Οι φονιάδες της «17 Νοέμβρη» ήταν αντιαμερικανοί. Οχι με τη ρατσιστική έννοια· δεν μισούσαν όλους τους Αμερικανούς, επειδή ήταν Αμερικανοί, ασχέτως αν δολοφονούσαν κάτι μαύρους φουκαράδες λοχίες. Αυτούς μπορούσαν· οι αξιωματούχοι είχαν προστασία. Το γεγονός όμως ότι οι δολοφόνοι δεν ήταν ρατσιστές, δεν τους έκανε λιγότερο δολοφόνους. Οι πράξεις τους παρέμεναν απεχθείς. Τα εγκλήματά τους εντάσσονται στον πολιτικό αντιαμερικανισμό, ο οποίος –ως γνωστόν– είναι «ο σοσιαλισμός των ηλιθίων» (Ζακ Ζιλιάρντ).
Πριν από μερικές μέρες, δύο νέα όμορφα παιδιά, η Σάρα Μίλγκριμ και ο Γιαρόν Λισίνσκι, δολοφονήθηκαν έξω από το Εβραϊκό Μουσείο της Ουάσιγκτον, από έναν προφανώς διαταραγμένο Αμερικανό της άκρας Αριστεράς. Φώναξε «λευτεριά στην Παλαιστίνη» κατά τη σύλληψή του. Σπαρακτική λεπτομέρεια: ο πρέσβης του Ισραήλ στις ΗΠΑ γνωστοποίησε ότι το νεαρό ζευγάρι επρόκειτο να αρραβωνιαστεί. «Ο νεαρός αγόρασε δαχτυλίδι αυτή την εβδομάδα με σκοπό να κάνει πρόταση γάμου στη φίλη του στην Ιερουσαλήμ», δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου.
Η δολοφονία τους ήταν βούτυρο στο ψωμί του Νετανιάχου. Πιεσμένος από την παγκόσμια κατακραυγή για τα εγκλήματα πολέμου στη Γάζα. επιχειρεί την πολιτική εκμετάλλευση της φρικτής δολοφονίας. Χαρακτήρισε το φονικό «φρικτή αντισημιτική δολοφονία» και «απεχθές έγκλημα κατά των Εβραίων». Ο Ισραηλινός υπουργός Εξωτερικών Γκίντεον Σάαρ έκανε λόγο για «άμεσο αποτέλεσμα της αντισημιτικής υποκίνησης, που είναι απολύτως τοξική και συνεχίζεται από τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου και έπειτα».
Την ίδια ρητορική μεταφέρουν όψιμοι «φιλοσημίτες» στα εγχώρια ΜΜΕ και το πρόβλημα δεν έχει να κάνει μόνο με το φρικτό συμβάν της Ουάσιγκτον, όπου το σοκ της δολοφονίας συγχωρεί και μια κουβέντα παραπάνω. Δυστυχώς, εκτείνεται και σε κάθε πολιτική διαμαρτυρία κατά του Ισραήλ, ακόμη και τις πλέον ειρηνικές. Ο όρος «αντισημίτης» έχει γίνει κάτι σαν το «νεοφιλελεύθερος» της προηγούμενης εποχής. Οποιοσδήποτε κρίνει τις πολιτικές του Ισραήλ γίνεται «αντισημίτης». Ο νεόκοπος φιλοσημιτισμός έχει γίνει «ο φιλελευθερισμός των ηλιθίων», που θα έλεγε και ο Ζακ Ζιλιάρντ.
Πριν από πολλά χρόνια γράφαμε ότι «οι καιροί είναι κρίσιμοι. Kάποιοι Iσραηλινοί χρησιμοποιούν τον αντισημιτισμό για να ενοχοποιήσουν τη διαμαρτυρία. Πολλοί (εντός κι εκτός συνόρων) θέλουν να χρησιμοποιήσουν τη διαμαρτυρία για να παράγουν αντισημιτισμό. Πρέπει να αντισταθούμε και στους μεν και στους δε. H αντίστασή μας είναι πολιτική και πρέπει να παραμείνει τέτοια…» (Διαμαρτυρία και αντισημιτισμός», 3.4.2002).
Οι καιροί συνεχίζουν να είναι κρίσιμοι.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή» στις 24.5.2025
