Η εκλογή της Ελλάδος...

on . Posted in Εθνικά

Γ​​ράφονται και λέγονται πολλά για τη «λύση του Σκοπιανού», μια φράση που έχει τρεις λέξεις και δύο λάθη. Δεν υπάρχει «Σκοπιανό», εκτός αν έχουμε πρόβλημα και με την ονομασία της πόλης των Σκοπίων. Υπάρχει «Νεομακεδονικό ζήτημα» σε αντιδιαστολή με το «Μακεδονικό» των αρχών του 20ού αιώνα, που αφορούσε τη διεκδίκηση μιας περιοχής από τρία κράτη. Αυτό τακτοποιήθηκε με τον τρόπο που ο Αλέξανδρος έλυσε τον γόρδιο δεσμό· με απανωτούς πολέμους. Από τον ευρύτερο χώρο της Μακεδονίας το 51% προσαρτήθηκε στην Ελλάδα, το 38% στη Σερβία και το 10% στη Βουλγαρία.

Διά κατακρεούργησης της Ιστορίας και πάνω στο αμάλγαμα πληθυσμών και πολιτικών επιδιώξεων της εποχής φτιάχτηκαν διάφοροι εθνικοί μύθοι, οι οποίοι επιζούν σε παραλλαγές μέχρι σήμερα. Ενας από αυτούς είναι «το μακεδονικό έθνος»· η ύπαρξη αλλά και η ανυπαρξία του, αφού όλα τα έθνη είναι πολιτικές κατασκευές. Για τον ακατονόμαστο πληθυσμό της βόρειας χώρας ξέρουμε αυτά που έγραψε ο Παύλος Μελάς. Σε επιστολή του (16.3.1904) αναφέρει ότι ο μακεδονομάχος Καπετάν Κώτας «ωμίλησε μακεδονικά» (μετέφραζε στα ελληνικά ο Πύρζας) και δήλωσε πως «εμείς οι Μακεδόνες διά να αποκτήσωμεν ελευθερίαν έχομεν δύο δρόμους να ακολουθήσωμεν· εκλέξτε εσείς όποιον θέλετε· ο ένας πηγαίνει εις την Βουλγαρίαν· είναι δρόμος που βαστά 30 ημέρας και είναι γεμάτος αγκάθια που θα μας γδάρουν ώσπου να φθάσωμεν εκεί. Ο άλλος πηγαίνει εις την Ελλάδαν και είναι ωραίος και καθαρός». Για τον σλαβομακεδόνα καπετάνιο –αλλά και για τον Παύλο Μελά, που επικρότησε την ομιλία, «ήσαν όλα σύμφωνα με τας ιδέας μας»– δεν υπήρχε λύση στο Μακεδονικό. Για τους Μακεδόνες υπήρχαν μόνο επιλογές.

Ετσι και σήμερα η Ελλάδα αδίκως ψάχνει «λύση του Σκοπιανού». Πρέπει να κάνει τις επιλογές της. Θα παραμείνει μέρος του βαλκανικού προβλήματος ή θα προτάξει την ευρωπαϊκή λύση; Θα κοιτάξει τα πραγματικά της εθνικά συμφέροντα ή θα επιμείνει στα φανταστικά εθνικά της δίκαια; Θα συμπεριφερθεί ως η χώρα που είναι (πλούσια –παρά την κρίση–, δυνατή, ευρωπαϊκή) ή θα σκιάζεται από τα «μπου» και τους χάρτες λίγων εθνικοπαραφρόνων της ακατονόμαστης χώρας; Θα συνεχίσει με τον πατριωτισμό του 19ου αιώνα (χρήσιμος την εποχή που η Οθωμανική Αυτοκρατορία διαμοιραζόταν) ή θα αγκαλιάσει έναν νέο πατριωτισμό που θα διασώσει τα πολυτιμότερα στοιχεία του ελληνικού έθνους, τη γλώσσα και τον πολιτισμό μας; Θα συμμαζευτεί για να έχει λεφτά, να κάνει ανασκαφές, αναστηλώσεις, φεστιβάλ, συνέδρια κ.λπ. που θα αναδεικνύουν τις πολύτιμες ιδιαιτερότητές της, ή θα φωνασκεί στις πλατείες με περισσότερα συνθήματα και λιγότερη δουλειά;

Δεν υπάρχει «λύση του Σκοπιανού», αλλά μόνο ελληνική επιλογή: σε ποια χώρα θέλουμε να ζήσουν τα παιδιά μας; Σε μια χώρα ανοιχτών οριζόντων ή σε μια φοβική επαρχία; «Εκλέξτε εσείς όποιον δρόμο θέλετε», που ’λεγε και ο καπετάνιος.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή» στις 4.2.2018