Σήμερα οι μαθητές διδάσκονται τοις πράγμασι ότι η εκπαιδευτική διαδικασία δεν θέλει κόπο, θέλει «αγωνιστικό» τρόπο.
Μεγαλύτερο πρόβλημα και από το δημοσιονομικό έλλειμμα αποτελεί το έλλειμμα παιδείας, το οποίο είναι εμφανές σε κάθε επίπεδο του κοινού μας βίου.
Το σύνθημα «Νόμος είναι το δίκιο του τάδε» μετεξελίχθηκε για τις ανάγκες των αριστερών φοιτητών «Κάτω οι νόμοι και οι κανονισμοί, νόμος οι ανάγκες κάθε φοιτητή».
«Η πρωτοφανής βαρβαρότητα εκδηλώθηκε όταν ο υπεύθυνος του ξενοδοχείου, τα ξημερώματα της περασμένης Τρίτης (η ώρα 2 π.μ.), κάλεσε τις Ειδικές Δυνάμεις (!) επειδή τον ενοχλούσε… ο τρόπος που διασκέδαζαν τα παιδιά»
Η δικαιοσύνη έχει τον λόγο για όσα γίνονται στο ΑΠΘ.
Χωρίς τον φόβο των ταγμάτων εφόδου η συμμετοχή στις εκλογές των ΑΕΙ ήταν 75-95%.
Οι χρυσαυγίτες δεν έχουν κανένα δικαίωμα να παρεμποδίζουν μια θεατρική παράσταση, αλλά κάποιοι που δηλώνουν «αριστεροί» μπορούν να παρεμποδίζουν ό,τι θέλουν και κυρίως την ύψιστη δημοκρατική διαδικασία, που είναι οι εκλογές.
«Η Σύγκλητος του ΑΠΘ αναγνωρίζει το πρόβλημα των εργαζομένων στις εργολαβίες καθαριότητας, φύλαξης και συντήρησης ως κορυφαίο του Πανεπιστημίου»!
Ποια είναι η επίσημη θέση του υπουργείου συνολικά για το ζήτημα της αξιοποίησης ιδιωτικών χορηγιών σε σχολικές μονάδες;
«Απαγορεύομεν και διατάσσομεν» στα σχολεία της περιφέρειας να κάνουν κακές παρέες με «επιχειρηματικά συμφέροντα».
Αν θέλει κάποιος να δει το μέλλον αυτής της χώρας δεν έχει παρά να κοιτάξει τις βάσεις εισαγωγής στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ.
Αυτό που κάνει και τούτη η κυβέρνηση είναι να διατηρεί το σύστημα ανέπαφο, αλλά σε όλο και χαμηλότερα επίπεδα.
Η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών είναι ένα άλλο θέμα που -στην Ελλάδα μόνο- χωράει πολλή συζήτηση.
Ολοι οι νόμοι που ψηφίζονται στην Ελλάδα -από τη διαχείριση των απορριμμάτων στην Αττική, μέχρι τον Γενικό Οικοδομικό Κανονισμό- έχουν «λειτουργικά προβλήματα». Το βασικότερο είναι ότι κανείς δεν τους εφαρμόζει.
Οι πρυτάνεις των πανεπιστημίων, αφού δίδαξαν επί ένα έτος εμπράκτως στην ελληνική κοινωνία την ανομία, ήρθε η ώρα να δικαιωθούν;
Πολλοί λένε ότι η προκοπή μιας χώρας οφείλεται στην παιδεία της. Το ίδιο και το χάλι της…
Οι μεταρρυθμίσεις χτίζονται σιγά σιγά και οι ευεργετικές επιπτώσεις τους -αν και καθολικές- αργούν να φανούν. Η οπισθοδρόμηση πάλι μπορεί να γίνει ταχύτατα και οι ευεργεσίες προς κάποιους πληρώνονται άμεσα.
Tο ανώτατο όργανο ενός πανεπιστημίου λέει ότι στην παραβίαση των νόμων η πολιτεία οφείλει να μείνει αδρανής μην τυχόν διαταραχθεί η «ακαδημαϊκή ειρήνη».
Η πρόθεση περιορισμού των επιλογών που θα έχουν τα εκλεκτορικά σώματα αναδεικνύει μια λογική συγκεντρωτικού κρατικοπαρεμβατισμού, αυτού που χαντάκωσε τα ελληνικά ΑΕΙ.
Είναι εξαιρετικά ενθαρρυντικό το γεγονός ότι η ΠΟΣΔΕΠ είδε επιτέλους τα φαινόμενα βίας στα ελληνικά πανεπιστήμια και διαπίστωσε ότι «το πανεπιστήμιο είναι υπόθεση των ανθρώπων του και κυρίως των ακαδημαϊκών λειτουργών».
