Κίνδυνοι ζωγραφισμένοι στο χαρτί

Είναι ωραίοι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς» που εκδίδει κάθε μέρα η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας. Εχουν τα χρωματάκια τους –κόκκινα, κίτρινα, μπλε–, που αναλύονται εκτενώς στην 4.000 λέξεων εγκύκλιο (ΑΠ Α1640) της υπηρεσίας.

Σε αυτήν διαβάζουμε ότι το πράσινο χρώμα αντιστοιχεί σε «Κατηγορία κινδύνου 1 (χαμηλή). Ο κίνδυνος είναι χαμηλός. Η πιθανότητα για εκδήλωση πυρκαγιάς δεν είναι ιδιαίτερα υψηλή. Εάν εκδηλωθεί πυρκαγιά, οι συνθήκες (κατάσταση καύσιμης ύλης, μετεωρολογικές συνθήκες) δεν θα ευνοήσουν τη γρήγορη εξέλιξή της». Το κίτρινο αντιστοιχεί σε «Κατηγορία κινδύνου 2 (μέση). Ο κίνδυνος είναι συνήθης για τη θερινή περίοδο…» κ.λπ.

Ωραίοι είναι αυτοί οι χάρτες, αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων; Οι ζωγραφιές του υπουργείου δεν είναι διαδραστικοί χάρτες· μοιάζουν περισσότερο με τα βιβλία «Παίζω με τα χρώματα» που κυκλοφορούν στα νηπιαγωγεία. Ουδείς μπορεί να δει αν η περιοχή του είναι στην «Κατηγορία κινδύνου 1» ή στην «Κατηγορία κινδύνου 2». Ούτε καν την κατάσταση κινδύνου του νομού του. Πρέπει να ξέρει τα… όρια δασικών υπηρεσιών της χώρας. Οπως γράφει η εγκύκλιος και αποτυπώνεται στον δυσανάγνωστο χάρτη, «το ελάχιστο γεωγραφικό διαμέρισμα στο οποίο θα εκτιμάται ο κίνδυνος αναφέρεται στα όρια των δασικών υπηρεσιών της χώρας». Τρέχα γύρευε, δηλαδή…

Βεβαίως το καλοκαίρι, ύστερα από έντονη περίοδο ξηρασίας, ειδικώς αν φυσάει πολύ, δεν πρέπει να ανάβουμε πουθενά φωτιά, ό,τι και να δείχνουν οι χάρτες. Αλλά πέρα από τους «ανεύθυνους εμπρηστές» (κατά πώς λένε τα κανάλια) υπάρχουν και άνθρωποι που πρέπει να κάνουν τη δουλειά τους. Τον περασμένο μήνα ξέσπασε πυρκαγιά στον Εξαρχο Φθιώτιδας από μια θεριζοαλωνιστική μηχανή, που έπρεπε να μαζέψει τα σιτηρά από το χωράφι. Επιχειρήσαμε να δούμε ποιος ήταν ο κίνδυνος πυρκαγιάς την Τετάρτη 10 Ιουνίου 2026. Ενα κομμάτι της Φθιώτιδας ήταν πράσινο (χαμηλός κίνδυνος) κι ένα κομμάτι μπλε (μεσαίος κίνδυνος). Ο Εξαρχος, φυσικά, δεν εμφανιζόταν πουθενά. Τζάμπα πήγε η ιχνογραφία των υπηρεσιών.

Με αυτήν την ποιότητα πληροφορίας, είναι λογικό να μη συμβουλεύεται κανείς τον χάρτη. Τι να τον κάνει; Να θαυμάζει τα χρώματα; Ομως, το ελληνικό κράτος πράττει το καθήκον του. Εκδίδει καθημερινώς την παιδική ζωγραφιά που βάφτισε «Χάρτη πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς» και κολάζει όσους δεν τη συμβουλεύονται. Αυστηροποίησε τις ποινές. Ασκεί ποινικές διώξεις, ακόμη και σε βαθμό κακουργήματος, και διαλαλεί ότι έλυσε το πρόβλημα.