Καλά είναι να αναζητούμε μια «άλλη πολιτική», αλλά καλύτερα είναι να διευκρινίζουμε ταυτόχρονα…

Για μια ακόμη φορά το τεράστιο θέμα των δηλώσεων Θεοδωράκη συζητείται αποκλειστικά εντός της Αριστεράς. Κι αυτό μπορεί να εξηγεί την ιδεολογική της κυριαρχία στον τόπο…

Ο Τζόρτζ Χόρτον, αμερικανός πρόξενος στη Σμύρνη, έπρεπε να σιωπήσει για τις σφαγές και τις λεηλασίες του 1922, ακούγοντας τα κελεύσματα του νεοπασοκικού τυχοδιωκτισμού.

Το χειρότερο δεν είναι η έλλειψη ευαισθησίας που σύσσωμη η Αριστερά δείχνει αυτές τις μέρες προς ένα λαό, αλλά η εικονική πραγματικότητα που κατασκευάζουν με τις δηλώσεις οι Αριστεροί ταγοί του πνεύματος και της πολιτικής.

Τελικά οι κ.κ. Θεοδωράκης και Πάγκαλος θαυμάζουν το Ισραήλ για αυτά τα οποία καταγγέλλουν. Ας αποφασίσει λοιπόν η εθνικιστική Αριστερά τι ακριβώς είναι και τι ακριβώς θέλει.

Όταν κάποιος, νιώθει ισότιμος πολίτης σε μια χώρα, έχει το σπίτι του, το αυτοκίνητό του το τελευταίο που τον απασχολεί είναι να μετάσχει σε παιχνιδάκια κάποιων ανεγκέφαλων της Aγκυρας.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος πορεύτηκε με αρχές στο δύσκολο τουρκικό και ναρκοθετημένο από εθνικιστές τοπίο.

Κάποιοι βγάζουν πολιτικό, θρησκευτικό και δημοσιογραφικό μεροκάματο εκφοβίζοντας τους Έλληνες. Ποντάρουν σε μνήμες και περιμένουν να εισπράξουν σε χρήμα, αναγνώριση και ισχύ.

Με λόγους αντιιμπεριαλιστικούς και δάκρυα για τους ιρακινούς κάποιοι έκρυβαν τα δικά μας θύματα στις εθνικές οδούς.

Μόνο αν ζούσε ο Αντρέας -ή έστω: αν πήγαινε στην Ουάσιγκτον ο κ. Κωνσταντόπουλος- ο τζούνιορ Μπους θα ‘τρωγε δυο ξεγυριστά χαστούκια για να μάθει να μην είναι πλανητάρχης.

Eνώ εμείς οι Έλληνες φρικιάσαμε με το Ιράν-γκέιτ -ένα σκάνδαλο στο οποίο ένας διεφθαρμένος αμερικανός πρόεδρος χρηματοδοτούσε τους εχθρούς των υποτιθέμενων εχθρών της πατρίδας του- ποιούμε την νήσσα για το Οτσαλάν-γκέιτ που αφορά την χώρα μας.

Πολιτική αμπελοφιλοσοφία επιπέδου αριστερίστικου καφενέ η έγγραφη απολογία του «ΑΠΟ»…

Oυδείς από τους διαδόχους του Γεωργίου Παπαδόπουλου -στη νυν EYΠ- δύναται να «μας δέσει». Mπορούν όμως τρώσουν την Δημοκρατία.

Απ’ όσο γνωρίζουμε από τον ευαγγελιστή Ματθαίο ο Ιησούς στην Επί του Όρους Ομιλία το είπε καθαρά: «Μακάριοι οι ειρηνοποιοί, ότι αυτοί υιοί θεού κληθήσονται…» Δεν έβαλε ούτε αστερίσκους, ούτε παραπομπές. Δεν είπε ότι εξαιρούνται οι Έλληνες, μηδέ οι Μουσουλμάνοι.

Οι μέρες που πέρασαν θα πρέπει να κάνουν υπερήφανη την Ευρώπη. Αυτό είναι το τελευταίο Τείχος του Αίσχους που υπάρχει επί εδάφους της, αλλά το πρώτο που γκρεμίζει μόνη της η Ευρώπη.

Όλο και περισσότερο Έλληνες συνειδητοποιούν ότι τα τριτοδρομικά και τριτοκοσμικά οράματα του σοσιαλιστικού λαϊκισμού δεν οδηγούν πουθενά.

Η αδιαλλαξία έστειλε στην γωνία την Τουρκία, και η διπλωματία της Ελλάδος έβαλε την Κύπρο στην Ε.Ε.

Αν ο Πάπας ασπαζόταν τις απόψεις Χριστόδουλου, η Ελλάδα δεν θα ήταν ποτέ στην Ε.Ε.

Είναι στοίχημα το σχέδιο Ανάν. Στοίχημα με το μέλλον, ενάντια στο παρελθόν.

Είναι κάτι τύποι που τα τελευταία χρόνια έβγαζαν το μεροκάματο της δημοσιότητας κινδυνολογώντας.