Ο χειρότερος εχθρός του παρόντος λαϊκισμού είναι ο λαϊκισμός του παρελθόντος.

Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ απεχθάνονται τις ανεξάρτητες από την κυβέρνηση –και το κόμμα– δομές.

Γραφείο Πρωθυπουργού στην Θεσσαλονίκη, αντί κατάργησης του Υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης. Λεφτά (μας) υπάρχουν…

«Εισηγούμαι αύριο στην Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ να φέρουμε διάταξη για 600 απασχολούμενους σε κάθε κανάλι»

H κυβέρνηση της Πρώτης Φοράς δεν ήρθε για να κάνει τον δημόσιο τομέα καλύτερο και αποτελεσματικότερο.

…αρχίσαμε να νοσταλγούμε το παλαιό πολιτικό σύστημα.

Αγκομαχά η επικοινωνία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και αυτό είναι πολύ λογικό.

Ποτέ η πολιτική ζωή του τόπου δεν είχε ξεπέσει τόσο χαμηλά. Ποτέ!

Οι πυροσβέστες της πυρκαγιάς αποδείχθηκαν χειρότεροι από τους εμπρηστές.

 …του ΣΥΡΙΖΑ να πλήξει τη Ν.Δ. χαϊδεύοντας και αγκαλιάζοντας ένα μέρος της.

Εχει βάλει γινάτι τα λεφτά μας η κυβέρνηση, ή νιώθει ότι αυτές είναι οι τελευταίες μέρες της Πομπηίας και προσπαθεί να τακτοποιήσει όσους περισσότερους μπορεί;

Προϊδεασμός και πρόβα, η κομματική φιέστα του ΣΥΡΙΖΑ για το Σύνταγμα στο προαύλιο της Βουλής.

Η κυβέρνηση συμπίεσε έτι περαιτέρω τον έτσι κι αλλιώς συμπιεσμένο πολιτικό της χρόνο.

Οι οπαδοί του δόγματος «η λιτότητα φέρνει ύφεση», ακόμη κι αν είχαν καλές προθέσεις, θα οδηγούσαν την ελληνική κοινωνία σε ένα όλο και πιο αυταρχικό καθεστώς, αφού οι κοινωνικές πολυπλοκότητες θα οδηγούσαν αναγκαστικά σε πιο βίαιες λύσεις.

Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ αποδείχθηκαν καταστροφικοί για τα μεγάλα, και ανίκανοι για τα μικρά.

Η κυβέρνηση είναι σκορποχώρι χωρίς τον παραμικρό στρατηγικό σχεδιασμό.

Δυστυχώς, ο ελληνικός λαός τροφοδοτήθηκε επί έτη με τις πιο απίθανες μπαρούφες συνωμοσίας, περί του αμύθητου πλούτου που οι «προδότες πολιτικοί» δεν ήθελαν να αξιοποιήσουν, γιατί ήθελαν να τον προσφέρουν στα κοράκια.

Δεν υπάρχει κάποιο πόρισμα, για να μάθουμε τι ακριβώς συνέβη το πρώτο εξάμηνο του 2015. Βασιζόμαστε μόνο σε ψήγματα πληροφοριών που παρέχουν οι πρωταγωνιστές.

  O κ. Τσίπρας τι έκανε βλέποντας τον υπουργό να οδηγεί τη χώρα στο χείλος της αβύσσου;

Η ίδια κυβέρνηση, που με περισσή ελαφρότητα οδήγησε τη χώρα σε τέτοιες ατραπούς, σήμερα επιδιώκει να κανοναρχήσει βασικά ζητήματα Δημοκρατίας.