Να σημειώσουμε πόσο τυχεροί είμαστε εμείς στη Δύση, που τα ηθικά μας διλήμματα γεννιούνται στην πολυθρόνα μας και όχι δίπλα σε έναν νεκρό πατέρα, γιο, αδελφό ή στα χαλάσματα του σπιτιού μας.

Στη Γάζα ο ισραηλινός στρατός κάνει φρικιαστικά εγκλήματα πολέμου. Δεν δικαιολογούνται με τη σοβιετικού τύπου λογική «ναι, αλλά κι αυτοί βασανίζουν τους μαύρους».

Ο Αμερικανός πρόεδρος μοιάζει όλο και περισσότερο με εκείνους που πάνε στο καφενείο και διηγούνται πώς τους έριξε ο συνεταίρος τους, πώς τους απάτησε η σύζυγος, πώς αθέτησε τις υποσχέσεις του το κράτος κ.λπ.

Δυνάμει καρκινικά κύτταρα υπάρχουν σε όλες τις κοινωνίες, αλλά η θανατηφόρος ασθένεια εκδηλώνεται όταν μουδιάζουν τα δημοκρατικά ανακλαστικά μας.

Τον φόβο των πυρηνικών του Ιράκ επέσειε το 2002 ο Βενιαμίν Νετανιάχου. Τελικώς δεν ανακαλύφθηκε το παραμικρό, αλλά μέσα από την αποσταθεροποίηση ξεπήδησε η φρίκη του Ισλαμικού Κράτους.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα των ακροδεξιών δεν είναι ότι μισούν όλους τους ανθρώπους, πλην όσων είναι δουλικοί απέναντί τους. Είναι η απύθμενη ανικανότητά τους.

Οι εγκληματίες κατά της ανθρωπότητας δεν έχουν πατρίδα, ούτε θρήσκευμα, αλλά έχουν ιδεολογία.

Ο πόλεμος ποτέ δεν υπήρξε στόχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αντιθέτως, γεννήθηκε και συνεχίστηκε ως «πρότζεκτ ειρήνης».

Σχεδόν 90 χρόνια μετά, οι Δημοκρατίες βρίσκονται στο ίδιο σταυροδρόμι. Η Τσεχοσλοβακία λέγεται Ουκρανία, η Σουδητία, Ντονμπάς, οι γερμανόφωνοι πληθυσμοί που ήθελε να προστατεύει ο Χίτλερ έγιναν «ρωσόφωνοι πληθυσμοί» που θέλει να προστατεύσει ο Πούτιν.

Η τοξικότητα που δημιουργούν η ισραηλινή κυβέρνηση και τα ακροδεξιά τρολ της λαμβάνεται από κάποιους ανόητους ως άδεια για να σκοτώσουν.

Ο Έλον Μασκ, αν και πολυάσχολος, ξοδεύει άπειρο χρόνο φτιάχνοντας ή προωθώντας καρικατούρες της αντιπάλου του Τραμπ, Κάμαλα Χάρις.

Η ισχύς του Ισραήλ οφείλεται σε όλα εκείνα που μισούν οι όψιμοι θαυμαστές του. Στην πολυμορφία, στη Δημοκρατία, στην εγγραμματοσύνη του πληθυσμού του.

Οι μύθοι έχουν και μια σκοτεινή πτυχή. Μπορούν να δημιουργήσουν δυσανεξία, διώξεις ακόμη και γενοκτονίες.

Το μεγαλύτερο έγκλημα στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν μπορεί να χρησιμοποιείται για πολιτικά οφέλη, για να δικαιολογηθούν νέες βαρβαρότητες.

Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο αυτή τη στιγμή παράγει αναγκαίο για όλους μας διεθνές δίκαιο. Είναι ο μόνος θεσμός που μπορεί κάπως να περιορίσει τη φρίκη.

Οι δύστυχοι Ιρανοί είδαν μέχρι και βίντεο από παλιές φωτιές στη Χιλή ως… αποτέλεσμα της επίθεσης. Είχαμε, δηλαδή, μια πολεμική επίθεση για εσωτερική κατανάλωση.

Από τα λίγα που μαθαίνουμε για την Γάζα και τα φριχτά που ακούμε από τους ακροδεξιούς εταίρους του Νετανιάχου, όλοι οι δημοκρατικοί πολίτες οφείλουμε να είμαστε σε εγρήγορση.

Κάθε πόλεμος αποκτά τη δική του φρικτή δυναμική. Ακόμη κι αν έχει τις πλέον δικαιολογημένες αφορμές.

Η σύγκρουση στη Γάζα έχει εθνικά χαρακτηριστικά, αλλά είναι και μια μάχη της δημοκρατίας ενάντια στον φασισμό.

παράλογη και χωρίς κανέναν ορατό σκοπό είναι η νέα ισλαμική τρομοκρατία.