Δεν θα υπήρχε δημοκρατικός πολίτης, απανταχού γης, που να μη χαιρόταν από τη σύλληψη ενός δικτάτορα. Κάθε άνθρωπος, που γαλουχήθηκε με τις δυτικές αξίες, θα χειροκροτούσε την παραπομπή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης του Βλαντιμίρ Πούτιν για όσα έκανε στην Ουκρανία και για τα εγκλήματα πριν από την εισβολή: φυλάκιση και δολοφονίες πολιτικών αντιπάλων, ισοπέδωση της Τσετσενίας κ.λπ.
Το πρόβλημα είναι ότι η σύλληψη του δικτατορίσκου Νικολάς Μαδούρο δεν εμπίπτει στις προδιαγραφές του διεθνούς δικαίου, αυτού που –τέλος πάντων– βρίσκεται τώρα στα σπάργανα. Δεν επιχειρεί καν να κάνει τον κόσμο καλύτερο, να εξαλείψει έστω έναν τύραννο από προσώπου γης. Η αμερικανική επέμβαση στο Καράκας δεν έχει σκοπό την απελευθέρωση του λαού της Βενεζουέλας. Το δικτατορικό καθεστώς συνεχίζει με την αντιπρόεδρο του Μαδούρο, η νομίμως εκλεγμένη αντιπολίτευση τέθηκε ρητώς στο περιθώριο, από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ, και ηγέτις της χρίσθηκε μια καλή «κυριούλα» αλλά χωρίς ηγετικά προσόντα. Και ο λαός της Βενεζουέλας, που ψήφισε το κόμμα της και τον αντικαταστάτη της; Μπήκε αυτομάτως στο περιθώριο, προς αισχύνη όσων ισχυρίζονται ότι η τραμπική πειρατεία έγινε για δημοκρατικό σκοπό.
Αλλά ούτε η απόκτηση των πετρελαϊκών κοιτασμάτων, που είναι σχεδόν διακηρυγμένος σκοπός της επέμβασης, βγάζει πολύ νόημα. Δεν στηρίζεται σε κάποιο καλά οργανωμένο σχέδιο. Ολοι οι ειδικοί λένε ότι ο απαρχαιωμένος εξοπλισμός της χώρας χρειάζεται πολλές επενδύσεις για να πάρει μπρος. Ακόμη κι αν γίνουν αυτές, παρά το μέγα ρίσκο της πολιτικώς εύθραυστης κατάστασης (υπάρχουν ένοπλες πολιτοφυλακές εκεί, που μπορούν να σπρώξουν τη χώρα σε μακροχρόνιο εμφύλιο), απαιτείται χρόνος για να μπει το πετρέλαιο στ’ αυλάκι. Ποιος θα αναπληρώσει, για πέντε ή επτά χρόνια, τα έσοδα από την Κίνα, αυτά που επέτρεπαν να ζουν, έστω φτωχικώς, οι Βενεζουελάνοι;
Για όλα αυτά δεν φαίνεται να υπάρχει κάποιο σχέδιο. Ούτε καν για τη μορφή της διακυβέρνησης. Οταν ρωτήθηκε για την επόμενη ημέρα ο Τραμπ έδειξε τους υπουργούς του, ως τους ανθρώπους που «θα τρέξουν τη χώρα». Την επομένη, αυτοί θόλωσαν τον ρόλο τους και ο Αμερικανός πρόεδρος έβαλε στην ομάδα και τον Τζέι Ντι Βανς. Αύριο θα δούμε τι θα ανακοινωθεί.
Θυμίζουν κάτι όλα αυτά; Το χειρότερο σενάριο είναι ότι η πειρατεία στη Βενεζουέλα είναι μια αιματηρή εκδοχή του έπους των δασμών, που τη μία μέρα ανέβαιναν στα ουράνια και την άλλη έπεφταν στα τάρταρα. Μόνο που αυτή τη φορά, οι εχθροί της Αμερικής και του δυτικού κόσμου δεν είναι απέναντι. Χειροκροτούν τις νέες ασυναρτησίες των ΗΠΑ και, φυσικά, θα τις εκμεταλλευθούν.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή» στις 8.1.2025
