Οσοι έπεσαν από τα σύννεφα με τη συμπεριφορά του κ. Λουράντου και των άλλων συνδικαλιστών φαρμακοποιών, που ζητούν μισό ευρώ για να περάσουν τον ΑΜΚΑ στον υπολογιστή τους ή 15 ευρώ για να κάνουν το τεστ στους πελάτες τους, μάλλον ζουν σε άλλη χώρα.

Τι κακό υπάρχει στην απόφαση της κυβέρνησης πρόκειται να δώσει τη δυνατότητα της έκδοσης συνταξιοδοτικών αποφάσεων σε «πιστοποιημένους δικηγόρους και λογιστές»;

Οι νοσοκομειακοί γιατροί πρέπει να επιβραβευτούν για τον αγώνα τους. Αυτόν που κάνουν μέσα στα νοσοκομεία και όχι για το επαναστατικό θέατρο εκτός…

Παρά τις κραυγές και τις οιμωγές της ΟΛΜΕ και άλλων συναφών σωματείων, το σύνολο των δασκάλων και καθηγητών δήλωσε συμμετοχή στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση.

Χθες το πρωί όλα τα κανάλια είχαν κανονικό πρόγραμμά, πλην εκείνων της ΕΡΤ που υποχρεωτικώς πληρώνουμε 3 ευρώ μηνιαίως.

Αν μια διοικητική απόφαση για μετακίνηση 21 εργαζομένων στη δουλειά τους είναι «βία και αυταρχισμός», πώς θα χαρακτηρίζαμε την ταλαιπωρία 4 εκατ. Αθηναίων από την απεργία; Γενοκτονία;

Τι μπορεί, λοιπόν, να πει κάποιος για ένα συνδικαλιστικό κίνημα που ταλαιπωρεί εκατομμύρια ανθρώπους με δύο απανωτές πανελλαδικές απεργίες, και από τις οποίες όχι μόνο δεν έχει κέρδος, αλλά ζημιώνεται αφού συμμετέχουν όλο και λιγότεροι;

Στο τέλος της ημέρας, ουδείς γνωρίζει ποιοι απήργησαν και γιατί· απλώς σιχτιρίζουν για την ταλαιπωρία που υπέστησαν.

Μια απεργία μπορεί να αποφασιστεί σε γενική συνέλευση που συμμετέχει το 20% (όχι των εργαζομένων, αλλά) των οικονομικά τακτοποιημένων μελών.

Τι σημαίνει κοινωνικός εταίρος; Κάτι που δίνει μεγαλύτερη επιρροή (με το αζημίωτο, φυσικά) στη λήψη κυβερνητικών αποφάσεων, ενισχύει κάποιους στο εσωτερικό παίγνιο.

Aυτοί που θα άλλαζαν την Ευρώπη ούτε μία υπουργική απόφαση δεν μπορούν να βγάλουν στην ώρα της.

Το συνδικάτο εργαζομένων του ΟΑΣΑ (164 εκατ. ευρώ ζημίες) φοβούνται ότι οι οδηγοί θα γίνουν «πολυμηχανήματα» αν ελέγχουν τα εισητήρια όσων μπαίνουν από την μπροστινή είσοδο.

Το κακό του λαϊκισμού δεν είναι μόνο ότι κοροϊδεύει τον κόσμο. Είναι πως αποτρέπει τη σταδιακή μετάβαση σε έναν αναγκαίο εκσυγχρονισμό.

Το πρόβλημα και των τριών μνημονίων ήταν ότι ισχυροί κομματικοσυνδικαλιστικοί παράγοντες φρέναραν κάθε διαρθρωτική αλλαγή μέχρις ότου γινόταν αναγκαστική η περικοπή των εισοδημάτων όλων των πολιτών.

Συριζαϊκώς ασυνάρτητες ανακοινώσεις από γαλάζιους συνδικαλιστές.

Οι συνδικαλιστές κάνουν πορείες για να ξορκίσουν την κρίση και να βρέξει λεφτά. Αλλά με την κάνουλα των δανεικών κλειστή, οι νεροποντές είναι πιο πιθανές από τις αυξήσεις.

Οταν νόμος είναι το δίκιο όποιου διαμαρτύρεται, είναι λογικό να αρνούνται και οι 62 υπάλληλοι της ΔΕΗ να μετατεθούν δεδομένου ότι οι μονάδες που «εργάζονται» είναι κλειστές!

Στην Ελλάδα κυριάρχησε ο «αμυντικός συνδικαλισμός», ένας συνδικαλισμός που στοχεύει μόνο στο κράτος και στα προνόμια που μπορεί αυτό βραχυπρόθεσμα να προσφέρει σε κάποιες επαγγελματικές ομάδες, εις βάρος ολόκληρης της κοινωνίας.

Αφού ήταν ενάντια στις πολιτικές παρεμβάσεις γιατί απεργούν κατά της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων;

Είναι εκπληκτικό ότι το τελετουργικό των γενικών απεργιών (2-3 γίνονται κάθε χρόνο) είναι σαν τη Θεία Λειτουργία. Δεν αλλάζει σχεδόν στο παραμικρό.