Τα κινήματα αναχρονισμού ανθούν στη χώρα, με πολλά ψεύδη και υπό την ανοχή των πολιτικών.

 …της Αριστεράς είναι η φιλολογία περί ηθικού πλεονεκτήματος.

Τι νόημα έχει το δίλημμα του τέως πρωθυπουργού «στις 20 Σεπτέμβρη τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν»;

Ολοι οι πολιτικοί έχουν πει κατά καιρούς ψέματα. Πρώτη φορά όμως εκστομίζονται τόσο χοντροκομμένα.

 …και το «συμφέρον των πολιτών να μην υπάρχουν συμφέροντα»

Συνεχίζουν να πορεύονται με μισές αλήθειες, ολόκληρα ψέματα και τερατώδεις καταγγελίες.

Υπάρχει δίλημμα ευρώ ή δημοκρατία;

Ακούσαμε πολλά σε όλη τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης και περισσότερα κατά την περίοδο της κρίσης. Για «σχέσεις εκμετάλλευσης», για «λαϊκή κυριαρχία και μετασχηματισμό της οικονομίας». Ολα αυτά, δυστυχώς, συνεθλίβησαν κάθε φορά που δοκιμάστηκαν στην πραγματική ζωή. Οχι γιατί ζούμε σε ένα καπιταλιστικό περιβάλλον, αλλά διότι ακόμη και η επανάσταση θέλει δουλειά.

Ακόμη και στο μεταναστευτικό, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε πολλές ευαισθησίες και κανένα σχέδιο.

Το βασικότερο πρόβλημα του στελεχικού δυναμικού του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι δεν ζει στο παρόν· απλώς έχει γινάτια από το παρελθόν και γι’ αυτό δεν μπορεί να σχεδιάσει τίποτε για το μέλλον.

Το βασικότερο πρόβλημα της κυβέρνησης, πέρα από τη διαχειριστική ανεπάρκεια.

Αν «η αντίληψη περί προσωπικής ευθύνης για την υγεία είναι νεοφιλελευθερισμός», τότε…

  Διά των «αγωνιστών» η Αριστερά τα κάνει ρόιδο κάθε φορά που αναλαμβάνει την εξουσία.

Η Αριστερά στην Ελλάδα βιώνει μια μόνιμη πλέον πολιτική και ψυχολογική διαταραχή.

Αν δει κανείς τον δικτυακό τόπο του ΣΥΡΙΖΑ, θα βρει δύο πράγματα: καταγγελίες για κάθε επένδυση που ήταν να γίνει και θρήνους για την υπανάπτυξη και την ανεργία.

Χρέος μάς άφησαν κι άλλοι. Τέτοιο παραλογισμό μόνον αυτοί…

Μια ομάδα ιδεοληπτικών βουτηγμένων στο ψέμα επιχείρησε να οδηγήσει τη χώρα σε ανείπωτη καταστροφή.

Το πραγματικό πραξικόπημα συντελείται σε όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης, από ανεπρόκοπους του καφενείου που αποτρέλαναν με συνθήματα τη χώρα.

Σ’ αυτή τη χώρα χορτάσαμε από χοντρά λόγια και παχιά οράματα. Χρειαζόμαστε πολιτικούς που μπορούν να μοιράσουν δυο γαϊδουριών άχυρα αντί να θεωρητικολογούν επί αυτών.

Ο Ασπρόπυργος ακόμη καίει και ο αρμόδιος υπουργός Π. Λαφαζάνης πολεμάει το μνημόνιο…