Η Τσετσενία έχει μπει χρόνια τώρα στον κύκλο του αίματος, όπου η κρατική τρομοκρατία, οδηγεί στην τρομοκρατία των άτακτων και τανάπαλιν και ουδείς διαμαρτύρεται.

Το ΝΑΤΟ προσφέρθηκε ως λύση σε όλα αυτά τα προβλήματα παρά το γεγονός ότι η στρατιωτική του μηχανή παραείναι χοντροκομμένη για να αντιμετωπίσει τις νέες απειλές και ειδικά της τρομοκρατίας

Ένα ρώσικο προϊόν για την αγορά του Ιράκ…

Ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας έχει χαθεί. Ο εχθρός είναι εντός των τειχών Οι φύλακες της Δημοκρατίας χρησιμοποιούν τις μεθόδους των εχθρών της.

Στην Παλαιστίνη υπήρξε μια χρυσή ευκαιρία με τις συμφωνίες του Όσλο. Οι ακραίοι και των δύο πλευρών βροντοφώναξαν εμπράκτως «όχι». Οι πολιτικές ηγεσίες δεν ηγήθηκαν της προσπάθειας κατευνασμού των παθών.

«Η επιχείρηση δημιουργίας των πολυεθνικών κρατών που ξεκίνησαν οι ΗΠΑ στα Βαλκάνια απέτυχε. Η μόνη λύση είναι η διχοτόμηση.» Ο παραπάνω συλλογισμός εμπεριέχει δύο ψεύδη κι ένα κίνδυνο.

Το γεγονός ότι δεν υπάρχει σχέδιο γι’ αυτή την εξέγερση ουδόλως πρέπει να μας καθησυχάζει. Οι λύκοι του εθνικισμού (είτε αλβανικού είτε σερβικού) στην αναμπουμπούλα χαίρονται.

Αυτό που πρέπει να μας προβληματίσει δεν είναι η παρουσία «παγκόσμιου χωροφύλακα», αλλά η απουσία «παγκόσμιου δικαστή».

Η «Ατζέντα 2010» που εξήγγειλε ο σοσιαλιστής κ. Σρέντερ, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η διογκούμενη ανεργία και ο μηδενικός ρυθμός ανάπτυξης της γερμανικής οικονομίας, περιλαμβάνει πολλά φιλελεύθερα μέτρα.

Η 16η Ιουνίου του 2003 ήταν μια μεγάλη νίκη κατά του αριστερού συντηρητισμού. Κι αυτό το ξέρει καλά ο κ. Ραφαρέν γι’ αυτό μήνυσε στον κ. Καραμανλή ότι «η συντήρηση δεν είναι λύση».

Ξεσάλωσαν για μια ακόμη φορά οι αμερικανοί κωμικοί. Αφορμή ήταν η σύλληψη του πρώην δικτάτορα του Ιράκ Σαντάμ Χουσεϊν.

«Τις σκηνές φρίκης, όπου 19 μαύρες πλαστικές σακούλες σωρεύονταν στο πεζοδρόμιο, τις είδε στην τηλεόραση. Αλλά δεν φαντάστηκε πως αυτές οι σακούλες έκρυβαν τον αδελφό του»

Στα ζητήματα Δημοκρατίας, όπως η προστασία προσωπικών δεδομένων, ή η θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίας των ευρωβουλευτών δεν χωρούν εκπτώσεις. Ούτε καν στις Βρυξέλλες.

Η εισβολή των αμερικανοβρετανών στο Ιράκ ήταν μια κακή κίνηση. Η άμεση αποχώρησή τους θα είναι χειρότερη.

Οι αμερικανοί κωμικοί ξεσαλώνουν τον τελευταίο καιρό. Το πατριωτικό άγχος μετά την 11η Σεπτεμβρίου έχει από καιρό ξεπεραστεί και οι ατάκες δίνουν και παίρνουν.

Το Ολοκαύτωμα δεν είναι τσιφλίκι κανενός. Πολύ περισσότερο της κυβέρνησης Σαρόν. Είναι η μελανότερη σελίδα στην ιστορία της ανθρωπότητας, είναι εκατομμύρια άνθρωποι αδίκως φονευθέντες. Χρειάζεται σεβασμό.

Στα δυτικά Βαλκάνια υπάρχουν δύο ειδών χώρες. Εκείνες που είδαν εδαφικές ευκαιρίες από την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και η Σλοβενία…

Το πείραμα που κάνει τώρα η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει προηγούμενο στον κόσμο. Προσπαθεί να ενώσει λαούς, μνήμες και Ιστορίες κάτω από κάτω από ένα Καταστατικό Χάρτη Αρχών.

Το δεύτερο ημίχρονο της διαμάχης Μπερλουσκόνι – Economist.

Τέσσερα χρόνια μετά οι διώξεις με βάση την εθνοτική ταυτότητα δεν έχουν σταματήσει στο Κόσοβο. Μόνο που τώρα θύματα είναι οι λίγοι Σέρβοι που έμειναν στις εστίες τους, καθώς και οι μειονοτικές ομάδες Βοσνιομουσουλμάνων, των Γκοράνι, των Ρομά, των Ασκάλι και των Αιγκυπτιάνι.