Δευτέρα, 24 Ιουνίου, 2024

Υπάρχει άλλη χώρα στον κόσμο που αφιερώνει τόσους ρεπόρτερ, τόσα συνεργεία, τόσο κόπο, τόσο τηλεοπτικό χρόνο για να παρακολουθήσουμε την πορεία ενός λεωφορείου;

Πως μπούκαρε στην πρώτη γραμμή των επισήμων, δηλαδή ανάμεσα σ’ αυτούς που εκπροσωπούν τους πολίτες της Ελληνικής Δημοκρατίας ο αυτοαποκαλούμενος «πρίγκιψ»;

Τα πιο ενδιαφέροντα συμπεράσματα στις ερχόμενες εκλογές θα βγουν από το ισοζύγιο ισχύος της πολιτικής του λόγου σε αντίθεση με τον αχταρμά της εικόνας.

Ερασιτεχνικές πολιτικές που αυξάνουν την γραφειοκρατία και στο βάθος «ηλεκτρονικές πλατφόρμες». Ξανά και ξανά.

Πληρώνουμε μια υπηρεσία, που δεν λογοδοτεί στη Βουλή, δεν εφαρμόζει αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου και ο πολιτικός της προϊστάμενος λέει ότι είναι δική της δουλειά εάν θα εφαρμόζει ή όχι τους νόμους.

Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο αυτή τη στιγμή παράγει αναγκαίο για όλους μας διεθνές δίκαιο. Είναι ο μόνος θεσμός που μπορεί κάπως να περιορίσει τη φρίκη.

Τα επιτελεία κοιτούν τα γκάλοπ και βάζουν τον πήχυ σιμά κοντά στα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων – συνήθως λίγο χαμηλότερα, έτσι ώστε το βράδυ των εκλογών να εμφανιστούν ως «θετική έκπληξη».

Αυτό που θα κριθεί την επόμενη μέρα είναι αν η Νέα Δημοκρατία θα συρθεί και σύρει την πολιτική της με βάση ένα φυσιολογικό αποτέλεσμα δυσαρέσκειας.

Η ψευδής είδηση που κυκλοφόρησε από τα τρολ και την επανέλαβαν τα παραδοσιακά μέσα είναι ότι ο γιος ενός πρωθυπουργού γίνεται διευθύνων σύμβουλος του Εθνικού Κήπου.

Στο «διωκτικό – δικαστικό σύμπλεγμα» υπάρχει ένας άλλος κόσμος με τους δικούς του νόμους και τα δικά του πρωτόκολλα;

Money

Ο άγνωστος εμπρηστής (αν υπάρχει) πρώτα βρήκε ξερόχορτα σε δημόσια γη για να βάλει τη φωτιά και μετά αυτή επεκτάθηκε, διότι (όπως λένε τα κανάλια) «υπάρχουν ασυνείδητοι που δεν καθαρίζουν τα (ιδιωτικά) οικόπεδα».

Διάβασε Περισσότερα

Tech & Innovation

Editor's Picks

Σχηματοποιείται και η θεωρία του αυταρχισμού: αμφισβητείται η ανάγκη ύπαρξης Ανεξάρτητων Αρχών· δικαιολογείται το «απόρρητο» υπό οποιεσδήποτε συνθήκες· προτείνονται προληπτικές υποκλοπές για λόγους διαφθοράς.

Το «ανελέητο κυνηγητό της είδησης» τροφοδοτείται από τα ίδια τα «θύματα» σε εποχές που ίσως να σκέφτονται μόνο τα πλεονεκτήματα της διασημότητας που επιδιώκουν.

Ακόμη και η επιστήμη –το βασικό συστατικό του δυτικού θαύματος– μπήκε στις μυλόπετρες του παραλόγου, που ανθεί στα κοινωνικά δίκτυα.

Η περίτεχνη κρατική προστασία ιδεών, εκφράσεων, μεθόδων μεταμορφώνεται χρόνο με τον χρόνο σε σαράκι του καπιταλισμού, κάτι αντίστοιχο με τη γραφειοκρατία της παλιάς ΕΣΣΔ.