Αλα καρτ ευαισθησίες

on . Posted in Tηλεόραση


Και ξαφνικά η Αριστερά ανακάλυψε το Σύνταγμα και ειδικά το άρθρο 15 το οποίο ρητά αναγράφει: «Η ραδιοφωνία και η τηλεόραση υπάγονται στον άμεσο έλεγχο του Κράτους. Ο έλεγχος και η επιβολή των διοικητικών κυρώσεων υπάγονται στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης που είναι ανεξάρτητη αρχή, όπως νόμος ορίζει. Ο άμεσος έλεγχος του Κράτους, που λαμβάνει και τη μορφή του καθεστώτος της προηγούμενης άδειας, έχει ως σκοπό την αντικειμενική και με ίσους όρους μετάδοση πληροφοριών και ειδήσεων, καθώς και προϊόντων του λόγου και της τέχνης, την εξασφάλιση της ποιοτικής στάθμης των προγραμμάτων που επιβάλλει η κοινωνική αποστολή της ραδιοφωνίας και της τηλεόρασης και η πολιτιστική ανάπτυξη της Χώρας, καθώς και το σεβασμό της αξίας του ανθρώπου και την προστασία της παιδικής ηλικίας και της νεότητας. Νόμος ορίζει τα σχετικά με την υποχρεωτική και δωρεάν μετάδοση των εργασιών της Βουλής και των επιτροπών της, καθώς και προεκλογικών μηνυμάτων των κομμάτων από τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα.»

Ξέσχισαν τα ιμάτιά τους λοιπόν οι ταγοί της Προόδου για το γεγονός ότι κάποιοι χρησιμοποιούν τα ραδιοκύματα -την κοινή μας περιουσία- κατά πως τα συμφέροντά τους ή η δημοσιογραφική επικαιρότητα επιτάσσει. Θυμήθηκαν πως υπάρχει ανεξάρτητη αρχή και πως πρέπει να γίνουν οι αποφάσεις της σεβαστές.

Αλλά πάλι οι ίδιοι δεν ήταν που ξεσπάθωσαν κατά προηγούμενων αποφάσεων του Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίους; Οι ίδιοι δεν μίλησαν για αισχρή λογοκρισία όταν το ΕΣΡ προσπάθησε να ρυθμίσει τα περί «Bar» και «Big Brother»; Εκείνοι δεν είδαν την επιστροφή στο φασισμό; «Το ΕΣΡ είναι ένας φριχτός αναχρονισμός με λεοντή πολιτικής ορθότητας -και πρέπει να συμμαζευτεί γιατί πολύ αέρα έχει πάρει. Να ασχολείται με συχνότητες, κλοπές ιδιοκτησίας, τήρηση των νόμων -τέτοια πράγματα- και να αφήσει τις κάθε είδους λογοκρισίες, διότι είναι αποδεδειγμένα ανεπαρκές και νυχτωμένο. Δυστυχώς, οι ανοιχτές κοινωνίες πρέπει να ανέχονται ακόμα και τη συνειδητή βαναυσότητα της Στεφανίδου, αν θέλουν αύριο να υποδεχτούν φωνές καινούργιες που με απροσδόκητο και ανοίκειο τρόπο ίσως τις πάνε παρακάτω, σε έναν κόσμο λιγότερο υποκριτικό.» (Ελευθεροτυπία 22.11.2003)

Έτσι λοιπόν μπαίνει ένα βασικό ερώτημα. Όλοι αυτοί που ξεσπάθωσαν για την ελευθερία έκφρασης της κ. Μπετζετάκου (στο «Bar» ή το «Big Brother») γιατί τώρα θέλουν να κουμαντάρουν στο όνομα του Συντάγματος το δελτίο ειδήσεων που παρουσιάζει ο κ. Λιάγκας; Γιατί ωρυόταν τότε για την «λογοκριτική (Σ.Σ.: !!!) παρέμβαση του ΕΣΡ» και τώρα ζητούν (όπως δήλωσε η κ. Παπαρήγα) να αυξηθούν τα πρόστιμα στα κανάλια;

Είναι η γνωστή υποκριτική τακτική που ακολουθεί τα τελευταία χρόνια η Πρόοδος και η Αριστερά σ' αυτόν τον τόπο. Μια Αριστερά που ταχαμού παλεύει για την ελευθερία έκφρασης της κ. Τατιάνας Στεφανίδου αλλά όχι του κ. Νίκου Ευαγγελάτου να διαλέγει τα θέματά του στο δελτίο ειδήσεών του. Είναι τα απομεινάρια του σταλινισμού που εσχάτως φιλοξενούνται και στον Συνασπισμό της Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Είναι η Αριστερά που ανέχθηκε την ωμή στρέβλωση της πραγματικότητας στον πόλεμο του Ιράκ, αλλά έκανε μεγάλη φασαρία γιατί η (έτσι κι αλλιώς επάρατος, ιδιωτική) τηλεόραση δεν έκανε πρώτο θέμα την πραγματικά μεγάλη αντιπολεμική πορεία. Είναι ο σταλινισμός με ανανεωτικό προσωπείο.

Επί της ουσίας τώρα: το ΕΣΡ έχει δίκιο στην διαμάχη του με τα κανάλια. Οι συχνότητες δόθηκαν σε κάποιους με σαφείς και συγκεκριμένους όρους. Ένας απ' αυτούς τους όρους είναι και η ισότιμη παρουσίαση των κομμάτων στην προεκλογική περίοδο. Είναι στραβοί οι όροι; Πιθανώς. Ίσως δε στο μέλλον να χρειαστεί να τους αλλάξουμε. Μέχρι να τους αλλάξουμε όμως ισχύουν και καλά κάνει το ΕΣΡ που τους εφαρμόζει. Αλλά, έλεος πια! Ας μην το παίζει «λυπημένη Παναγιά» η Αριστερά, η οποία μαχόταν για την ελεύθερη έκφραση του Τσάκα στο «Big Brother» και ανακάλυψε ξαφνικά ότι πρέπει να λογοκριθούν τα δελτία ειδήσεων.

Νισάφι πια! Και η υποκρισία χρειάζεται κάποιο όριο...

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Απογευματινή» στις 26.2.2004