Αν όχι ο κ. Πολλάκης, τότε ποιος;

on . Posted in Ελλάδα

Η αλήθεια είναι ότι ο κ. Παύλος Πολλάκης δεν σεβάστηκε ποτέ το τεκμήριο αθωότητας· ακόμη και εκείνων που επιβεβαιώθηκε με δικαστικές αποφάσεις, σαν του εκλιπόντος συναδέλφου Βασίλη Μπεσκένη. Εμείς θα το σεβαστούμε στην υπόθεση της υποκλαπείσας συνομιλίας του με τον κ. Γιάννη Στουρνάρα.

Θα δεχθούμε τον λόγο της τιμής του, ως «ψηλού κρητίκαρου» που τιμά τον τόπο καταγωγής του και δεν κρύβεται με γελοία ψεματάκια, όταν βρίσκεται στριμωγμένος. Θα πιστέψουμε αυτά που γράφει: «είναι αλήθεια ότι τηλεφώνησα στον κύριο Στουρνάρα. Είναι αληθές το περιεχόμενο της συνομιλίας έτσι όπως μεταφέρθηκε χθες στην ιστοσελίδα Ντοκουμέντο. Είναι απολύτως ψευδές ότι κατέγραψα την συνομιλία μας ή ότι απείλησα τον κο Στουρνάρα» (facebook 19.2.2019)

Το ερώτημα λοιπόν προς την κυβέρνηση, που σφυρά αδιάφορα και ψηλά αγναντεύει, είναι σοβαρό: αν δεν είναι ο κ. Πολλάκης που ηχογράφησε και κοινοποίησε σε φιλικά προς την κυβέρνηση ΜΜΕ το περιεχόμενο της συνομιλίας, τότε ποιος το έκανε; Το θέμα δεν είναι αστείο. Δεν ανησυχεί η ΕΥΠ για το γεγονός ότι η συνομιλία ενός υπουργού του Ελληνικού κράτους με τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος βγαίνει στα μανταλάκια; Αν κάποιος τρίτος κατέγραψε και διέδωσε την συνομιλία, τότε ποιες άλλες «κασέτες» έχει ο ωτακουστής του υπουργού ο οποίος διαχειρίζεται ευαίσθητα θέματα σαν της Novartis; Πόσα ξέρει ο άγνωστος καταγραφέας για τις κινήσεις του κ. Γιάννη Στουρνάρα, μία απόφαση του οποίου μπορεί να σημαίνει δισεκατομμύρια κέρδη στα χρηματιστήρια; Δεν πρέπει η Δικαιοσύνη να ελέγξει την πηγή της διαρροής;

Μέρα με την μέρα η κυβέρνηση βυθίζεται στον βούρκο των ανομημάτων της. Βλέπουμε sms υπουργών σε μαφιόζικη διάλεκτο «θα σε τελειώσω». Διαβάζουμε απειλές υπουργών στον κεντρικό τραπεζίτη ότι «αν δεν  ελέγξετε [Σ.Σ. Τα δάνεια], θα έρθω εγώ από εκεί». Βλέπουμε την σήψη να κατατρώει τα σωθικά της Δημοκρατίας.

Είναι σίγουρο ότι στο Μαξίμου κυριαρχεί η «ελπίδα του τζογαδόρου», που θέλει την επόμενη φορά να έρθει μια ζαριά καλή. Είναι ανθρώπινο και με αυτή ζούσαν όλες οι κυβερνήσεις σε αποδρομή. Η ελπίδα όμως αυτή ποτέ δεν πραγματώνεται. Αντιθέτως. Επειδή το κυβερνητικό σύστημα βρίσκεται σε πανικό λειτουργεί σαν να βρίσκεται σε «κινούμενη άμμο». Κάνει σπασμωδικές κινήσεις και βυθίζεται όλο και περισσότερο στην απαξία.

Η μόνη διαφορά σήμερα είναι ότι δεν απαξιώνεται μόνο η κυβέρνηση, αλλά και η Πολίτευμα. Οι μετεγγραφές των -προ ολίγων ημερών!- επικριτών της κυβέρνηση και νυν «προθύμων» για την μεγάλη (τρομάρα τους) κεντροαριστερά, μυρίζει συναλλαγή. Η ξέχειλη χυδαιότητα των υπουργών δείχνει πανικό που δεν ξέρουμε τι άλλα δυσμενή για την χώρα  αποτελέσματα θα έχει.

Οι άμεσες εκλογές δεν είναι απλώς λυτρωτικές. Είναι αναγκαίες για να περισώσουμε όση Δημοκρατία μπορούμε...

Δημοσιεύτηκε στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας «Καθημερινή» στις 19.2.2019