Ψύχραιμοι οι δημοσιογράφοι δεν στάθηκαν και σ’ αυτή τη σύγκρουση, αλλά τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα από τον προηγούμενο πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία. Τώρα τουλάχιστον ακούστηκαν πολλές απόψεις και υπήρξε η ΝΕΤ.
Υπάρχει ένα άλλο είδος παραπληροφόρησης που γίνεται αποκλειστικά από τα ελληνικά κανάλια. Χωρίς να έχουν κάποιον προπαγανδιστικό σκοπό παραπλανούν πολύ περισσότερο, απ’ όσο οι αντιμαχόμενοι.
«Πως πάει ο πόλεμος;» Η αλήθεια είναι πως δεν ξέρουμε. Το μόνο που έχουμε είναι χιλιάδες απειροελάχιστα ψήγματα πληροφοριών. Μπορούμε να τα προβάλουμε στο μέλλον, αλλά ρισκάρουμε πολλά και κυρίως την αξιοπιστία μας…
«Η πρόβλεψη είναι πολύ δύσκολη», είχε πει ο μεγάλος φυσικός Νιλς Μπορ. «Ειδικά για το μέλλον» Περισσότερες ρήσεις στο βιβλίο «Είπαν. Το λεξικό του έξυπνου λόγου», εκδόσεις «Καστανιώτη».. Όλοι εκείνοι που λένε ότι ξέρουν για την έκβαση του πολέμου να είστε σίγουροι ότι απλώς επιθυμούν. Το πρόβλημα δεν είναι ότι κάνουν τις επιθυμίες τους ειδήσεις, αλλά το γεγονός ότι δεν εξηγούν μετά.
«Από τότε που ξεκίνησε ο πόλεμος», γράφει η Σούζαν Σάκς στους Νιου Γιορκ Τάιμς, όλα τα αραβικά ΜΜΕ αντικατοπτρίζοντας τα αισθήματα του πληθυσμού… προσανατολίζονται στις απώλειες αμάχων και στις καταστροφές των Ιρακινών πόλεων. Πολλές χρωματίζουν τα ρεπορτάζ με χαρακτηρισμούς «αμερικανοί εγκληματίες πολέμου», «δολοφόνοι» κ.λ.π.»
Διαμορφώνονται διάφορες ομάδες γνωμηγητόρων με διαφορετικές προσεγγίσεις στον πόλεμο…
Τελικά, σε ένα συμπέρασμα πρέπει να καταλήξουμε. Το 100% που πήρε ο κ. Χουσεϊν στις εκλογές απέχει μακράν της πραγματικότητας. 110% είναι, και βάλε…
Τα χειρότερα δυτικά ΜΜΕ είναι απείρως καλύτερα από την ελεγχόμενη από ένα δικτατορικό καθεστώς Ιρακινή TV.
Δει δη χρημάτων, λοιπόν, και άνευ τούτων ουδέν έστι γενέσθαι των δεόντων. Η εύκολη απάντηση είναι η «δημοσιογραφία της συγκίνησης». Είναι μάλιστα και βολική για τις προκαταλήψεις μας…
Εκτοξεύτηκαν πολλές ατάκες πριν τον δεύτερο πόλεμο του Κόλπου. Ας τις σταχυολογήσουμε.
Το πρόβλημα είναι ότι δεν καταλάβαμε. Ούτε γιατί έγινε ο πόλεμος στο Κόσοβο. Ούτε πως τέλειωσε. Ούτε το σκηνικό που στήθηκε στη γειτονιά μας. Βρίσαμε, εκτονωθήκαμε, αλλά δεν κατανοήσαμε…
Το άδειο μαιευτήριο και η αιμόφυρτη κάλυψη ενός πολέμου! Τελικά, υπάρχουν και «κορμοράνοι» ελληνικής κοπής…
Ο «Controller Editorial Policy» Στέφεν Γουίτλ εξέδωσε μια πεντασέλιδη ντιρεκτίβα για το πώς πρέπει να καλύψουν οι δημοσιογράφοι του BBC τον επικείμενο πόλεμο στο Ιράκ.
Στην Ελλάδα έχουμε μια ακόμη πρωτιά. Οι δημοσιογράφοι δεν πάνε πλέον στις συνεντεύξεις για να ακούσουν, αλλά για να πουν.
Ενώ στην Ελλάδα με προτροπή του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ οι δημοσιογράφοι καλούνται «να συμμετάσχουν μαζικά στις μεγάλες αντιπολεμικές συγκεντρώσεις το Σάββατο» (ανακοίνωση Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ 11.2.2003) στη Βρετανία το BBC απαγόρευσε στους βασικούς τηλεπαρουσιαστές να συμμετάσχουν.
Oι Αμερικανοί δημοσιογράφοι, προσπαθούν να βρουν την διαχωριστική γραμμή μεταξύ πατριωτισμού και δημοσιογραφίας, μεταξύ των συναισθημάτων τους για την τραγωδία και της αντικειμενικότητας που πρέπει να έχουν στην κάλυψη των γεγονότων.
Φήμες τερατώδεις για την 11η Σεπτεμβρίου που έγιναν ειδήσεις στα MME όλου του κόσμου…
Στην αναμπουμπούλα της διεθνούς τρομοκρατίας οι λογοκριτές χαίρονται, αλλά δεν είναι οι μόνοι…
Όταν ξεσπά πόλεμος, η Aλήθεια είναι το πρώτο θύμα. Arthur Ponsonby / Bρετανός πολιτικός (Περισσότερες ρήσεις στο βιβλίο «Eίπαν»)
Aναθεωρούνται όλες οι διαφημιστικές καμπάνιες μετά την 11η Σεπτεμβρίου…
