Περιμετρικός παραλογισμός

on . Posted in Παιδεία

Γράφαμε τις προάλλες για τον παραλογισμό που περνά απαρατήρητος, σχετικά με το μαχαίρωμα του φύλακα στην Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου (11.12. 2018). Σύμφωνα με τις περιγραφές «στις δύο τα χαράματα γινόταν “εκδήλωση” φοιτητών. Αγνωστα άτομα (που προσπάθησαν να μπουν στον χώρο; Βγήκαν από την “εκδήλωση”;) έβαλαν φωτιά σε κάδους σκουπιδιών. Φύλακες της Πανεπιστημιούπολης προσπάθησαν να τους εμποδίσουν και τότε κάποιος μαχαίρωσε έναν φύλακα (...) Αστυνομικοί προσήγαγαν 13 άτομα που εντόπισαν περιμετρικώς του χώρου. Κρατήθηκαν δύο για μικροποσότητες ναρκωτικών».

Και γιατί δεν πήγαιναν να συλλάβουν περαστικούς στην παραπλεύρως οδό Ούλοφ Πάλμε; Το ρωτάμε διότι η Πανεπιστημιούπολη έχει έκταση περίπου 1.300 στρεμ. Οι προσαγωγές περιμετρικώς αυτής έχουν τις ίδιες πιθανότητες να πετύχουν τους δράστες με τις προσαγωγές του «σωρού» που θα γίνονταν στο Παγκράτι. Σε κάθε πολιτισμένη χώρα όταν γίνεται κάποιο έγκλημα οι αστυνομικοί πηγαίνουν στον χώρο του εγκλήματος, συλλέγουν στοιχεία και προσπαθούν να βρουν τους δράστες. Μόνο στα ελληνικά ΑΕΙ η Αστυνομία κάνει βουντού πέριξ του χώρου για να συλλάβει τους μαχαιροβγάλτες.

Εδώ μπαίνουμε στον παραλογισμό του ακαδημαϊκού ασύλου (σε κακοποιούς) και στα νοητικά άλματα που κάνει η συνήθης Αριστερά. «Μαχαίρωσαν φύλακα σε πανεπιστήμιο, να καταργηθεί το άσυλο κραυγάζουν οι γνωστοί πολιτικοί και δημοσιογράφοι. Λες και δεν έχουν γίνει μαχαιρώματα σε πλατείες, πάρκα, εργοστάσια, δρόμους, παιδικές χαρές...», τιτίβισε (9.12.2018) ο δημοσιογράφος της «Εφημερίδας των Συντακτών» κ. Δημήτρης Κανελλόπουλος.

Η αλήθεια είναι πως μαχαιρώματα έχουν γίνει παντού, «σε πλατείες, πάρκα, εργοστάσια, δρόμους» κ.α. Γι’ αυτό πληρώνουμε τόσους αστυνομικούς· για να τα εξιχνιάζουν και να στέλνουν στους δράστες στην Δικαιοσύνη. Αν δεν το κάνουν τους κατηγορούμε –ορθώς– για ανικανότητα. Στους χώρους των ΑΕΙ οι αστυνομικοί δεν μπορούν να μπουν ούτε καν για να πάρουν αποτυπώματα. Αριστεροχουλιγκάνοι θα τους επιτεθούν προασπίζοντας την «ελεύθερη διακίνηση των ιδεών». Αυτός ο εσμός των τραμπούκων μετατρέπεται σε χρήσιμους ηλίθιους, σε ασπίδα κάθε εγκληματία. Ο τελευταίος ξέρει ότι λόγω ασύλου δεν θα συλληφθεί ποτέ (ό,τι κι αν κάνει), σε αντίθεση με όσους μαχαιρώνουν «σε πλατείες, πάρκα, εργοστάσια, δρόμους, παιδικές χαρές».

Δυστυχώς στην Ελλάδα τα αυτονόητα είναι ακόμη ζητούμενα. Η διαρκής επανάληψη παλαβών ισχυρισμών έκανε τα παράλογα να μοιάζουν λογικά. Ετσι μαχαιρώνεται ένας άνθρωπος, στην Αστυνομία δεν επιτρέπεται να κάνει τη δουλειά της κι αυτό θεωρείται φυσιολογικό, επειδή άνθρωποι μαχαιρώνονται και στην Αλβανία...

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή» στις 15.12.2018