Μία φράση, δύο ψεύδη

on . Posted in Ελλάδα

Μπορεί δύο αρνήσεις να κάνουν μία κατάφαση, αλλά δύο ψεύδη δεν κάνουν μία αλήθεια. Αυτό πιθανόν να μην το γνωρίζει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, αλλά πιθανότερο είναι να το ξέρει, να αραδιάζει τα ψέματα κι όποιος τσιμπήσει. Ετσι σε προχθεσινή συνέντευξή του ο κ. Δημήτρης Τζανακόπουλος, μετά την υπεράσπιση του πρώην θαμώνα του Μαξίμου κ. Μανώλη Πετσίτη, συνέδεσε δύο αριστερής κοπής ανοησίες σε ένα μεγαλειώδες ψέμα: Ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης «έχει μια τόσο σκληρά νεοφιλελεύθερη ατζέντα, την οποία θα τη ζήλευε ακόμα και το ΔΝΤ» (News247, 15.4.2019).

Είναι παλιά τακτική της Αριστεράς να βαφτίζει «νεοφιλελεύθερη» κάθε πρόταση εξορθολογισμού της οικονομίας. Εχανε η κρατική Ολυμπιακή Αεροπορία 1,5 εκατομμύριο ευρώ την ημέρα; Για την Πρόοδο δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα, αρκεί να μην πουλιόταν γιατί τότε θα είχαμε «νεοφιλελευθερισμό».

Είχαμε (και προ κρίσης) τη μεγαλύτερη ανεργία στην Ευρωζώνη; Καμιά στενοχώρια, αρκεί να μην εφαρμόζονταν οι σοσιαλδημοκρατικής κοπής και σκανδιναβικής προέλευσης ιδέες της ευέλικτης απασχόλησης με εργασιακή ασφάλεια (flexicurity), διότι τότε θα είχαμε «νεοφιλελευθερισμό». Μιλάει ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης για τους τρεις πυλώνες της κοινωνικής ασφάλισης, που υπάρχουν σε όλη την Ευρώπη; «Νεοφιλελευθερισμός!» κρώζουν τα τρολ του ΣΥΡΙΖΑ. Γενικώς ο «νεοφιλελευθερισμός» είναι ένα βολικό σκιάχτρο για την υπεράσπιση της στασιμότητας, αυτής που σθεναρώς υπερασπίζεται χρόνια τώρα η αυτοαποκαλούμενη «Πρόοδος».

Από την άλλη πλευρά το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ήταν ιδέα του Τζον Μέιναρντ Κέινς και ενός από τους μεγαλύτερους θεωρητικούς του «Νιου Ντιλ» στις ΗΠΑ, του αριστερού φιλελεύθερου οικονομολόγου Χάρι Γουάιτ. Αντιθέτως με όσα προπαγανδίζουν οι ιδεολογικοί απόγονοι του Στάλιν, η κρίση σε μια χώρα φέρνει το ΔΝΤ και όχι το ΔΝΤ την κρίση. Το Ταμείο είναι εργαλείο αντιμετώπισης των οικονομικών κρίσεων. Τα προγράμματά του αντιτίθενται στους κανόνες της ελεύθερης αγοράς, που θέλουν τη νέμεση της άτακτης χρεοκοπίας μετά την ύβρη της σπατάλης. Γι’ αυτό οι μεγαλύτεροι πολέμιοι του ΔΝΤ είναι οι Αμερικανοί Ρεπουμπλικανοί, οι οποίοι πιστεύουν στον ανόθευτο καπιταλισμό χωρίς διακρατικές παρεμβάσεις. Ο ρόλος του ΔΝΤ είναι να εξομαλύνει την έτσι κι αλλιώς αναπόφευκτη χρεοκοπία μιας χώρας. Ο υπεράνω νεοφιλελεύθερης υποψίας Πολ Κρούγκμαν παρομοίασε τον οργανισμό με την Κεντρική Τράπεζα η οποία παίζει τον ρόλο του δανειστή έσχατης ανάγκης. «Το ΔΝΤ κάνει λάθη», έγραψε στους New York Times (15.5.1998). «Αλλά το ΔΝΤ είναι ό,τι έχουμε, και είναι πολύ καλύτερο από το τίποτα».

Ολα αυτά είναι ψιλά γράμματα για τους προπαγανδιστές του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά, έτσι κι αλλιώς, η σχέση τους με την αλήθεια είναι ψιλά γράμματα.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή» στις 17.4.2019