Οι λέξεις και τα πράγματα

on . Posted in Ελλάδα - Αριστερά


«Γκουαντάναμο» χαρακτήρισε τον Κορυδαλλό ο νομάρχης Χανίων κ. Κατσανεβάκης, υπερασπιζόμενος τους πρώην (πλέον) απεργούς πείνας κ.κ. Κουφοντίνα και Σία. Είναι προφανές ότι ο Νομάρχης δεν γνωρίζει τι εστί «Γκουαντάναμο». Ίσως να μην ξέρει πως είναι οι «Φυλακές Κορυδαλλού». Πιθανότατα και τα δύο. Εφ' όσον δεν ξέρει όμως γιατί δεν διαβάζει; Οι συνθήκες κράτησης και των μεν και των δε έχουν δημοσιευτεί. Υπάρχουν και στο διαδίκτυο -αν το γνωρίζει ο νομάρχης. Θα ήταν ευχής έργο να είχαν οι κολασμένοι του Γκουαντάναμο τις συνθήκες κράτησης των ημέτερων καταδικασθέντων για τρομοκρατία. Θα ήταν ευχής έργο να υπήρχαν καταδίκες για τρομοκρατία σ' αυτούς τους άγνωστους που κρατούνται σήμερα στην Κούβα. Αν είχαν τηρηθεί έστω οι στοιχειώδεις δημοκρατικές εγγυήσεις...

Η Αριστερά για μια ακόμη φορά τρώει από τους έτοιμους αγώνες του παρελθόντος. Ο χύδην βερμπαλισμός της απαξιώνει πραγματικούς αγωνιστές και ακόμη χειρότερα υπονομεύει πιθανούς αυριανούς αγώνες με την τακτική του μύθου «λύκος στα πρόβατα». Ο φέρελπις πρόεδρος του Συνασπισμού κ. Αλέκος Αλαβάνος μίλησε για «λευκά κελιά» και «κελιά F» των τουρκικών φυλακών («Ελευθεροτυπία» 9.10.2004). Ξέρει καλύτερα από τον προαναφερθέντα νομάρχη. Και για το αίσχος των «λευκών κελιών» στη Γερμανία και για τα «κελιά τύπου F» στην Τουρκία, και φαντάζομαι ότι θα έχει διαβάσει την έκθεση «Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου» (ΕΕΔΑ). Απλώς κιτρινίζει το λόγο του για τις ανάγκες του περιθωριακού ακροατηρίου που στοχεύει πλέον ο «Συνασπισμός».

Δεν είναι όμως μόνο αυτή η εξήγηση. Γράφαμε παλιότερα: Το 1948 ο βρετανός συγγραφέας Τζορτζ Όργουελ έγραψε ένα κλασικό βιβλίο. Το «1984» (στα ελληνικά εκδόσεις «Κάκτος») θεωρείται η επιτομή του ολοκληρωτισμού. Στην χώρα μας το βιβλίο αγνοήθηκε και σε πλείστες όσες περιπτώσεις συκοφαντήθηκε - φυσικά και ο συγγραφέας. Βλέπετε ο Αριστερός Όργουελ έγραψε το αριστούργημά του έχοντας κατά νου τον «σοσιαλιστικό παράδεισο», όπως παρουσιαζόταν η αλήστου μνήμης ΕΣΣΔ. Το «1984» βγήκε σε μια εποχή που οι κομμουνιστικές δικτατορίες ονομαζόταν «Λαϊκές Δημοκρατίες», ο αιμοσταγής Ιωσήφ Στάλιν «πατερούλης του λαού», η εθνοκάθαρση στις Σοβιετικές «Δημοκρατίες» «σοσιαλιστική ολοκλήρωση» κ.ο.κ. Αυτή την πραγματικότητα αποτύπωνε ο Τζορτζ Όργουελ εισάγοντας τον όρο «newspeak» («Νέα Ομιλία»). Το ολοκληρωτικό καθεστώς προκειμένου να χειραγωγήσει τη σκέψη αλλοίωνε τη γλώσσα. Τα συνθήματά του ήταν απλά και πλήρως στρεβλωτικά της πραγματικότητας: «Ο πόλεμος είναι ειρήνη», «Η ελευθερία είναι σκλαβιά», «Η άγνοια είναι δύναμη».

Θα περίμενε κανείς το φαινόμενο του «newspeak» να εκλείψει μαζί με την κατάρρευση των καθεστώτων του ανατολικού μπλοκ. Λάθος! Η ίδια η κατάρρευση των ολοκληρωτικών καθεστώτων ονομάστηκε ...«σοσιαλιστική αντεπανάσταση». Δεν είναι το μόνο φαινόμενο. Παλιότερα οι φονιάδες ονομάζονταν «εκτελεστές», ενώ ολόκληρη η επιχείρηση εξάρθρωσης της τρομοκρατίας βαφτίστηκε «επιχείρηση σπίλωσης του αντιδικτατορικού αγώνα» (λες κι αυτός ο αγώνας δεν σπιλωνόταν τόσα χρόνια με αίμα που έφερε την υπογραφή «17 Νοέμβρη»). Πριν μερικά χρόνια ο νόμος για την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος (άρα και της τρομοκρατίας) βαπτίστηκε «τρομονόμος». Σήμερα τα κελιά των φυλακών Κορυδαλλού βάφτηκαν από το αριστεριστικό newspeak «λευκά». Οι ληστείες, οι φόνοι και οι ληστείες μετά φόνου έγιναν «πολιτικά εγκλήματα», ενώ οι κατηγορούμενοι για αυτές τις ειδεχθείς πράξεις «πολιτικοί κρατούμενοι». Το κράτος ονοματίζεται ως «ο μόνος τρομοκράτης», ενώ κάθε δημοσιογραφική έρευνα περί την τρομοκρατία καταγγέλθηκε αδιακρίτως ως «τρομολαγνεία».

Το «αριστερό newspeak» βασιλεύει στον δημόσιο διάλογο τουλάχιστον 30 χρόνια. Έχει εμποτίσει βαθιά τη σκέψη των νεοελλήνων και θα συνεχίσει να την εμποτίζει μέχρι να αποκαλυφθεί πλήρως...

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Απογευματινή» στις 19.10.2004