Οι όροι της μνήμης

on . Posted in Ελλάδα

Ποια Μύκονος και ποια Πάρος; Προς τον Γράμμο πρέπει να κοιτάξουν οι λοιμωξιολόγοι, εάν θέλουν να δουν συνωστισμούς. Το μόνο καλό –επιδημιολογικώς– είναι ότι όσοι συρρέουν στο βουνό χωρίζονται από... ιδεολογική άβυσσο, επομένως δεν υπάρχει περίπτωση να ανταλλάξουν απόψεις και σταγονίδια.

Μετά τις τελετές του ΚΚΕ στον Γράμμο, ακολούθησε το «επαναστατικό κάμπινγκ» του ΣΥΡΙΖΑ και, τώρα, η Ενωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού ανηφορίζει στο βουνό με επικεφαλής τον υφυπουργό Εθνικής Αμυνας Αλκιβιάδη Στεφανή· μην τυχόν και χάσει η Δεξιά το πάρτι ανοησίας που κάνει η Αριστερά. Κάτι με αντι-NΑVΤΕΧ μοιάζει αυτό και είναι να γελάει κανείς με την ανακοίνωση του ΚΚΕ, που μιλάει για «εκδήλωση μίσους», λες και οι δικές του μαζώξεις στο βουνό είναι γιορτές αγάπης και (έστω κόκκινων) λουλουδιών.

Εχουν δίκιο όσοι λένε ότι η Ιστορία διδάσκει. Αλλά μόνο αν δεν την πάρουμε τοις μετρητοίς, όπως έκαναν διάφορα καλόπαιδα τη θλιβερή εποχή των «Αγανακτισμένων» που διακήρυξαν «Βάρκιζα τέλος», λες και την υπέγραψαν αυτά ή, έστω, είναι μετεμψύχωση του Σιάντου και του Παρτσαλίδη.

Πέραν της ημιμάθειας (που τα «επαναστατημένα» περιφέρουν με μαύρο ή κόκκινο σπρέι στους τοίχους) υπάρχει και το πρόβλημα του όγκου της Ιστορίας. Η αλήθεια είναι ότι 3.000 χρόνια Ιστορίας δεν χωρούν σε 365 ημέρες μνήμης· δυστυχώς, τόσες έχει ο χρόνος, με αποτέλεσμα να συνωστίζονται εκδηλώσεις και  θύμησες. Το αποτέλεσμα είναι να μην ξέρουμε τι πρέπει να θυμόμαστε και τα νέα παιδιά τα ξεχνούν όλα. Μπερδεύουν τους Τούρκους με τους Γερμανούς, «ξέρουν» ότι η Βάρκιζα είναι καλή για κλάμπινγκ, αλλά κακή για τη συμφωνία της, ασχέτως αν δεν γνωρίζουν πότε έγινε και ποιος από τους «εχθρούς» την υπέγραψε. Ο Ιωάννης Σοφιανόπουλος ή ο Κιουταχής;

Το μορατόριουμ μνήμης, που επικράτησε στη Μεταπολίτευση, δεν είναι η πρέπουσα απάντηση στην Ιστορία, ούτε καν για τις άτυχες ή σκοτεινές πτυχές της. Οφείλουμε να μαθαίνουμε και να θυμόμαστε, αλλά αυτό δεν σημαίνει δεκάρικους και παράτες, που είναι τα χαρακτηριστικά των «εκδηλώσεων μνήμης». Ετσι κι αλλιώς, οι τελευταίες διαστρεβλώνουν αντί να φωτίζουν το παρελθόν, φτιάχνουν αφηγήσεις χωρίς ειρμό και λογική, με αποτέλεσμα τα παιδιά –αφού δεν κατανοούν– μισούν την Ιστορία, διότι μοιάζει με κακογραμμένη λογοτεχνία.

Γι’ αυτό όχι μόνο δεν πρέπει να ανεβεί ο κ. Στεφανής, αλλά και η Ενωση Αποστράτων να το ξανασκεφθεί. Αντ’ αυτού θα προτείναμε στα ιδρύματα των κομμάτων (Κ. Καραμανλής, Ν Πουλαντζάς, Ανδρ. Παπανδρέου κ.λπ.) να διοργανώσουν από κοινού ένα συνέδριο Ιστορίας για τον Εμφύλιο, έτσι ώστε να αξιοποιηθεί το συνεδριακό κέντρο με τους κοιτώνες του –«Πάρκο Εθνικής Συμφιλίωσης», λέγεται– που πληρώσαμε εκεί πάνω. Ετσι δεν θα κοιμούνται τα παιδιά στην ύπαιθρο, όπως έγινε στο πρόσφατο κάμπινγκ...

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή» στις 25.8.2020