Την ώρα λοιπόν που ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, ΚΚΕ, Ενωση Κεντρώων διευθετούσαν τα ρουσφέτια τους, η κυβέρνηση πάλευε στο Eurogroup την απομείωση του χρέους.

Άνθρωποι πεθαίνουν σε νοσοκομεία από ασήμαντες αφορμές και στο υπ. Υγείας πέρα βρέχει.

Η γραφικότητα πάντα περίσσευε στην πολιτική σκηνή της χώρας. Πρώτη φορά έγινε κυβέρνηση.

Κωστής Στεφανόπουλος, in memoriam…

Ο κ. Τσίπρας για όποιο ζήτημα κι αν ερωτάται απαντά το χρέος, το χρέος, το χρέος…

Χωρίς μελέτη κι οργανόγραμμα, για διευθετήσεις, όπως οι προηγούμενοι.

Κυβερνήσεις σε αποδρομή πάνε από το κακό στο χειρότερο. Τούτη εδώ πάει κατευθείαν στο χείριστο.

Το φάντασμα της διαπραγμάτευσης έχει υποχωρήσει, αλλά είναι πάντα εδώ για να σκιάσει τον δημόσιο διάλογο.

Να περιμένουμε επιτάχυνση της αποσύνθεσης και απλώς να προσέχουμε τα τραύματα στη Δημοκρατία.

Η κυβέρνηση στην προσπάθειά της να κάνει τον καμπόσο, για τα μάτια των ψηφοφόρων της, τραυμάτισε καίρια τη Δικαιοσύνη.

Από την εμπειρία οι κοινωνίες έμαθαν ότι δεν υπάρχει πάνσοφος ηγέτης, πως ακόμη κι εκείνοι που κάποτε ενσάρκωναν τις ελπίδες για «σοφή διακυβέρνηση» έχουν την τάση να αυθαιρετούν εις βάρος της κοινωνίας.

Ο προηγούμενος αγώνας του υπουργού Δικαιοσύνης κατά των υποκλοπών και των ρόζ σκανδάλων.

Και παλιά είχαμε παρόμοια με τα σημερινά φαινόμενα. Ποτέ όμως τόσα πολλά και ποτέ όλα μαζί.

 H Δημοκρατία διολισθαίνει διαρκώς σε αυταρχισμούς και γελοιότητες.

Για επικοινωνιακούς λόγους, η χώρα οδηγείται από ήττα σε ήττα και από μπάχαλο σε μπάχαλο.

Διαβρώνουν και καταστρέφουν κάθε έννοια ευπρέπειας και συνταγματικής τάξης στο διάβα τους.

Οι τζάμπα επαναστάσεις –κόκκινες ή μαύρες– πρέπει κάποια στιγμή να τελειώνουν.

 … είναι η αλλαγή κυβέρνησης.

 … μύρια έπονται.

Ένα σύστημα χωρίς  αξιολόγηση δημιουργεί υπαλλήλους χωρίς διάθεση να βελτιωθούν.