Ακόμη κι αν δεχθούμε ότι ο πολίτης δεν έχει δικαίωμα να μάθει ποιος διώκεται, έχει απόλυτο δικαίωμα να μάθει ποιον διώκουν οι δικαστικές αρχές.
Ο οργανωμένος αναπηρικός χώρος να κάνει κάτι σαν παρατηρητήριο των Μέσων για τα θέματα που τον αφορά.
Πως τα ΜΜΕ ποινικοποιούν την ελεύθερη έκφραση.
Γνώμονας κάθε δημοσιογράφου και αποκλειστικό κριτήριο ελέγχου του πρέπει να είναι μόνον η αλήθεια και όχι τα αποτελέσματά της.
Αν ερμηνεύσουμε κατ’ απόλυτο τρόπο το άρθρο 19 του Συντάγματος και απαγορεύσουμε την μετάδοση των υποκλαπέντων συνομιλιών, έχουμε προληπτική λογοκρισία, η οποία απαγορεύεται ρητά από το άρθρο 14 του ίδιου Συντάγματος.
Πως γίνεται κάθε φορά που συζητώνται, πραγματικά σοβαρά θέματα του κλάδου, η ατζέντα να ξεχειλώνει τόσο πολύ ώστε κατ’ ουσία και να μην συζητείται τίποτε και τελικώς να μην γίνεται τίποτε;
Η απαξία του δημοσιογραφικού προϊόντος έφτασε στο ναδίρ. Τώρα, με την κρίση στα ΜΜΕ να πλησιάζει επικίνδυνα πρέπει επιτέλους τα σωματεία να πράξουν τα δέοντα. Αφού το αμέλησαν τόσο καιρό, μπορούν να ξεκινήσουν την Πέμπτη, έστω κι αν η πρωτοβουλία ανήκει σε ένα κατά το ήμισυ δημοσιογράφο…
Όλοι οι δημοσιογράφοι του κόσμου καταγράφουν την πραγματικότητα. Οι βρετανοί την φτιάχνουν κιόλας…
60.000 άτομα υποβάλλουν δηλώσεις επί ματαίω.
Ποια είναι τα όρια ενός σκιτσογράφου; Ή καλύτερα: μπορεί να έχει όρια η γελοιογραφία;
Τι απέγινε ωρέ παλικάρια του υπουργείου Δικαιοσύνης εκείνος ο ανόητος νόμος που απαγόρευε την βιντεοσκόπηση των κατηγορούμενων όταν προσάγονται στις αρχές;
Η βραχύβια έκρηξη του Fox TV, έφερε στην επιφάνεια το παλιό θέμα της «αρεστής στο κοινό δημοσιογραφίας».
«Δεν μας τα λέτε καλά εσείς οι δημοσιογράφοι. Δεν μας τα λέτε καθόλου καλά…»
Η συζήτηση περί δημοσιότητας πνίγεται μέσα σε ασάφειες και πολλά συνθήματα.
To Εποπτικό Όργανο Δεοντολογίας της ΕΣΗΕΑ έβγαλε μια ανακοίνωση για όλα τα μεγάλα θέματα που έχει ανοιχτά η ενημέρωση του ελληνικού λαού.
Το πρόβλημα για την δημοσιογραφία δεν είναι πλέον μόνο ηθικό. Είναι ζήτημα επιβίωσης.
H κάλυψη της απόπειρας κατά της κυρίας Μπακογιάννη έφερε στην επιφάνεια πολλά από τα δεοντολογικά προβλήματα που ταλανίζουν την ελληνική δημοσιογραφία, όπως και τους παραλογισμούς του νομοθετικού πλαισίου.
Το μεγαλύτερο κεφάλαιο ενός δημοσιογράφου είναι η αξιοπιστία του. Κι αυτή συσσωρεύεται καθημερινά (όταν μεταδίδει ακριβείς κι αληθείς πληροφορίες) ή σκορπίζεται καθημερινά (όταν πράττει το αντίθετο).
Τελευταίο κρούσμα της «σατανολάγνου δημοσιογραφίας» είναι οι αηδιαστικές κούκλες που κυκλοφόρησαν σε κάποια βιντεοκλάμπ
Η κλήτευση ανταποκριτών στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης θέτει εκ νέου παλιά προβλήματα
