Δευτέρα, 15 Ιουλίου, 2024

Πως μπούκαρε στην πρώτη γραμμή των επισήμων, δηλαδή ανάμεσα σ’ αυτούς που εκπροσωπούν τους πολίτες της Ελληνικής Δημοκρατίας ο αυτοαποκαλούμενος «πρίγκιψ»;

Τα πιο ενδιαφέροντα συμπεράσματα στις ερχόμενες εκλογές θα βγουν από το ισοζύγιο ισχύος της πολιτικής του λόγου σε αντίθεση με τον αχταρμά της εικόνας.

Ερασιτεχνικές πολιτικές που αυξάνουν την γραφειοκρατία και στο βάθος «ηλεκτρονικές πλατφόρμες». Ξανά και ξανά.

Πληρώνουμε μια υπηρεσία, που δεν λογοδοτεί στη Βουλή, δεν εφαρμόζει αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου και ο πολιτικός της προϊστάμενος λέει ότι είναι δική της δουλειά εάν θα εφαρμόζει ή όχι τους νόμους.

Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο αυτή τη στιγμή παράγει αναγκαίο για όλους μας διεθνές δίκαιο. Είναι ο μόνος θεσμός που μπορεί κάπως να περιορίσει τη φρίκη.

Τα επιτελεία κοιτούν τα γκάλοπ και βάζουν τον πήχυ σιμά κοντά στα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων – συνήθως λίγο χαμηλότερα, έτσι ώστε το βράδυ των εκλογών να εμφανιστούν ως «θετική έκπληξη».

Εκτός από το «φτυάρισμα» της έγχαρτης γραφειοκρατίας σε ποικιλώνυμες πλατφόρμες, η ψηφιακή πρόοδος δημιούργησε το περιθώριο στο ορεξάτο Δημόσιο για δημιουργία επιπλέον γραφειοκρατίας.

Για να φτουρήσουν οι συνεργασίες πρέπει να προσβλέπουν σε κάτι παραπάνω από την ελπίδα της ήττας της Ν.Δ. ή το σύνθημα «να φύγει ο Μητσοτάκης».

Ο άγνωστος εμπρηστής (αν υπάρχει) πρώτα βρήκε ξερόχορτα σε δημόσια γη για να βάλει τη φωτιά και μετά αυτή επεκτάθηκε, διότι (όπως λένε τα κανάλια) «υπάρχουν ασυνείδητοι που δεν καθαρίζουν τα (ιδιωτικά) οικόπεδα».

Το περιλάλητο «κοινό περί δικαίου αίσθημα» αφυπνίζεται μόνον αν τηρηθεί η νομιμότητα και δεν προκύψει προφυλάκιση ως «προκαταβολή ποινής».

Η επιρροή διά του «κοινού περί δικαίου αισθήματος» στην Δικαιοσύνη δεν μπαίνει στον ίδιο τορβά με την παρέμβαση πολιτικών ή οικονομικών παραγόντων.

Και άλλα...

Money

Αν ένας μηχανισμός έχει απόλυτο δικαίωμα απόκρυψης των πεπραγμένων του και ο ίδιος μηχανισμός αποφασίζει ποια είναι τα «μυστικά» του, τότε το πρώτο πράγμα που θα αποφασίσει να συγκαλύψει είναι οι παρανομίες του.

Διάβασε Περισσότερα

Tech & Innovation

Editor's Picks

Οι διευθύνσεις (ταχυδρομικές και ηλεκτρονικές) βρίσκονται στο μεταίχμιο του ιδιωτικού με τον δημόσιο χώρο, αλλά δεν παύουν να είναι μέρος του πρώτου. Αυτά τα σύνορα πρέπει να υπερασπιστούμε…

Σχηματοποιείται και η θεωρία του αυταρχισμού: αμφισβητείται η ανάγκη ύπαρξης Ανεξάρτητων Αρχών· δικαιολογείται το «απόρρητο» υπό οποιεσδήποτε συνθήκες· προτείνονται προληπτικές υποκλοπές για λόγους διαφθοράς.

Υπάρχει άλλη χώρα στον κόσμο που αφιερώνει τόσους ρεπόρτερ, τόσα συνεργεία, τόσο κόπο, τόσο τηλεοπτικό χρόνο για να παρακολουθήσουμε την πορεία ενός λεωφορείου;

Ακόμη και η επιστήμη –το βασικό συστατικό του δυτικού θαύματος– μπήκε στις μυλόπετρες του παραλόγου, που ανθεί στα κοινωνικά δίκτυα.

Η περίτεχνη κρατική προστασία ιδεών, εκφράσεων, μεθόδων μεταμορφώνεται χρόνο με τον χρόνο σε σαράκι του καπιταλισμού, κάτι αντίστοιχο με τη γραφειοκρατία της παλιάς ΕΣΣΔ.