Τρίτη, 23 Ιουλίου, 2024

Τα οικονομικά ενός νοικοκυριού απειλούνται από την … αγορά ενέργειας στην Ουγγαρία, από τις διαθέσεις του Πούτιν, την ευστοχία των Χούθι, την ξηρασία στον Αμαζόνιο κ.ά.

Αν ένας μηχανισμός έχει απόλυτο δικαίωμα απόκρυψης των πεπραγμένων του και ο ίδιος μηχανισμός αποφασίζει ποια είναι τα «μυστικά» του, τότε το πρώτο πράγμα που θα αποφασίσει να συγκαλύψει είναι οι παρανομίες του.

Ο Μέρικ Γκάρλαντ έγινε ο τρίτος υπουργός Δικαιοσύνης στην αμερικανική ιστορία, στον οποίο απαγγέλθηκε κατηγορητήριο για “περιφρόνηση της Βουλής” επειδή αρνήθηκε να παραδώσει ηχητικά αρχεία σχετιζόμενα με τον χειρισμό των απόρρητων εγγράφων που είχε στην κατοχή του ο Αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν.

Η σχέση των νεοελλήνων με την Ιστορία χαρακτηρίζεται από την αποστροφή και την απόκρυψη, με αποτέλεσμα την ημιμάθεια.

Οι διευθύνσεις (ταχυδρομικές και ηλεκτρονικές) βρίσκονται στο μεταίχμιο του ιδιωτικού με τον δημόσιο χώρο, αλλά δεν παύουν να είναι μέρος του πρώτου. Αυτά τα σύνορα πρέπει να υπερασπιστούμε…

Την πρώτη δεκαετία της νέας χιλιετίας ζήσαμε μια παράκρουση με την ιδιωτικότητα. Αυτή η υπερβολή, όμως, δεν πρέπει να μας οδηγήσει στην αντίθετη, δηλαδή στην απαξίωση κάθε έννοιας ιδιωτικότητας.

Οσο για την εκλογή με τη λίστα στις ευρωεκλογές, που προκρίνουν πολλοί, ας σκεφτούν κάτι. Ολα τα υπουργικά συμβούλια που έχουμε δει, με τη λίστα των αρχηγών των κομμάτων έχουν βγει.

Είναι βασικό το ερώτημα που απαξίωσε ο πρωθυπουργός, αν δηλαδή οι πολιτικοί μας έκαναν λεφτά από «αστακοκάραβα ή βιντζότρατες ή οτιδήποτε άλλο».

Είναι βασικό το ερώτημα που απαξίωσε ο πρωθυπουργός, αν δηλαδή οι πολιτικοί μας έκαναν λεφτά από «αστακοκάραβα ή βιντζότρατες ή οτιδήποτε άλλο».

Το περιλάλητο «κοινό περί δικαίου αίσθημα» αφυπνίζεται μόνον αν τηρηθεί η νομιμότητα και δεν προκύψει προφυλάκιση ως «προκαταβολή ποινής».

Η επιρροή διά του «κοινού περί δικαίου αισθήματος» στην Δικαιοσύνη δεν μπαίνει στον ίδιο τορβά με την παρέμβαση πολιτικών ή οικονομικών παραγόντων.

Και άλλα...

Money

Tech & Innovation

Editor's Picks

Οι πράξεις των δημοσίων αρχών –είτε είναι ποινικές διώξεις είτε διοικητικά πρόστιμα– είναι δημόσιες πράξεις! Οι πολίτες πρέπει να τις μαθαίνουν για να μπορούν και να τις κρίνουν.

Σχηματοποιείται και η θεωρία του αυταρχισμού: αμφισβητείται η ανάγκη ύπαρξης Ανεξάρτητων Αρχών· δικαιολογείται το «απόρρητο» υπό οποιεσδήποτε συνθήκες· προτείνονται προληπτικές υποκλοπές για λόγους διαφθοράς.

Ακόμη και η επιστήμη –το βασικό συστατικό του δυτικού θαύματος– μπήκε στις μυλόπετρες του παραλόγου, που ανθεί στα κοινωνικά δίκτυα.

Η περίτεχνη κρατική προστασία ιδεών, εκφράσεων, μεθόδων μεταμορφώνεται χρόνο με τον χρόνο σε σαράκι του καπιταλισμού, κάτι αντίστοιχο με τη γραφειοκρατία της παλιάς ΕΣΣΔ.