Προληπτική γραμμή επιτήρησης

on . Posted in Ελλάδα

Την εποχή που τα πρωτογενή ελλείμματα του κράτους ήταν πάνω από 10% και η χώρα προσέθετε 24 δισ. ευρώ κατ’ έτος στο χρέος, Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν σήκωνε κουβέντα περί μείωσής τους. Αντιθέτως, ελεεινολογούσε, ως «ανάλγητους νεοφιλελεύθερους», όλους όσοι διαπίστωναν ότι η εκρηκτική άνοδος του χρέους υπονόμευε το μέλλον της Ελλάδας. Εμμέσως δε, αλλά πολύ σαφώς, ζητούσε μεγαλύτερη αύξηση των ελλειμμάτων και συνεπώς διόγκωση του χρέους, αφού πλειοδοτούσε σε κάθε συντεχνιακό αίτημα ακόμη και στην καταβολή επιδομάτων έγκαιρης προσέλευσης στην εργασία.

Καιρός φέρνει τα λάχανα, καιρός τα παραπούλια. Ο ΣΥΡΙΖΑ, αφού έμαθε με πολύ ακριβό (για εμάς) τρόπο ότι η συνεχής αύξηση των ελλειμμάτων δεν φέρνει ανάπτυξη, συνομολόγησε το καλοκαίρι του 2015 ένα πρόγραμμα υπερβολικών πλεονασμάτων. Λέμε «υπερβολικών» διότι μια καθημαγμένη από την κρίση οικονομία χρειάζεται ανάσες, δηλαδή λεφτά στην αγορά, για να βλαστήσει. Το ύψος του χρέους δεν επιτρέπει τη δημιουργία ελλειμμάτων, αλλά τουλάχιστον θα μπορούσε να συνομολογήσει ένα πρόγραμμα σταθεροποίησης της οικονομίας με μικρά πλεονάσματα για να πληρώνονται οι τόκοι. Ομως το καλοκαίρι του 2015, μετά το ανεκδιήγητο δημοψήφισμα, δεν υπήρχαν περιθώρια ελιγμών. Εγιναν κάποιοι τσάτρα - πάτρα υπολογισμοί για την ανάπτυξη, αλλά όλοι (εταίροι, κυβέρνηση, αντιπολίτευση) ήθελαν απλώς να τελειώνει ο εφιάλτης. Επιθυμούσαν να φύγει το φάντασμα του Grexit και στην πορεία –όπως γίνεται πάντα στα ευρωπαϊκά ζητήματα– θα «τα βρίσκαμε»...

Με την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, όμως, ισχύει η ελληνική παροιμία «είπαν του τρελού ν’ ανάψει φωτιά κι αυτός έκαψε τα ρούχα του» ή ακριβέστερα «τα ρούχα μας». Η επίτευξη πλεονασμάτων χωρίς εξορθολογισμό των δαπανών οδήγησε στην υπερφορολόγηση, που με τη σειρά της ψαλίδισε τον ρυθμό ανάπτυξης. Κι όμως. Παρά τον μειωμένο ρυθμό ανάπτυξης, επιτεύχθηκε το 2017 υπερπλεόνασμα ρεκόρ, 4,2% του ΑΕΠ, έναντι μνημονιακού στόχου για 1,75%. Η οικονομία αγκομαχά και οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, που παλιά δοξολογούσαν τα ελλείμματα, τώρα πανηγυρίζουν τα υπερπλεονάσματα.

Εγιναν οι αντιμνημονιακοί, μνημονιακότεροι των μνημονιακών ή είναι απλώς ανόητοι και υπονομεύουν κάθε προοπτική της οικονομίας για να πετύχουν τα υπερπλεονάσματα; Ξέρουμε ότι αρνήθηκαν την προληπτική γραμμή στήριξης (προς ανακούφιση των εταίρων, οι οποίοι θα έπρεπε να πάνε στα κοινοβούλια τους για περισσότερα λεφτά) και αντ’ αυτού έχουμε προληπτική γραμμή επιτήρησης, διπλή μάλιστα από τις προηγούμενες. «Πιθανόν να είναι τρεις ή τέσσερις επισκέψεις (της τρόικας) αντί για δύο», δήλωσε ο κ. Τσακαλώτος (Financial Τimes 26.4.2018). Οπως το 2015 ζητούσαμε λεφτά χωρίς μέτρα για να καταλήξουμε με μέτρα χωρίς λεφτά, έτσι γίνεται και τώρα. Στενάζει η ελληνική οικονομία για να δημιουργηθεί το ελληνικό μαξιλάρι, αντί να το κάνουν οι εταίροι, όπως είχε συμφωνηθεί το 2014.

Σε ό,τι αφορά τα υπερπλεονάσματα, η κυβέρνηση τα χρειάζεται για να μοιράζει φιλοδωρήματα σε δυνάμει ψηφοφόρους της αλλά και για να εμφανιστεί ως το «καλό παιδί» στους δανειστές, σε αντίθεση με τον «κακό» κ. Κυριάκο Μητσοτάκη που ζητεί οροφή των πλεονασμάτων στο 2% του ΑΕΠ. Φαίνεται ότι μόνος ένας τρόπος υπάρχει για να γλιτώσουμε την υπερφορολόγηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Ενα τέταρτο και αντίστροφο μνημόνιο. Ενώ τα δύο πρώτα ήταν για την τιθάσευση των θηριωδών ελλειμμάτων, αυτό θα έχει στόχο τον περιορισμό των πλεονασμάτων. Και η εμπειρία δείχνει ότι στην ψήφιση των μνημονίων οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι καλοί...

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή» στις 29.4.2018