Tα όρια στην τέχνη και στην επανάσταση

on . Posted in Πολιτισμός


Εντάξει! Να θυμώσουν όλοι από την επίθεση των «υπερεπαναστατών» στο «Από Mηχανής Θέατρο» του Κεραμεικού είναι κατανοητό. Αλλά, πού ακούστηκε να εκνευρίζεται και ο ΣΥΡΙΖΑ; Υπάρχουν δηλαδή όρια στον αυθορμητισμό των νέων; Μπορούν να μπουν φραγμοί στην έκφραση της δίκαιης οργής της νεολαίας; Υπάρχουν καλοί και κακοί τρόποι στην υπεράσπιση των κατατρεγμένων; Και αν ναι, ποιοι είναι αυτοί; Δεν πρέπει ταυτοχρόνως η Αριστερά και η Πρόοδος να εκδώσει ένα κατάλογο με ενέργειες συμβολικής και ανεπίτρεπτης βίας; Να γράφει δηλαδή: «Η Λυρική, η οποία είναι χώρος έκφρασης του αστικού πολιτισμού, προσφέρεται για κατάληψη. Το "Από Mηχανής Θέατρο", επειδή προσφέρει επαναστατική τέχνη, το αφήνουμε στην ησυχία του». Δεν μπορεί να μαθαίνουμε εκ των υστέρων ποια παρέμβαση είναι θεμιτή και ποια αποτελεί «αδίστακτη λογοκρισία». Οχι τίποτε άλλο, αλλά μπερδεύονται τα παιδιά, και μπορεί να χάσουν το επαναστατικό τους ταμπεραμέντο...

Για όσους δεν πρόσεξαν την είδηση, αξίζει να την επαναλάβουμε όπως την κατέγραψε η «Καθημερινή» (12.5.2009): «Στο θέατρο "Από Μηχανής" είχε προγραμματιστεί η πρεμιέρα του θεατρικού έργου "Το κίτρινο σκυλί" (που)... ήταν εμπνευσμένο από την επίθεση αγνώστων εναντίον της Κωνσταντίνας Κούνεβα... Ωστόσο, τη νύχτα της πρεμιέρας τριάντα περίπου άτομα εισέβαλαν στο θέατρο, διέπραξαν βανδαλισμούς, προκάλεσαν σοβαρές ζημιές στη σκηνή και στην πλατεία και μοίρασαν προκηρύξεις...». Οι «επαναστάτες» δικαιολόγησαν την πράξη τους γράφοντας: «Στο θεατρικό έργο η Κωνσταντίνα Κούνεβα αποκόβεται από την καθημερινότητά της, από τον αγώνα της, από την κοινωνική της τάξη και τα βιώματά της, από τον κόσμο της. Της επιβάλλουν το πρόσωπο του εξιλαστήριου θύματος και όχι της μετανάστριας - αγωνίστριας. Επιβάλλουν την εμπειρία του λιθοβολημένου που συγχωρεί. Περιφρονούν και απαξιώνουν τον κόσμο της, που θέλουν να παραμείνει αόρατος».

Αυτό το κείμενο -όπως και τα αντίστοιχα που εξηγούσαν την κατάληψη της Λυρικής και τις «παρεμβάσεις» σε θέατρα τον Δεκέμβριο- είναι ακατανόητο για την πλειονότητα των ανθρώπων. Πιστεύαμε, όμως, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ το καταλάβαινε. ΄Η έστω ότι κατανοούσε τις «επαναστατικές παρεμβάσεις», αφού έγιναν τόσες εισβολές στα θέατρα και το κόμμα κρατούσε αιδήμονα σιωπή.

Λάθος: προχθές ο ΣΥΡΙΖΑ άστραψε. Με ανακοίνωσή του αναφέρει: «Θέλουμε να εκφράσουμε σε όλους τους τόνους την πλήρη αντίθεσή μας στην τραμπούκικη επίθεση που δέχτηκε, από τριάντα περίπου δήθεν "υπερεπαναστάτες", η παράσταση "Το κίτρινο πουλί" του συγγραφέα Μισέλ Φάις, το βράδυ της Κυριακής. Η παράσταση, της οποίας τα έσοδα θα δίνονταν στην Κωνσταντίνα Κούνεβα, η οποία ήταν σύμφωνη με την διεξαγωγή της, τελικώς ματαιώθηκε. Οι αυτόκλητοι "αλληλέγγυοι επαναστάτες" μετατράπηκαν σε σκληρούς αδίστακτους λογοκριτές».

Μετά από όλα αυτά πρέπει να απευθύνουμε μια έκκληση: Σύντροφοι, βάλτε μια τάξη στην επανάσταση, διότι μπερδευτήκαμε. Να ξέρουμε, τουλάχιστον, πότε έχουμε «επανάσταση» και πότε «υπερεπανάσταση». Πότε οι «παρεμβάσεις» στα θέατρα είναι «καλλιτεχνική δημιουργία εκτός των ορίων του συστήματος» και επιτρέπονται και πότε είναι «τραμπουκισμός» και συνεπώς απαγορεύονται. Διότι δίχως τάξη ακόμη και η επανάσταση εκφυλίζεται σε «υπερεπανάσταση»...

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή» στις 13.5.2009