Κανονικά έπρεπε να πληροφορηθούμε ότι «συνελήφθη ένας 32χρονος που φορούσε κέρατα όταν εισέβαλε στο Καπιτώλιο» κι άντε (επειδή η υπόθεση είναι σοβαρή και έχει πολιτικές προεκτάσεις) να μαθαίναμε ότι λέγεται Τζ. A. Tσ.

Καθείς μπορεί πλέον να ψεκάζει το κοινό με ψευδογεγονότα και αν ερωτηθεί τα βασικά «ποιος; πότε; κ.λπ.» μπορεί απλώς να πει «μη με πιέζετε, υπάρχουν προσωπικά δεδομένα».

«Δεν επιτρέπεται η χρήση λογισμικού και καμερών επιτήρησης στις εξ αποστάσεως γραπτές εξετάσεις».

«Προκύπτει διαρροή προσωπικών δεδομένων εκπαιδευτικών και μαθητών από τα στατιστικά στοιχεία σύγχρονης και ασύγχρονης εκπαίδευσης»;

Ελέω του αχταρμά με τα προσωπικά δεδομένα, ένα δικαστήριο καλείται να απαντήσει στην ερώτηση του αγενούς και παρανομήσαντος οδηγού: «Και τι σε νοιάζει εσένα;».

Στη χώρα, δυστυχώς, οι παραλογισμοί γίνονται δόγματα και τα δόγματα οδηγούν στη βία.

Για να αποτραπεί η παραβίαση των δικαιωμάτων όλων, προστατεύονται τα δικαιώματα εκείνων που ευλόγως θεωρούμε ενόχους.

Τι παραπάνω έχουν τα οικονομικά εγκλήματα από τα εγκλήματα π.χ. κατά της ζωής ώστε μόνο στην πρώτη περίπτωση να κλείνουμε θεσμικώς τα μάτια στην παρανομία της απόκτησης αποδεικτικών στοιχείων;

«Προσωπικό δεδομένο» η χάρη που απένειμε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας σε καταδικασθείσα και ζητεί από την Google να αφαιρέσει τον σχετικό σύνδεσμο που οδηγεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως!

Πόσο ασφαλή είναι τα δεδομένα μας και ποιος φυλάει τους φύλακές τους;

Στην χώρα του υπαρκτού μεταμοντερνισμού η έννοια του αρχείου αποκτά άλλες διαστάσεις.

Το Μέγαρο Μαξίμου δεν είναι ιδιωτικός χώρος στον οποίο ανταλλάσσουν ραβασάκια οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι.

Η προστασία των προσωπικών δεδομένων, αντί να γίνει δημοκρατική κατάκτηση, μεταμορφώνεται σε πέπλο.

Κάποιοι θεωρούν ότι περιβάλλονται από ένα αόρατο τείχος «ιδιωτικότητας» όπου κι αν βρίσκονται.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ανησυχεί για τα προσωπικά δεδομένα όσων θέλουν να γίνουν στελέχη της Ν.Δ.

Γιατί χρειάζονται τόσα προσωπικά δεδομένα για να βγάλει κάποιος εισιτήριο για τρόλεϊ;

Άλλο το διαιτολόγιο του πρωθυπουργού κι άλλο τα δρομολόγια του πρωθυπουργικού αεροπλάνου.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, αν και υπερευαίσθητος ως αντιπολίτευση στα ατομικά δικαιώματα, περνά ως κυβέρνηση στο ακριβώς απέναντι άκρο.

    Η παρακολούθηση δημοσιογράφων από την εταιρία Uber θέτει εκ νέου το ζήτημα πόσα ξέρουν οι επιχειρήσεις για την ιδιωτική ζωή των ανθρώπων.

    Πρέπει κάποια στιγμή να καταλάβουμε ότι όσο ισχύει το «τα εν οίκω μη εν δήμω», άλλο τόσο ισχύει το «τα εν δήμω μη εν οίκω».