Αποφυλακίστηκαν, κατά την διακυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, 17.000 βαρυποινίτες, βιαστές, δολοφόνοι, έμποροι ναρκωτικών;

Το πολιτικό σύστημα δεν κολλάει σε συνταγματικές «τυπικότητες» και πολύ περισσότερο μια κυβέρνηση που ίδρυσε βιομηχανία παραγωγής επιστολικών ψήφων για την Προανακριτική του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Όλοι «οι Ισραηλινοί είναι συνυπεύθυνοι για τα φρικτά εγκλήματα που κάνει η ακροδεξιά κυβέρνηση του Μπέντζαμιν Νετανιάχου στη Γάζα και επεκτείνει τώρα στη Δυτική Οχθη»;

Αν δεν γινόταν έλεγχος από το ελληνικό κράτος για το τι απογίνονται τα κονδύλια της Ε.Ε. για τους πρόσφυγες, τότε αυτό δεν είναι αρμοδιότητα του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής, αλλά της Ευρωπαίας εισαγγελέως.

Στην Ευρώπη μόνο δύο χώρες έχουν βάλει έτσι στο στόχαστρο τις ΜΚΟ. Η Ρωσία του Πούτιν και η Ουγγαρία του Ορμπαν. Οπότε ας ευχηθούμε και μη χειρότερα…

Οταν οι ΜΚΟ «δεν στρέφονται κατά του υπουργείου», που λέει και ο κ. Πλεύρης, τότε οι, α λα ΟΠΕΚΕΠΕ, δουλίτσες με τις επιδοτήσεις γίνονται ευκολότερα.

Οταν στην Αττική παράγεται το μισό ΑΕΠ (ΙΟΒΕ, 2025) οι χαμένες ώρες στους δρόμους, σε ουρές και στο στριμωξίδι μεταφράζονται σε χαμένη παραγωγικότητα, που είναι η αχίλλειος πτέρνα της ελληνικής οικονομίας.

Γιατί «η δημοκρατία είναι το χειρότερο πολίτευμα, με εξαίρεση όλα τα άλλα».

Είναι ο πρόεδρος που τη Δευτέρα βάζει υπέρογκους δασμούς, την Τρίτη τους μειώνει, Τετάρτη τους καταργεί, Πέμπτη τους ξαναβάζει. Παρασκευοσαββατοκύριακο δεν προλαβαίνει διότι πάει –εξόδοις των Αμερικανών φορολογουμένων– στη Φλόριντα για γκολφ.

Δεν ξέρουμε ποιοι βάζουν τις φωτιές. Για την ακρίβεια, δεν γνωρίζουμε καν πώς ξεκινούν αυτές.

Το κεντρικό κράτος δίνει την ευθύνη των δρόμων στους δήμους, χωρίς όμως την ελευθερία να ασκήσουν τα δέοντα για το πώς δεν θα καταστρέφονται.

Η απόδοση κοινών χαρακτηριστικών σε πληθυσμιακές ομάδες είναι ρατσισμός.

Η Συμφωνία του Μονάχου, πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ήταν μέγα λάθος. Αλλά, τουλάχιστον, δεν έγινε για τις μωροφιλοδοξίες ενός ηλικιωμένου.

Πόσα και ποια ανθρώπινα, πολιτικά, κοινωνικά δικαιώματα πρέπει να θυσιάσουν οι σημερινοί άνθρωποι για να ζήσουν οι αυριανοί στον παράδεισο;

Να σημειώσουμε πόσο τυχεροί είμαστε εμείς στη Δύση, που τα ηθικά μας διλήμματα γεννιούνται στην πολυθρόνα μας και όχι δίπλα σε έναν νεκρό πατέρα, γιο, αδελφό ή στα χαλάσματα του σπιτιού μας.

Ο κ. Νίκος Ανδρουλάκης και ο κ. Σωκράτης Φάμελλος δεν εκστόμισαν ποτέ χαρακτηρισμούς όπως «κυβέρνηση δολοφόνων», «κυβέρνηση εγκληματική οργάνωση» και άλλα τέτοια ανόητα.

Στη Γάζα ο ισραηλινός στρατός κάνει φρικιαστικά εγκλήματα πολέμου. Δεν δικαιολογούνται με τη σοβιετικού τύπου λογική «ναι, αλλά κι αυτοί βασανίζουν τους μαύρους».

Οι ανισότητες θα έπρεπε να είναι αέρας στα πανιά της Αριστεράς, η οποία έχει την ισότητα στον πυρήνα της ιδεολογίας της, αλλά αυτό που βλέπουμε παντού είναι η άνοδος της Ακροδεξιάς.

Οι «αστυνομικοί αναλυτές» επειδή δεν μπορούν να εισφέρουν δεδομένα στη συζήτηση, καταφεύγουν σε αστήρικτους ισχυρισμούς εις βάρος φυσικά των πλέον ευάλωτων κάθε υπόθεσης, δηλαδή των κατηγορουμένων.

Ο νυν δήμαρχος, που φημίζεται για τις σχέσεις του με συλλογικότητες, οφείλει να ξεκινήσει έστω μια καμπάνια αντιρύπανσης των τοίχων, από τα γκράφιτι.