πανεπιστήμια μην τυχόν και τρυπώσει καμιά καινούργια ιδέα σ’ αυτά…
Το πιο επικίνδυνο δεν είναι η επιστροφή σε ένα παρωχημένο παρελθόν με την απόσυρσησ του βιβλίου της κ. Έρσης Σωτηροπούλου «Ζικ – ζακ στις νερατζιές». Είναι η έλλειψη λογικής που διέπει μια δικαστική απόφαση.
Η ελευθερία διακίνησης των επιστημονικών ιδεών κινδυνεύει. Οχι από την αστυνομία, όπως φοβούνται κάποιοι, αλλά από τα άκρα του πολιτικού συστήματος.
