…του ΣΥΡΙΖΑ να πλήξει τη Ν.Δ. χαϊδεύοντας και αγκαλιάζοντας ένα μέρος της.
Εχει βάλει γινάτι τα λεφτά μας η κυβέρνηση, ή νιώθει ότι αυτές είναι οι τελευταίες μέρες της Πομπηίας και προσπαθεί να τακτοποιήσει όσους περισσότερους μπορεί;
Προϊδεασμός και πρόβα, η κομματική φιέστα του ΣΥΡΙΖΑ για το Σύνταγμα στο προαύλιο της Βουλής.
Η κυβέρνηση συμπίεσε έτι περαιτέρω τον έτσι κι αλλιώς συμπιεσμένο πολιτικό της χρόνο.
Οι οπαδοί του δόγματος «η λιτότητα φέρνει ύφεση», ακόμη κι αν είχαν καλές προθέσεις, θα οδηγούσαν την ελληνική κοινωνία σε ένα όλο και πιο αυταρχικό καθεστώς, αφού οι κοινωνικές πολυπλοκότητες θα οδηγούσαν αναγκαστικά σε πιο βίαιες λύσεις.
Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ αποδείχθηκαν καταστροφικοί για τα μεγάλα, και ανίκανοι για τα μικρά.
Η κυβέρνηση είναι σκορποχώρι χωρίς τον παραμικρό στρατηγικό σχεδιασμό.
Δυστυχώς, ο ελληνικός λαός τροφοδοτήθηκε επί έτη με τις πιο απίθανες μπαρούφες συνωμοσίας, περί του αμύθητου πλούτου που οι «προδότες πολιτικοί» δεν ήθελαν να αξιοποιήσουν, γιατί ήθελαν να τον προσφέρουν στα κοράκια.
Δεν υπάρχει κάποιο πόρισμα, για να μάθουμε τι ακριβώς συνέβη το πρώτο εξάμηνο του 2015. Βασιζόμαστε μόνο σε ψήγματα πληροφοριών που παρέχουν οι πρωταγωνιστές.
O κ. Τσίπρας τι έκανε βλέποντας τον υπουργό να οδηγεί τη χώρα στο χείλος της αβύσσου;
Η ίδια κυβέρνηση, που με περισσή ελαφρότητα οδήγησε τη χώρα σε τέτοιες ατραπούς, σήμερα επιδιώκει να κανοναρχήσει βασικά ζητήματα Δημοκρατίας.
Τι κάνει ο πρωθυπουργός; Ελέγχει τους υπουργούς αν ασκούν την κυβερνητική πολιτική ή έχουμε μια κυβέρνηση ρεμπέτ ασκέρ, που, άλλα λέει ο πρωθυπουργός τη μία μέρα, κι άλλα οι υπουργοί του, άλλα υπογράφει η κυβέρνηση κι άλλα κατατίθενται στη Βουλή;
Οι ανατριχιαστικές λεπτομέρειες του σχεδίου Β’ για την Νέα Δραχμή.
Για μία ακόμη φορά η κυβέρνηση πρωταγωνίστησε σε ένα διεθνών διαστάσεων καραγκιοζιλίκι.
Ένα δημοκρατικό αλλά και λειτουργικό Σύνταγμα δεν πρέπει να προσανατολίζεται σε θυλάκους αυθαίρετης εξουσίας, ούτε καν με τη λαϊκή ψήφο, αλλά στη δημιουργία θεσμών ελέγχων και σταθμίσεων των τριών εξουσιών.
…η Ελλάδα έχει την πιο αδαή στα διεθνή και ευρωπαϊκά θέματα κυβέρνηση της ιστορίας της.
Η χώρα δεν χρειάζεται Συμβούλιο Εθνικής Επικοινωνιακής Πολιτικής. Σοβαρή κυβέρνηση μόνο…
Προς τι, λοιπόν, τόσα πικρόχολα και ανιστόρητα σχόλια για μια συγκέντρωση;
Με το Σύνταγμα δεν παίζει κανείς, ασχέτως του βαθμού απελπισίας που μπορεί να έχει περιέλθει.
Η προτεινόμενη στρατηγική του «Γιούργια στον ταβά με τα κουλούρια και μετά βλέπουμε» είναι επιβλαβής.
