Τα άλλα «τετελεσμένα»...

on . Posted in Εθνικά

Κι αν κάναμε ένα δημοψήφισμα για το Καστελλόριζο; Μην το γελάμε. Εδώ ψηφίσαμε για να μας δίνουν οι εταίροι τα δικά τους λεφτά, δεν θα έπιανε η δημοκρατική ετυμηγορία για τη δική μας υφαλοκρηπίδα; Αν, μάλιστα, δεν λειτουργήσει το δημοψήφισμα και ο Ερντογάν συνεχίσει τα δικά του στην Ανατολική Μεσόγειο, έχουμε ισχυρά όπλα. Το hashtag #ThisIsACoup είναι πάντα εκεί, αντί του «Αέρα» που φώναζαν οι εύζωνές μας.

Ο κ. Μιχάλης Μητσός θύμισε από τη στήλη του μια «παγκόσμια πρωτοτυπία: ο περίφημος “νόμος Μανιάτη” από το όνομα του Γιάννη Μανιάτη που το 2011 ήταν υφυπουργός Περιβάλλοντος στην κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου. Ο νόμος αυτός αναφέρει ότι, ελλείψει συμφωνίας οριοθέτησης με γειτονικά κράτη, το εξωτερικό όριο της υφαλοκρηπίδας ορίζεται στη μέση απόσταση ανάμεσα στις ελληνικές και τις παρακείμενες ή αντικείμενες ακτές. Ποιες διακρατικές συμφωνίες; Ποια Χάγη; Μόνοι μας αποφασίζουμε, βαυκαλιζόμαστε για τις αποφάσεις μας και καταγγέλλουμε τους συμμάχους μας που δεν τις καταλαβαίνουν» («Σουρεαλισμός», «Τα Νέα» 12.8.2020).

Θα συμφωνήσουμε ότι και ο κ. Μανιάτης το 2011 και ο κ. Παπανδρέου (επί μακρόν υπουργός Εξωτερικών) γνώριζαν ότι «ένας νόμος με ένα άρθρο» δεν παράγει διεθνές δίκαιο. Μάλλον θεωρούσαν ότι αποτελεί ένα επιπλέον διαπραγματευτικό χαρτί. Αλλά πάλι, ως «όπλο στη δύσκολη διαπραγμάτευση» δεν ζήτησε το «Οχι» ο κ. Αλέξης Τσίπρας; Το πήρε και τα «τετελεσμένα» ήταν το τρίτο και αχρείαστο πρόγραμμα και μέτρα πέντε δισ. αντί του ενός που προέβλεπε το «καταραμένο mail Χαρδούβελη».

Το πρόβλημα είναι ότι τέτοιου τύπου κινήσεις δημιουργούν ένα περίεργο ταγκό προς τον κατήφορο. Δεν είναι μόνο αυτό που είπε ο Καρλ Κράους· «Πώς κυβερνάται ο κόσμος και οδηγείται στον πόλεμο; Οι διπλωμάτες λένε ψέματα στους δημοσιογράφους κι όταν τα διαβάζουν τα πιστεύουν και οι ίδιοι».

Είναι το πώς δημιουργείται η λαϊκή πίεση για τη μη λύση των προβλημάτων στην καλύτερη περίπτωση, ή τη δημιουργία άλλων «τετελεσμένων» στη χειρότερη, π.χ. ένα θερμό επεισόδιο. Κι αυτά τα τετελεσμένα θα είναι αρνητικά ακόμη και για τη χώρα που θα κατισχύσει. Ναι, η ζημιά στον γείτονα θα είναι μεγάλη και πιθανώς να ψοφήσει η κατσίκα του. Στα καθ’ ημάς; Ούτε γάτα ούτε ζημιά;

Η παλαβή Δεξιά (με ολίγη από Αριστερά) οραματίζεται νικηφόρες εκστρατείες και πιθανώς τον εξαδάκτυλο Διάδοχο επικεφαλής. Οπως ακριβώς έκανε το 1897: «Οφείλομεν να κηρύξωμεν εντεύθεν ότι ευλογημένη η ώρα κατά την οποίαν οι Τούρκοι προεκάλεσαν ημάς [...] Ο ελληνισμός έχει να εκδικήση την ύβριν τεσσάρων και πλέον αιώνων, και αποδυόμενος εις τον υπέρ των όλων αγώνα, εννοεί την ύβριν ταύτην να εκδικήση και θα νικήση ή δ’ άλλως ας εξοντωθή», έλεγε ο Δημήτριος Ράλλης στη Βουλή. Κι όλοι γνωρίζουμε τα «τετελεσμένα» εκείνης της αφροσύνης...

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή» στις 13.8.2020