Το πρόβλημα με τις πολιτικές αφίσες είναι σοβαρότερο από το γεγονός ότι είναι η τελευταία σταγόνα στο ποτήρι της ασχήμιας που χαρακτηρίζει τις ελληνικές πόλεις.

    Ο Εθνικός Κήπος είναι ένα από τα σημεία που η Πρόοδος, με πρώτο τον ΣΥΡΙΖΑ, ετοιμάζεται να κάνει πεδίο αντιπαράθεσης.

Mέχρι να εμπεδώσουν την οικολογιή διαχείριση οι Ελληνες, τι θα κάνουν τα σκουπίδια οι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης και των όμορων δήμων; Θα τα τρώνε;

Στην Ελλάδα η οικολογική συνείδηση είναι σαν την φορολογική: πρέπει να την έχουν μόνον οι άλλοι.

Μια δεσμευτική παγκόσμια συμφωνία για τους ρύπους προϋποθέτει θεσμούς παγκόσμιας διακυβέρνησης και μηχανισμούς παγκόσμιας αστυνόμευσης.

Tο μόνο που απομένει σ’ αυτή τη λαίλαπα ρύπανσης είναι η αυτενέργεια των πολιτών. Απλώς σχίζουμε όσες αφίσες ή αυτοκόλλητα μπορούμε στη γειτονιά μας και τρέφουμε την ανακύκλωση με τις παρανομίες των ασυνείδητων.

Μέχρι να αποφασίσουν επιστήμονες, πολιτικοί, δικαστές και δημοσιογράφοι για τον ορισμό του δάσους, οι καταπατητές το… έχτισαν.

Yπάρχουν δύο στάσεις των ανθρώπων σε σχέση με τη σωτηρία του περιβάλλοντος. Η μία αναζητά και επιδιώκει την εκ βάθρων αναδιάρθρωση του τρόπου που ζει σήμερα ο άνθρωπος» και η άλλη αγκαλιάζεται από ανθρώπους που φοβούνται ότι αυτό θα τους επιβληθεί.

Η οικολογία για πολλούς είναι μια μόδα που οφείλουν να την ακολουθούν άλλοι.

Ο σύγχρονος Θεός, τουλάχιστον για τις μετεωρολογικές διακυμάνσεις, ονομάζεται φαινόμενο του θερμοκηπίου.

Πού οφείλεται το γεγονός ότι ο παλιός καιρός φαντάζει καλός;

Το βασικό επιχείρημα των «αιρετικών» είναι ότι το κλίμα πάντα άλλαζε και χωρίς την ανθρώπινη παρέμβαση.

Το πρόβλημα με ένα μεγάλο μέρος του οικολογικού κινήματος είναι ότι δεν απαντά στις άμεσες ανάγκες του κόσμου. Γίνεται με τον καιρό μισάνθρωπο.

Ένα κομμάτι του οικολογικού κινήματος άρχισε να ασπάζεται μεσσιανικές αντιλήψεις και πρακτικές

Μήπως οι θεμιτοί οικολογικοί προβληματισμοί άρχισαν να εκτρέπονται σε μυστικιστικές και τελεολογικές θεωρίες;

Καλόν είναι στις θεωρίες ολικής καταστροφής, όπως και στις μεσσιανικές θεωρίες απόλυτης ευδαιμονίας, να κρατάμε μικρό καλάθι.

Στον πίνακα με τις πλέον θανατηφόρες φυσικές καταστροφές βλέπουμε μια περίεργη κατανομή. Δεν είναι ταξική, αλλά βλέπουμε ότι στις χώρες του αναπτυγμένου καπιταλισμού οι φυσικές καταστροφές δεν γίνονται ανθρωπιστικές καταστροφές. Αντιθέτως στις απολυταρχίες (κομμουνιστικές και μη) οι άνθρωποι πεθαίνουν κατά χιλιάδες με το πρώτο μπουρίνι.

Η τροπολογία Πάχτα δεν θα υπήρχε, αν δεν υπήρχαν οι καλβινιστικού τύπου αγκυλώσεις στην διαχείριση του περιβάλλοντος. Δεν θα υπήρχε διαφθορά αν δεν υπήρχε χάσμα μεταξύ προσφοράς και ζήτησης της γης που δημιουργεί τεράστια κέρδη.

Η εξιδανίκευση του «ιδεαλιστικού χθες» και η δαιμονοποίηση του «υλιστικού σήμερα» αποσιωπούν τα μύρια προβλήματα του παρελθόντος και τις μύριες κατακτήσεις του παρόντος.

Τώρα υπάρχει ένας ακόμη λόγος για να ξεκινά κάποιος να διαβάζει την εφημερίδα από το τέλος. Αν ξεκινήσει από την αρχή και διαβάσει όλες τις προειδοποιήσεις των οικολόγων και τις στατιστικές έρευνες των βιολόγων, δύσκολα θα τελειώσει την ανάγνωση. Στην τρίτη σελίδα θα βάλει τα κλάματα.