Τετάρτη, 26 Ιουνίου, 2024

Οι δημοσιογράφοι δεν απονέμουν δικαιοσύνη διά της δημοσιότητας, απλώς πληροφορούν τους πολίτες ότι η δημόσια αρχή που χρηματοδοτούν με τους φόρους τους κατηγορεί κάποιον.

Είχε μαλλιάσει η πένα του αείμνηστου καθηγητή Σταύρου Τσακυράκη να γράφει ότι «η προσωρινή κράτηση αντί για έκτακτο μέτρο, που πρέπει να επιβάλλεται αποκλειστικά στις περιπτώσεις που προβλέπει ο νόμος, έχει καταντήσει σύνηθες όπλο στα χέρια των ανακριτών που δεν διστάζουν να το χρησιμοποιήσουν επί δικαίους και αδίκους»

Ο άγνωστος εμπρηστής (αν υπάρχει) πρώτα βρήκε ξερόχορτα σε δημόσια γη για να βάλει τη φωτιά και μετά αυτή επεκτάθηκε, διότι (όπως λένε τα κανάλια) «υπάρχουν ασυνείδητοι που δεν καθαρίζουν τα (ιδιωτικά) οικόπεδα».

Στο «διωκτικό – δικαστικό σύμπλεγμα» υπάρχει ένας άλλος κόσμος με τους δικούς του νόμους και τα δικά του πρωτόκολλα;

Το βασικό πρόβλημα του πρωθυπουργού είναι ότι έχει 158 πεινασμένα για εξουσία στόματα και –παρά το τεράστιο ξεχείλωμα του υπουργικού συμβουλίου– έφτιαξε μόνο 62 θέσεις να τους βολέψει.

Οι λαθροχειρίες για το κουκούλωμα του σκανδάλου των υποκλοπών κάνουν κατανοητή τη δυσπιστία των συγγενών ότι «θα λάμψει όλη η αλήθεια» για το δυστύχημα των Τεμπών.

Οποιος διοικεί επαρκώς, το πρώτο πράγμα που θα κάνει μόλις αναλάβει δημόσια θέση είναι να καλέσει τον νομικό σύμβουλό του για να μάθει τις υποχρεώσεις του.

Στο «πόθεν έσχες» του κ. Κασσελάκη μάθαμε όσα ακριβώς βλέπουμε ετησίως για τα «έσχες» των άλλων πολιτικών, δίχως το «πόθεν».

Είναι βασικό το ερώτημα που απαξίωσε ο πρωθυπουργός, αν δηλαδή οι πολιτικοί μας έκαναν λεφτά από «αστακοκάραβα ή βιντζότρατες ή οτιδήποτε άλλο».

Το Πανεπιστήμιο Αιγαίου αποφάσισε να προσφέρει τα κενά δωμάτια των φοιτητικών εστιών, «σε όποιον πανεπιστημιακό, φοιτητή ή ερευνητή θελήσει να ταξιδέψει για το καλοκαίρι σε Λέσβο, Χίο ή Σάμο».

Δεν υπήρχε ζήτηση για BBC, όταν στις αρχές της δεκαετίας του ’90 άνοιξαν τα ραδιοκύματα, και δεν υπάρχει σήμερα ζήτηση για ανώτατη παιδεία. Αντιθέτως, είναι τεράστια η ζήτηση για «χαρτιά», ακόμη και από τα υπάρχοντα κρατικά πανεπιστήμια.

Και άλλα...

Money

Tech & Innovation

Editor's Picks

Στην Ελλάδα, δεν υπάρχει κανένας θεσμός που να βάζει έστω φρένο στον εκλεκτό του λαού, στον πρωθυπουργό που διατηρεί λαϊκό έρεισμα.

Σχηματοποιείται και η θεωρία του αυταρχισμού: αμφισβητείται η ανάγκη ύπαρξης Ανεξάρτητων Αρχών· δικαιολογείται το «απόρρητο» υπό οποιεσδήποτε συνθήκες· προτείνονται προληπτικές υποκλοπές για λόγους διαφθοράς.

Το «ανελέητο κυνηγητό της είδησης» τροφοδοτείται από τα ίδια τα «θύματα» σε εποχές που ίσως να σκέφτονται μόνο τα πλεονεκτήματα της διασημότητας που επιδιώκουν.

Ακόμη και η επιστήμη –το βασικό συστατικό του δυτικού θαύματος– μπήκε στις μυλόπετρες του παραλόγου, που ανθεί στα κοινωνικά δίκτυα.

Η περίτεχνη κρατική προστασία ιδεών, εκφράσεων, μεθόδων μεταμορφώνεται χρόνο με τον χρόνο σε σαράκι του καπιταλισμού, κάτι αντίστοιχο με τη γραφειοκρατία της παλιάς ΕΣΣΔ.