Μητσοτάκης ή «ντου»;

Είχε δείξει μεγάλη αυτοπεποίθηση ο πρωθυπουργός όταν προ μηνών δήλωνε ότι «το δίλημμα είναι “Μητσοτάκης ή Ανδρουλάκης ή Κωνσταντοπούλου ή Βελόπουλος”. Οχι, δεν είναι “Μητσοτάκης ή χάος”. Είναι λάθος να το λέτε. Αυτό είναι το δίλημμα» (ΣΚΑΪ, 2.2.2026).

Αντιθέτως, ο υπουργός Δικαιοσύνης ήταν προχθές εκφοβιστικός. Πήγε το δίλημμα ακόμη παραπέρα, στο «Μητσοτάκης ή πόλεμος». Στις εκλογές, είπε ο Γιώργος Φλωρίδης, «θα τεθεί ένα κρίσιμο δίλημμα: μια χώρα που βρίσκεται σε εθνική διακινδύνευση, εάν θα μείνει ακυβέρνητη ή θα κυβερνηθεί. Εάν η χώρα θα μείνει ακυβέρνητη, μην έχουμε καμία αμφιβολία ότι θα γίνει το “ντου” από απέναντι».

Διάνθισε δε την πρόβλεψή του με παραδείγματα. Το πρώτο ήταν η κρίση στον Εβρο, όταν κατά τον ίδιο υπήρξε «κανονικά οργανωμένη εισβολή απέναντι στη χώρα. Εάν εκείνη την περίοδο δεν υπήρχε κυβέρνηση, η χώρα θα καταλυόταν και μάλιστα χωρίς να πέσει μια ντουφεκιά». Μετά είπε: «Τι ήταν τα Ιμια; Απόπειρα των Τούρκων μόλις είχε αναλάβει ο Σημίτης, σου λέει πριν κάτσει στην καρέκλα και καταλάβει, ας κάνουμε τώρα ένα επεισόδιο. Λοιπόν, μη γελιόμαστε τώρα. Η Ιταλία μπορεί να μείνει 100 χρόνια ακυβέρνητη, η Ελλάδα ούτε μία μέρα» (ΕΡΤ, 9.9.2026). Βεβαίως, τα δύο παραδείγματα αντιφάσκουν. Το 1996 ο Κώστας Σημίτης ήταν πρωθυπουργός λίγων ημερών, το 2020 ο κ. Μητσοτάκης ήταν παλαιότερος και πανίσχυρος.

Τίθεται, λοιπόν, το ερώτημα: Γιατί τα είπε ο υπουργός όλα αυτά; Για να βοηθήσει τον πρωθυπουργό ή για να τον διαψεύσει; Μάλλον για να δικαιολογήσει τη στροφή και στο ζήτημα της υποψηφιότητάς του. Τρία χρόνια τώρα ο κ. Φλωρίδης σε κάθε τηλεοπτικό πάνελ στο οποίο τον καλούσαν –και ήταν πολλά!– ορκιζόταν ότι δεν θα εκτεθεί στις ερχόμενες εκλογές. «Εγώ», είπε προχθές, «είχα δηλώσει πολλές φορές ότι –επιστρέφοντας στην πολιτική χωρίς να το περιμένω– ο κύκλος έκλεινε εδώ. Οι επόμενες εκλογές αποκτούν μια κρίσιμη διάσταση (…) Το ζήτημα είναι πώς θα βοηθήσω εγώ…».

Με άλλα λόγια, δεν κατεβαίνει γι’ αυτόν. «Για τη φουκαριάρα την πατρίδα» θα το κάνει. Μπορεί η παρουσία του στη Βουλή να τρομάξει τον Ερντογάν, αν σκεφτεί «ρε, μπας και ο Φλωρίδης αυστηροποιήσει τις ποινές για το “ντου” και θα τρέχουμε χωρίς να φτάνουμε;».

Στα σοβαρά τώρα. Η κρίση του Ιανουαρίου του 1996 δεν δημιουργήθηκε «μόλις ανέλαβε ο Σημίτης». Το τουρκικό πλοίο για το οποίο ξεκίνησε όλη η φασαρία προσάραξε στα Ιμια τον Δεκέμβριο, επί Ανδρέα Παπανδρέου. Η κρίση έγινε γνωστή διότι κορυφώθηκε στις μέρες του Κώστα Σημίτη, με τη βοήθεια διαφόρων υπερπατριωτών και Μέσων Ενημέρωσης –και στις δύο όχθες του Αιγαίου– για το ποιος θα φανεί πιο τουρκο/ελληνοφάγος.