Το λίπασμα της τοξικότητας

«Εντάξει τώρα! Ολοι καταλαβαίνουμε γιατί ο Αδωνις Γεωργιάδης επιτίθεται στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Φοβάται ότι το όνομά του θα είναι σε κάποια από τις επόμενες δικογραφίες».

Αυτό το «επιχείρημα» είναι παντελώς αστήρικτο, αλλά και εξαιρετικώς αποτελεσματικό. Εχει ένα ακαταμάχητο πλεονέκτημα. Στις δίκες προθέσεων, η ετυμηγορία δεν μπορεί ούτε να επιβεβαιωθεί, αλλά ούτε και να διαψευστεί. «Αγνωστοι αι βουλαί» του κ. Γεωργιάδη, αλλά και κάθε ανθρώπου.

Το πρόβλημα είναι ότι το ίδιο, αλλά αντεστραμμένο, επιχείρημα χρησιμοποιεί ο κ. Γεωργιάδης. Κάνει δίκη προθέσεων των δικαστικών λειτουργών που ελέγχουν το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Εξέδωσε δε την ετυμηγορία ότι «η κ. Παπανδρέου εκβιάζει για την ανανέωση της θητείας της. Θα δείτε ότι στο τέλος η ίδια θα θέσει τις υποθέσεις στο αρχείο. Αλλιώς είναι άσχετη», είπε προσφάτως (Action 24, 15.4.2026). Ετσι επιβεβαιώνεται ο φόβος του πρωθυπουργού για «την κανονικοποίηση της τοξικότητας που βιώνουμε το τελευταίο διάστημα» (19.4.2026).

Η τοξικότητα στον δημόσιο διάλογο δεν προκύπτει ακόμη και από τη σκληρότερη αντιπαράθεση, όταν αυτή βασίζεται στην παράθεση πραγματικών στοιχείων. Η τοξικότητα παράγεται είτε από θεωρίες συνωμοσίας, που εκ της φύσεώς τους ούτε μπορούν να επιβεβαιωθούν ούτε να διαψευστούν, είτε από δίκες προθέσεων των συμμετεχόντων οι οποίες έχουν ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά. Αν κάποιος πει ότι «το ΑΕΠ πέρυσι μειώθηκε», δεν έχουμε παρά να κοιτάξουμε τους πίνακες των δημοσιονομικών στοιχείων και η συζήτηση θα λήξει εκεί. Αν κάποιος πει ότι το ΑΕΠ μειώθηκε αλλά μας το κρύβουν, διότι σκοπεύουν να…», η συζήτηση αναγκαστικώς θα διολισθήσει. «Μιλάτε εσείς, που είχατε την πρόθεση να βγάλετε την Ελλάδα από το ευρώ;» κ.ο.κ. Επιχειρήματα που δεν μπορούν να επιβεβαιωθούν ή να διαψευστούν είναι το λίπασμα της τοξικότητας.

Το γενικότερο πρόβλημα είναι ο μέγας κουρνιαχτός που σήκωσαν οι βουλευτές της Ν.Δ. διότι ζητείται η άρση της ασυλίας κάποιων συναδέλφων τους. Κάνουν μόνοι τους τις δίκες, εκδίδουν τις αποφάσεις, αξιολογούν δικαστές. «Θα δείτε ότι στο τέλος η ίδια θα θέσει τις υποθέσεις στο αρχείο. Αλλιώς είναι άσχετη», που λέει ο κ. Γεωργιάδης. Κυρίως επιζητούν το ακαταδίωκτο, διότι η άρση ασυλίας, που λένε ότι δεν θα ψηφίσουν, σημαίνει ότι οι βουλευτές δεν θα ελεγχθούν. Σε αντίθεση με όλους εμάς τους υπόλοιπους, που αν οι δικαστικές αρχές ζητήσουν να μας ελέγξουν, δεν ψηφίζει υπέρ μας ο επαγγελματικός μας κλάδος. Πάμε στη Δικαιοσύνη για να καθαρίσουμε το όνομά μας ή για τα επίχειρα όποιων πράξεών μας.